ทีมข่าวพระกุมาร
"สื่อ" คือนิยามของสิ่งที่เข้าถึงความรู้สึกของคนในปัจจุบันมากที่สุด ไม่มีใครกล้าปฏิเสธว่า ตัวเองต้องบริโภคสื่อทุกวันตั้งแต่ลืมตาตื่นในตอนเช้า จนถึงเข้านอน สื่อ เปรียบเหมือนอาหารที่ดีอย่างหนึ่งของสมอง ผู้ที่บริโภคอยู่เป็นประจำจะทำให้พัฒนาการของสมองดีขึ้นรู้เท่าทันสังคมและแน่นอนครับ ผู้ที่เป็นเจ้าของสื่อ จึงมีอิทธิพลต่อความคิดของผู้บริโภคจนสามารถกำหนดทิศทางของสังคมนั้นๆ ได้ แน่นอนว่าพฤติกรรมของสังคมวัยรุ่นส่วนใหญ่ก็ล้วนลอกแบบมาจากสื่อทั้งสิ้น หลักการดังกล่าวเป็นความคิดเบื้องต้นของผมในการเขียนหลักการและเหตุผลของโครงการ "จัดทำศูนย์ข่าวพระกุมาร" ขึ้น ในปีการศึกษา 2547 เพื่อหวังจะให้เป็นโครงการต้นแบบในการปลูกฝังค่านิยมสีขาวให้กับนักเรียนที่ย่างเข้าสู่วัยรุ่น โดยมีกลุ่มประชากรเป้าหมายคือนักเรียนโรงเรียนพระกุมารร้อยเอ็ด ภาระงานใหญ่หลวงจากความคิดที่แหวกแนวก็ตามหลังลายเซน "อนุมัติโครงการ" จากบาทหลวงผู้เปี่ยมวิสัยทัศน์ในทันที ถึงแม้ว่าจะมีโครงการมีขั้นตอนและระยะเวลาการวางแผนในกระดาษ A4 สามสี่แผ่นมาแล้วเป็นอย่างดี แต่ก็ยังไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหน กับใคร อีกทั้งก็ยังไม่แน่ใจว่าความรู้งูๆ ปลาๆ ของผมจะทำโครงการนี้ได้นานแค่ไหน คุ้มค่ากับเงินที่นำมาซื้ออุปกรณ์หรือไม่ แต่ข้อความและคำคมดีๆ ที่ติดอยู่ข้างฝาห้องศิลปะสมัยนั้น ก็ปลุกผมให้ตื่นจากความกังวล หลายอย่างผมยังไม่มี ผมจึงเริ่มต้นกับสิ่งที่ผมมีก่อน และสิ่งที่ผมมีมันก็แสนวิเศษ นั่นคือ "นักเรียนของผม" ซึ่งถูกคัดเลือกให้มาเป็นผู้ช่วยในคราวนี้จากชุมนุมคอมพิวเตอร ์เพราะเด็กเหล่านี้จะมีพรสวรรค์ด้านการเรียนรู้การใช้เทคโนโลยีมากกว่าเด็กกลุ่มอื่น แบบว่าบอกครั้งเดียวรู้เรื่อง และยังสามารถเพิ่มเติมด้วยตัวเองอีกต่างหาก กล้องส่วนตัวของผมและของคุณพ่อ ถูกหมุนเวียนเปลี่ยนกันทดลองในคาบชุมนุม ทุกซอกทุกมุมของโรงเรียนถูกส่งผ่านเข้าไปในเลนต์ราคาถูกเพื่อนำไปประมวลผลในสมองของนักเรียนเหล่านั้นและในอีกไม่ถึงเดือนต่อมาผลลัพท์ที่ได้และสำคัญที่สุดคือ ความคิดที่ว่าเราต้องก้าวต่อไป เราซื้ออุปกรณ์จากผลการวิเคราะห์ในด้านความสามารถของนักเรียน โดยเหตุผลหลายๆ อย่างที่เราไม่สามารถอาศัยหลักการ "ระบบที่ดีเกิดขึ้นก่อนความต้องการเสมอ" ได้ ดยเฉพาะเรื่องอาคารเรียนในระดับอนุบาลที่มักจะดักรอและยิ้มให้ผมทุกครั้งที่ก้าวเข้าไปในห้องของคุณพ่อเพื่อขออนุมัติซื้ออุปกรณ์เพิ่ม