GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

อยากกินก็เลยลองทำ..ขนมปังชุบไข่

วันนี้รู้สึกจะเขียนอะไรไร้สาระจัง.. แต่อย่างน้อยๆก็ได้วิธีทำขนมปังชุบไข่นะ 555555


วันนี้เวรเช้า..บนวอร์ดก็ไม่ได้ยุ่งอะไรนักหนา  แค่มีงานให้ทำตลอด กับมี internal survey เพื่อเตรียมรับ re-accreditation  ของ HA แต่แปลกจัง...พอขึ้นช่วงบ่าย ก็มีอาการมึนศีรษะอย่างบอกไม่ถูกเลย กินพาราเซตไปหนึ่งเม็ดก็งั้นๆ

 

ลงเวรขับมอเตอร์ไซต์กลับห้อง รู้สึกหวิวๆฝ่ามือฝ่าเท้าชาๆเบาๆยังไงบอกไม่ถูก  ตอนแรกกะจะแวะโว้ค (สถานชื่อเรียกมุมขายอาหารข้างอาคารสวัสดิการของส่วนบุคลากรคณะแพทย์) แต่นึกในใจ เพลียจัง..ค่อยแวะดีกว่า กลับไปดูชูจังก่อน จะได้พาเค้านั่งตะกร้ามอเตอร์ไซต์ออกมาเที่ยวด้วย

< แฟลตศรีตรัง 5 >

        แต่กลับถึงห้องเปิดประตู ก็เห็นหนูจังออกมาต้อนรับด้วยใบหน้ายู่ยี่ขนข้างปากดำมู่ทู่  

       สงสัยอาการป่วยมันเพิ่งทุเลา เห็นห้องนายรกเลยฟิตจัด เลียนแบบโฆษณาเอาขนบนใบหน้าแทนผ้า   ช่วยถูพื้นให้นาย จนกลายเป็นผ้าขี้ริ้วปะหน้าเอาแบบนั้น

ถ้วยน้ำที่วางไว้ให้ก็หกตะแคง พื้นห้องมีคราบน้ำเป็นหย่อมๆ คงไม่ใช่ฉี่หรอก เพราะว่าชูจังได้รับการฝึกให้ขับถ่ายเป็นที่เป็นทางบนกระดาษหนังสือพิมพ์   เขาจะรู้ว่าถ้าปวดจะปล่อยไว้ตรงไหน   โดยเวลานายออกไปข้างนอกก็จะปูกระดาษหนังสือพิมพ์ไว้บนพื้นหน้าห้องน้ำ   แต่หากนายอยู่ห้อง..เวลาเขาปวดจะขับถ่าย เขาจะเดินมาบอกให้เราไปเปิดประตูหลังห้อง แล้วยืนรอให้เราปูกระดาษหนังสือให้เรียบร้อย เพื่อให้เขาขับถ่ายบนนั้น

ขับถ่ายเสร็จก็กรุณาเก็บใส่ถุงผูกรัดให้เรียบร้อยนะ   ถ้าเราไม่ยืนรอ เขาก็จะมาตามเราในห้อง.. มาเขี่ยเราบอกเราให้รู้ว่าเขาถ่ายเสร็จแล้ว ให้เราออกไปเก็บ

แต่ต่อให้บนพื้นห้องเป็นแค่น้ำที่วางไว้ให้เค้ากิน    เราก็ต้องจัดการเช็ดและถูห้องอยู่ดี   เหตุผลไม่ใช่เพราะกลัวห้องสกปรกหรอก   แต่กลัวเจ้านาย (ชูจัง) จะเป็นโรคผิวหนังน่ะ   เนื่องจากสังเกตว่าเวลาที่เรายุ่งมากๆ ไม่ค่อยได้ทำความสะอาดห้อง ปล่อยให้ฝุ่นเขลอะ   ผิวชูจังจะขึ้นผื่นเป็นเม็ดๆคล้ายกับแพ้อะไร แต่พอเราเช็ดห้องสะอาดเรียบร้อย อาการทางผิวหนังของเค้าก็ดีขึ้น

  อุเหม่นะ.. ช่างผิวบางเสียยิ่งกว่าคนซะอีกนะชูจัง !

 

 

เสร็จจากทำความสะอาดห้อง ก็ต้องทำความสะอาดผ้าขี้ริ้ว..เอ๊ย ไม่ใช่.. อาบน้ำให้ชูจัง    พอขนโดนน้ำหนูจังของเราก็กลายเป็นกระจงจิ๋วไปในพริบตา   ทั้งตัวแทบมีแต่หนังหุ้มโครงกระดูก อันเป็นผลมาจากการอดอาหาร (ไม่ยอมกินอะไร) มาเกือบ 2 เดือนของเค้า

