เมื่อก่อนปีใหม่ที่ผ่านมา นำนักเรียนไปเข้าค่ายวิทยาศาสตร์เช่นทุกปี ปีนี้เลือกที่อุทยานแห่งชาติน้ำตกสามหลั่น จังหวัดสระบุรี รสบัส 2 คันขนนักเรียนและครูกว่า 100 ชีวิต ถึงตลาดอำเภอมวกเหล็กตั้งแต่เช้ามืด ร้านรวงยังไม่เปิดเป็นส่วนใหญ่ เราเลยมาที่นี่ก่อน เป้าหมายเป็นอุทยานแห่งชาติน้ำตกเจ็ดสาวน้อยอันเลื่องชื่อ  

สองสามสัปดาห์ก่อนนี้ ผมและเพื่อนครูอีก 2 ท่าน เดินทางมาสำรวจไว้ล่วงหน้าแล้ว เป็นน้ำตกขนาดไม่ใหญ่นัก มีเจ็ดชั้นเป็นที่มาชื่อเจ็ดสาวน้อย ฝั่งหนึ่งของน้ำตกเป็นจังหวัดสระบุรี ขณะอีกฝั่งหนึ่งไม่ห่างกันเป็นจังหวัดนครราชสีมา เขตจังหวัดทั้งสองแบ่งกันที่นี่พอดี ทำให้สถานที่นี้น่าสนใจยิ่งขึ้นต่อผู้มาเยี่ยมชม แต่สำหรับความสวยงามของน้ำตก ตัวเองไม่ใคร่จะตื่นเต้นอะไรนัก ก็เหมือนกับน้ำตกอื่นทั่วๆไป วันนั้นมาถึงบ่ายมากแล้ว 

แต่พอวันนี้มาถึงเช้า แสงแดดอ่อนเหลืองเข้มสาดเป็นลำลอดแมกไม้ลงมาบนตัวน้ำตก ขณะที่หมอกจางยังฟุ้งกระจายเต็มไปทั่ว โดยเฉพาะเหนือผิวน้ำ น้ำซึ่งใสราวกระจกมองเห็นเป็นสีเขียวมรกต ความลงตัวของธรรมชาติที่แต่งแต้มในห้วงยามนี้ ทำให้เจ็ดสาวน้อยงดงามยิ่งนัก 

การถ่ายภาพเป็นไปอย่างง่ายดาย หากจำเป็นต้องถ่ายย้อนแสง ก็ใช้วิธีปรับลดแสงเข้าช่วยบ้าง เพื่อไม่ให้ภาพมืดเกิน ถ้าใช้โหมด M(manual)ถ่าย ก็ปรับรูรับแสงให้สัมพันธ์กับความเร็วชัตเตอร์อย่างเคยๆ แต่ถ้าถ่ายอัตโนมัติใช้โหมด A(aperture) หรือโหมด S(shutter)ยิ่งสบายเข้าไปใหญ่ กดชัตเตอร์อย่างเดียว ทั้งหมดเน้น ISO ต่ำๆครับ ยังแอบคุยกับน้องคนหนึ่ง ซึ่งชอบถ่ายภาพเหมือนกันอยู่เลย “ถ่ายยังไงก็สวย” 

พร้อมๆกับนึกตำหนิตัวเอง เห็นกันแค่ครั้งเดียว ข้อมูลน้อยเหลือเกิน พลันด่วนสรุปแล้ว จึงพลาดแบบไม่น่าให้อภัย ก็มาครั้งก่อน ดูธรรมดาเอามากๆ แต่วันนี้เธอคนเดิมเปลี่ยนเป็นคนละคน..ของขวัญปีใหม่ที่ธรรมชาติจัดสรรให้โดยแท้ 

นักเรียนทั้งหญิงและชายของบ้านกร่างวิทยาคม เป็นคณะแรกที่ลงพื้นที่สำรวจไปทั่วทั้งบริเวณ อากัปกิริยาซึ่งต่างแสดงออก มากพอที่ครูจะเหมาเอาว่า ทุกคนล้วนพึงพอใจต่อของขวัญชิ้นนี้ เพราะแม้จะอ่อนเปลี้ยจากการเดินทางมาครึ่งค่อนคืน แต่ริ้วรอยความสุข สดชื่น สมหวังของทุกคน ก็ล้นเผยให้เห็นได้อย่างชัดเจน 

กิจกรรมที่ต่างปฏิบัติคล้ายกันก็คือ เร่งเก็บภาพน่าประทับใจของสถานที่ในแง่มุม ซึ่งแต่ละคนร่วมสร้างสรรค์ บางส่วนง่วนอยู่กับการจดบันทึกคำและประโยคลงในสมุดประจำตัว แต่ที่น่าสนใจกว่ากลุ่มอื่น มีหนุ่มๆกลุ่มหนึ่งกระโดดน้ำเล่นอย่างเบิกบานใจเลยล่ะครับ  

สำหรับตัวเองแล้ว ครั้งแรกก็เดินสะลึมสะลือลงจากรถตามเด็กๆไปยังบริเวณตัวน้ำตก แต่พลันที่เห็นแสงและหมอก ซึ่งแต่งแต้มอย่างวิจิตรบรรจงเข้าเท่านั้น..ตาโตเลยครับ เดินเก็บภาพไม่หยุดร่วมๆ 2 ชั่วโมง ทำให้ได้สังเกตละเอียดว่า อาการนักเรียนที่แสดงออกนั้น อารมณ์ความรู้สึกคงไม่ต่างอะไรจากครู 

ณ โอกาสนี้ ขอส่งความสุข สดชื่น สมหวัง มาสู่ผองเพื่อน GotoKnow ขอให้ทุกท่านมีความสุขยิ่งๆขึ้น ตลอดปีใหม่ '2554 และตลอดไป

สวัสดีปีใหม่ครับ!