อุปกรณ์ที่ได้จึงจำกัดจำเขี่ย และหลายอย่างไม่ได้มาตรฐานเราจึงไม่สามารถหลุดพ้น "เจ้าหน้าที่ถ่ายภาพกิจกรรม" (ในคำสั่งแต่งตั้ง) เท่าใดนัก สองปีที่ผ่านมา สิ่งที่บอกว่าเราเติบโตขึ้น อาจเป็นเพราะเครื่องมืออยู่บ้าง แต่ที่สำคัญที่สุดคือคุณภาพของนักเรียนเหล่านั้นต่างหาก แชมป์จากการแข่งขันทักษะทางคอมพิวเตอร์หลายๆ รายการ ผ่านเข้ารอบการประกวดหนังสั้นที่ เชียงราย รวมทั้งสิ่งที่ภาคภูมิใจของสถาบันในตอนนี้คือ นักเรียนพระราชทาน ทั้งสามคน ล้วนได้เก็บเกี่ยวประสบการณ ์จากทีมข่าวพระกุมารทั้งสิ้น ถึงแม้จะจบจากสถานศึกษาแห่งนี้ไปผมก็ยังได้เห็นนักเรียนเหล่านี้ ได้เป็นตัวแทนของโรงเรียนใหม่ที่เขาสังกัด ในระดับ ม.ปลาย ไปร่วมแข่งขันทักษะ คอมพิวเตอร์ ที่เขตพื้นที่จัดขึ้นอยู่เป็นประจำ ทั้งที่เป็นนักเรียนในระดับ ม.4 เท่านั้น จวบจนกระทั่งในปีนี้ ผลผลิตของรุ่นต่อรุ่นได้ถูกสืบทอดกันมา นักเรียนบางคนทำงานนี้มาตั้งแต่อยู่ชั้น ม.1 จึงสามารถถ่ายทอดให้กับเพื่อนที่เข้ามาใหม่ได้ กิจกรรมทุกกิจกรรมล้วนต้องมีเด็กเหล่านี้เป็นองค์ประกอบทั้งสิ้นไม่ทางตรงก็ทางอ้อม และผมจะดีใจและยิ้มออกทุกครั้งที่ทีมข่าวพระกุมารได้ออกงาน และทำงานหนัก เพราะสิ่งเหล่านี้จะทำให้พวกเขาอยู่ในตำแหน่งที่เหนือกว่าคนอื่น ซึ่งก็ได้รับรายงานช่วงที่ผมไม่อยู่ว่า เด็กทีมข่าวพระกุมารได้รับความสนใจเป็นอย่างมากจากสื่อมวลชนจนได้รับการสัมภาษณ์ผ่านทางวิทยุและ ได้รับการติดต่อให้ไปสัมภาษณ์ออกรายการทางโทรทัศน์ ในงานวันเปิดตัวนิทัศการทักษะทางวิชาการสานฝันเด็กไทย ปีการศึกษา 2549 ที่เขตพื้นที่ร้อยเอ็ดเขต 1 รอบสื่อมวลชน และนี่เป็นรางวัลที่ยอดเยี่ยมที่สุดของผมแล้วมากกว่าใบประกาศอื่นใดที่ผมไม่ได้รับ 
"วารสารพระกุมาร" ฉบับนี้เป็นฉบับสุดท้ายแล้วของปีการศึกษา 2549 ต้นไม้กำลังจะผลิใบอีกครั้ง เพื่อรักษาสมดุลและเจริญงอกงาม ใบไม้ที่ล่วงโรยเพราะให้ต้นไม้ได้ออกดอก และทำหน้าที่บำรุงดินให้ดอกไม้สวยงาม และสืบทอดความงดงามนั้นให้กับโลกที่เราอยู่ ผมขอถือโอกาสนี้ยกย่องและขอบใจนักเรียนทีมข่าวพระกุมารทุกคนที่ทำหน้าที่อย่างเยี่ยมยอดและเป็นสีสันต์และหน้าตาให้กับโรงเรียนมาโดยตลอด ขอให้เก็บเกี่ยวประสบการณ์เหล่านี้ไว้ เพื่อที่จะได้ นำมาใช้เมื่อถึงเวลา ไม่มีโรงเรียนไหนอีกแล้วในระดับมัธยมที่จะให้พวกเธอได้เท่ากับที่พวกเธอทำอยู่ มันจะติดตัวไปพร้อมกับลมหายใจและงอกงามอยู่ในความรู้สึกตลอดกาล
โชคดีทุกคน
ครูบอยของพวกเธอ
"[email protected]"