รีบอาบน้ำฟอกสบู่อย่างรวดเร็ว แล้วอุ้มพาออกมาเช็ดตัวเป่าขน เพราะความผอมทำให้ไขมันหดหาย เจ้าหมาน้อยตัวสั่นเพราะหนาวง่าย จึงต้องทำให้ตัวแห้งอย่างรวดเร็ว ดีที่ขนเค้ายาวนะ   ไดร์เสร็จแปรงขน...ภายใน 5-10 นาทีขนก็ฟูขาวขึ้นมาอีกครั้ง

จัดการห้องจัดการหมาเสร็จ..คนก็หมดแรง   อาการมึนหัวอ่อนเพลียซึ่งถูกลืมไปชั่วคราว ก็กำเริบขึ้นมาอีกครั้ง   พลังภายในที่ฮึดเร่งเร้าขึ้นมาเฮือกสุดท้ายเพื่อทำให้สุดที่รักก็ค่อยๆแห้งขอด กะจะอาบน้ำก่อนก็รู้สึกไม่ไหว จากนั้นไม่รู้สึกตัวเลยว่าหลับหรือสลบเหมือดไปบนพื้นพรมหน้าจอทีวีตั้งแต่ตอนไหน

มารู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกครั้ง..มองนาฬิกาก็เป็นเวลาสามทุ่มครึ่งแล้ว !

ตอนอาบน้ำชูจังเสร็จดูเหมือนเป็นเวลาเกือบๆห้าโมงครึ่ง   นี่แสดงว่าเราหลับรวดเดียวแบบไม่รู้ตัวถึงสามชั่วโมงเต็มๆ เจ้าชูจังก็มานอนขนฟูตัวหอมอยู่ข้างๆเรา มันก็หลับไปเหมือนกัน    พอตื่นขึ้นมาหัวก็เริ่มมึนอีก คราวนี้ไม่ใช่มึนเพลีย แต่เป็นมึนหิว    หันไปสะกิดปลุกหมาที่กำลังกรนคร่อกฟี้ด้วยความหมั่นไส้ แล้วลุกขึ้นไปอาบน้ำ

ชูจังพอเห็นเราแต่งตัวก็ตาสว่าง   นั่งคอยจ้องเราตลอด..(เพราะอยากเที่ยว) ใช้สายตาราวจะเป่ามนต์ใส่เราว่า..   ไปด้วย..ไปด้วย !

พอเห็นเราหยิบเสื้อยืดมาสวมกับกางเกงยีนส์   เจ้าหมาน้อยก็เริ่มหมุนตัวเต้นระบำ (เคยเห็นนักเต้นรำชาวละติน   ที่เต้นหมุนไปมา ชายกระโปรงปลิวไหม..   ชูจังก็เต้นแบบนั้นแหล่ะ แต่ขนปลิวแทน)

เพื่อไม่ให้หมาเสียใจ ที่อาบน้ำเป่าขนขาวให้สวยเก้อ   เราจึงต้องหิ้วเค้าขึ้นนั่งบนตะกร้าหน้ารถ (มอเตอร์ไซต์) ขับไปซื้อของกินที่หน้าโว้คด้วย  

ชูจังนั่งตะกร้าหน้ารถมาตั้งแต่เด็กจนแก่   ดังนั้นไม่ต้องห่วงว่าเค้าจะกระโดด   ..เขาจะนั่งพับเพียบเรียบร้อยเชิดคอ ปล่อยให้ลมปะทะใบหน้าและหูสองข้างที่กางออกมารับลมอย่างสบายใจเฉิบ

จะสี่ทุ่มแล้ว.. แม่ค้าที่มาขายอาหารบนลานข้างโว้คย่อมจะเก็บของกลับกันไปหมด   เราได้แต่พึ่งพาของกินในเซเว่นแทน   ให้ชูจังนั่งรอบนตะกร้ารถหน้าร้าน ส่วนเราก็เข้าไปเดินดูว่าจะกินอะไรดี

<รถกับที่นั่งประจำตำแหน่งของน้องจัง>

ไม่รู้สึกอยากจะกินข้าว แต่อยากจะกินขนม   เห็นไข่ไก่กับขนมปัง อยู่ๆแว้บนึง..ก็นึกในใจ "อยากกินขนมปังชุบไข่ แฮ่ะ"   ที่ห้องยังมีมาการีนกระป๋อง นมข้นหวาน   ทำขนมปังชุบไข่กินแกล้มกับไมโลก็น่าจะดีเนอะ

ดังนั้นจึงซื้อขนมปังโฮลวีตชนิดแผ่นถุงเล็กมาถุงนึง   ยังไม่เคยทำขนมปังชุบไข่  แต่นึกเอาเองว่า..ขนมปังโฮลวีตเนื้อมันแน่นและหนัก คงจะทำอร่อยกว่าขนมปังธรรมดา เมื่อวานเพิ่งซื้อกระทะเทฟลอน ลองเอามาทำดูก็น่าสนุกดี

 

 

