รวยล้นฟ้า หน้าสดหวาน ปานเทพิน... มากโรคา พาสู่ดิน สิ้นลมปราณ

ปีที่ผ่านมา มีเหตุการณ์ต่างๆ เกิดขึ้นมากมาย
ทั้งที่น่าปลาบปลื้มใจ และเศร้าใจ
ถ้าเพียงแต่เราไม่ประมาท และมีความตั้งใจจริงที่จะร่วมมือกันอยู่ร่วมในโลกนี้ด้วยความปรารถนาดีต่อกัน ก็ทำให้ตัวเราเองมีความสุขกายสุขใจ เพิ่มขึ้นไม่มากก็น้อยครับ
หลักกิโลเมตร... เป็นเครื่องเตือนใจได้ระดับหนึ่ง ว่าไปเที่ยวแล้วก็ต้องกลับ ถึงแม้ว่าบางคนไปถึงแล้ว จะไม่ได้กลับ เพราะเจอกับอุบัติเหตุบ้าง หนีไปไกลๆ บ้าง
ขอส่งท้ายปีเก่าสองห้าห้าสาม ด้วยกลอนเตือนตนเอง (เน้นว่าตนเอง...จริงจริ๊ง) ก่อนขึ้นปีใหม่ครับ...
ส่งท้ายปีเก่า 


สิ่งที่เห็น ที่เป็นไป ไม่มีอยู่
สิ่งที่รู้ ดูปลาบปลื้ม ลืมไม่เหลือ
เคยเด่นชัด พลัดพรากไป กลายคลุมเครือ
ชอบกลับเบื่อ เชื่อกลับชัง พังลงดิน
เคยยึดมั่น วันผ่านไป ใครจะอยู่
ถึงจะสู้ รู้วิชา คณาสิน
รวยล้นฟ้า หน้าสดหวาน ปานเทพิน
มากโรคา พาสู่ดิน สิ้นลมปราณ
หมอสุข
เร่งเพียรคิดสร้างกุศลไม่หม่นหมอง
สู่จุดหมายปลายทางตามครรลอง
สติตรองดำริธรรมนำชีวี...
ดอกไผ่
ขออำนาจคุณพระศรีรัตนตรัยคุ้มครองคุณหมอและครอบครัวตลอดไป
สวัสดีค่ะ
หมอสุข
ร่างกาย..ไม่ว่าสวยหรือไม่สวย..มันคือสิ่งที่เรายืมเขามาใช้...
สักวันก็ต้องส่งคืนเหมือนกันทั้งหมดทั้งสิ้น..ขอบคุณค่ะ