1. เมื่ออรุณ ละเมอ เธอก็มา จุมพิต แผ่นฟ้า จนจ้าแจ่มเงินและทอง เข้าเจือ ระเรื่อแซม แตะแต้ม แผ่นดิน ด้วยยินดี2. รู้ว่า ทุกรุ่ง เธอมุ่งมา ด้วยภาระ,ด้วยปรารถนา,ด้วยหน้าที่เธอจากให้ คิดถึง หนึ่งราตรี ไม่นานนัก แสงระวี ก็วาบวับ3. เหมือนมีมืด มีสว่าง เส้นทางคู่ มีสดชื่น มีหดหู่ มาสลับแต่เธอเตือน ว่าชีวี ที่ย่อยยับ ไม่อาจฝืน คืนกลับ...เช่นตาวัน-ปณิธิ ภูศรีเทศ-(ภาพสีชอล์กเทียน:ทุ่งนายามเช้าหน้าโรงเรียนบ้านกร่างฯ-ปณิธิ)
ณ ที่จันทร์เจิดจ้าฟ้ากระจ่าง
ส่องนำทางคนใจมืดให้มองเห็น
พ้นเรียวจ้นทร์ตาวันฉายแทนเดือนเพ็ญ
สาดให้เห็นคนคนเดิมที่เริ่ม..หยัดยืน
ภาพและกลอนสวยงดงาม
ให้แง่คิดกับชีวิต
ให้สติ กับใจคนค่ะ
*** ใจมั่นคงเช่นตะวันนั้นหายาก
โดนลมปากลมเป่าผ่าวร้อนไหว
ทั้งลมเล่ห์ลมลวงหลอนดวงใจ
ทุกวันคืนสะอื้นไห้อายตะวัน
ราตรีสวัสดิ์ค่ะอาจารย์
อยากเก็บตะวันไว้ณปลายฟ้า ให้เธอคนดีมาชื่นชม บ่มรัก ประจักษ์ในกันและกัน ... :)
ทุ่งนาป่าธารตาลยอดด้วน
ทุกสิ่งล้วนสืบทอดตลอดวิถี
มีข้าวปลาให้กินน่ายินดี
ไทยเรามีดินอุดมอันสมบูรณ์
@@@อรุณรุ่งฟ้าสางสว่างจ้า
เธอจะมาตามนัดไม่เหหัน
นอกจากถูกเมฆบังในบางวัน
เช่นเดียวกันกับชีวิตที่ผ่านมา@@@
เธอจากไปเพียงครู่ก็จู่กลับ
คงสว่างกระจ่างวับเช่นวันก่อน
แต่วัยคนเมื่อเปลี่ยนกาลจะผ่านย้อน
กลับมาอ่อนอย่างเคยเห็นเป็นไม่มี
สวัสดีค่ะคุณปณิธิ
ตะวันลับขอบฟ้าเหมือนสายตาที่ลาไกล
ดวงเดือนเลื่อนมาใหม่ก็ไม่ใช่ดั่งตะวัน
จะหาใครมาเทียมเท่าเจ้าไม่ได้ดอกจอมขวัญ
เปลี่ยนเดือนเป็นตะวันแต่ใจฉันไม่เปลี่ยนแปลง