ปีเก่า -ปีใหม่คือเครื่องเตือนใจ

ลาก่อนสำหรับปีเก่า แม้จะผ่านไปหลายวันแล้ว แต่ความทรงจำของปีเก่า วันเก่า ก็ยังไม่ละหายไปจากความทรงจำ

ไม่ว่าความทรงจำนั่น จะสุข หรือ ทุกข์ สมหวัง หรือ ผิดหวัง ดีใจ หรือ เสียใจ เราก็ต้องยอมรับ เพราะสิ่งต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของเรา ล้วนมีเหตุ และปัจจัยก่อให้เกิดทั้งสิ้น บางเหตุการณ์อาจจะไม่มีเราเกี่ยวข้องในชาตินี้ แต่ในชาติที่ผ่านมาก็ไม่อาจปฏิเสธได้

ปีเก่าที่ผ่านมา เราควรจะนำบทเรียนต่าง ๆ มาทบทวน เพื่อพินิจพิจารณาถึงการกระทำ และผลจากการกระทำมาไตร่ตรอง บวก ลบ คูณ หาร กับสิ่งที่เราได้รับ และสิ่งที่ได้ลงทุนไปว่า...คุ้มค่า หรือไม่

ความคุ้มค่า อาจจะเป็นในรูปที่มองเห็น และมองไม่เห็น ส่วนคุ้มค่ามากน้อยหรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับตัวเราเป็นผู้ตัดสินว่า...คุ้ม หรือ ไม่คุ้ม...เพราะชีวิิตเป็นของเรา

ความเป็นคนจะมีคุณค่า มาก หรือ น้อย สังคมปัจจุบัน จะวัดกันที่การทำคุณความดี ต่อตนเอง และผู้อื่น ว่าเป็นสิ่งที่มีคุณค่ามากที่สุด

แต่ในทางศาสนา คุณค่าของคนอยู่ที่การฝึกปฏิบัติธรรมให้ตนได้เห็นแจ้ง แล้วนำคุณธรรมเหล่านั่นมาเผยแพร่ และสามารถทำให้พุทธศาสนิกนำไปปฎิบัติ พ้นจากทุกข์ได้ในโลกนี้

ดั่งที่บางคนพูดว่า...อนุสาวรีย์มีไว้สำหรับผู้ที่สร้างคุณความดีให้กับประชาชนและประเทศชาติ เท่านั่น

จึงขึ้นอยู่กับเจ้าของชีวิตว่า...เราจะทำตนเองให้มีคุณค่าอย่างไร

ปีใหม่นี้จึงขอให้ท่านได้มีความสุขสมหวัง มีพลังใจ ในการทำคุณความดี และมีคุณค่าต่อตนเอง และผู้อื่นตลอดไป ดั่งที่เคยบันทึกไว้ในปีที่ผ่านมา อ่านได้ที่นี่