นึกภาพวิธีทำตามสูตรที่คำนวณไว้ในใจ เสร็จศัพท์ ก็ไม่ลืมคว้าน้ำแข็งยูนิตหนึ่งถุงสำหรับชูจัง   ( ชูจังชอบกินน้ำแข็งยูนิตที่สุด   ได้สักก้อนสองก้อนใส่ถ้วยให้เค้านอนเลีย จนหลับคาถ้วยก็เคยมี)

              <น้องจังกับถ้วยน้ำแข็งประจำตำแหน่ง>

 

เมื่อกลับถึงห้อง..ก็รีบทำขนมปังชุบไข่ ตามสูตรที่คิดว่า น่าจะทำแบบนี้

1. ใช้ขนมปังโฮลวีต 2 แผ่น   ใช้มีดคมๆตัดแบบทะแยงมุม  1 แผ่นก็จะได้ขนมปังรูปสามเหลี่ยมชิ้นเล็ก 4 ชิ้น

2. ต่อยไข่ใส่ชาม 1 ฟอง ใช้ช้อนส้อมตีให้เข้ากัน

3. วางกระทะเทฟลอนบนเตา (กระทะนี้จะประหยัดไม่ต้องใช้น้ำมันมาก)   ใส่น้ำมันพืช 1 ช้อนชา กับมาการีน 2 ช้อนชา ลองในกระทะ เปิดไฟร้อนปานกลาง

4. ขนมปังที่ตัดไว้แล้ว เอามาคลุกลงในไข่ พลิกทั้ง 2 ด้านให้เข้ากัน แล้ววางลงทอดบนกระทะ    ใช้ตะเกียบคอยพลิกขนมปัง เพื่อให้ไหม้   เลียนแบบอาบังทอดโรตี พลิกไปมาจนไข่สุก ขนมปังชุบไข่มีสีน้ำตาลเข้ม (แต่ไม่ไหม้)   จากนั้นเอามาวางพักในจาน ที่ปูไว้ด้วยกระดาษทิชชู (แบบแผ่นใหญ่ 2 แผ่นซ้อนกัน) เพื่อซับน้ำมัน

5.ทอดขนมปังคราวละ 4 ชิ้น   ดังนั้นทอด 2 ครั้งก็หมดวัตถุดิบที่เตรียมไว้ ไข่ 1 ฟองก็พอชุบขนมปังชิ้นเล็กทั้ง 8 ชิ้นพอดี   ระหว่างที่ทอดขนมปังชุดที่ 2 น้ำมันอาจจะแห้ง   ก็ตักมาการีนใส่กระทะเพิ่มลงไปสัก 1 ช้อนชา

  

 

ขนมปังชุบไข่ทอดหอมมากเลย วางพักพอซับน้ำมัน ก็โรยนมข้นหวานนิดหน่อย แล้วเหยาะน้ำตาลบางๆ คีบเรียงใส่จาน แล้วกินกับไมโลร้อนๆ   กินไปนั่งพิมพ์บันทึกนี้ไป อร่อยมาก ( ความจริงอยากจะกินกับกาแฟ แต่กลัวคืนนี้ไม่หลับ เพราะพรุ่งนี้เวรเช้าเดี๋ยวตื่นสาย)   ขนมปังจะนุ่มลิ้น เนื้อในแน่น หอมไข่และนม ใครมีลูกลองทำดู.. ง่ายๆ รับรองว่าอร่อยติดใจ

กินอิ่ม อาการมึนหัวอ่อนเพลีย หายเป็นปลิดทิ้งเลย

แล้วก็ขอจบบันทึกซะแค่นี้ดื้อๆนะคะ.. วันนี้รู้สึกจะเขียนอะไรไร้สาระจัง.. แต่อย่างน้อยๆก็ได้วิธีทำขนมปังชุบไข่นะ   555555

^_____________^

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 41892
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 6
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (6)

ได้รู้ว่ารักแท้ไม่มีพรมแดนด้วยครับ

5555...อ่านไปยิ้มไป หัวเราะไป...มีความสุขมาก

ขอบคุณนะคะ..ตื่นนอนมาได้มาอ่านบันทึกที่มีความสุข

ถือว่าเป็นลาภอันประเสริฐ....ฝากบอกชูจังด้วยนะคะ..ว่าน่ารักมาก...วันหลังจะพาเจ้าบิ๊ก...กับเจ้าบราวมาให้รู้จัก...เผื่อจะได้เป็นเพื่อนเล่นกัน...(ฮา)

ดีใจจังค่ะที่ ชูจังดูสดใสหายป่วยแล้ว วันหลังต้องแอบไปทักทายบ้างแล้ว อยู่บ้านใกล้เรือนเคียงกันนี่เอง
รู้สึกค้นๆ หน้า ชูจัง แล้วซิ คาดว่าคงเคยเห็นที่โว้ค :)

เคยกินขนมปังไส้ไข่มั้ย

ขอบคุณค่ะ เลือกเมนูนี้ทำอาหารที่ร.ร. ไม่ยากเลย ขอบคุณนะคะ