สุขที่ได้ทำงานจิตอาสา....สรวลสันต์ที่ได้พบปะเพื่อน-พี่ผู้มีอุดมการณ์เดียวกันและเที่ยวชมสถานที่ที่ใฝ่ฝันอยากไปเยี่ยมชม

คณะที่ไปจัดแสดงนิทรรศการและประชาสัมพันธ์  งานศิลปหัตกรรมฯ(ศึกษาบันทึกที่นี่) ชวนไปศึกษาดูงานที่หนองคาย  แต่ผู้เขียนจองตั๋วกลับเวลา ๑๓๕๕ น  จึงจำใจสละสิทธิ์
“   อยากไปดูที่มีเศียรพญานาคใหญ่ๆ เคยเห็นแต่ในภาพของ Johannes ดูเหมือนจะอลังการมากเลย  อยู่ที่ไหนนะ  ”  เอ่ยถามพร้อมบอกความต้องการของตน
 “ ระหว่างทางไปหนองคายนี่แหละ  เรียกว่าศาลาแก้วกู่  ห่างจากอุดรประมาณ ๕๐ กม  ไปด้วยกันก็ได้  แต่ต้องนั่งรถโดยสารกลับมาที่นี่เอง ใช้เวลา ๑ ชั่วโมงก็ทันค่ะ   ” น้องตุ๊ก  สาวหนองคายบอกกล่าว-แนะนำ

 

                                                                              Small bus


  " ใช่ว่าจะมีรถโดยสารไป-มาสะดวกนะ  พี่ว่าเสี่ยงเกิน  ไม่น่าจะกลับมาทัน  ยกเว้นใช้รถส่วนตัว "  พี่แต  สาวอุดรฯ ปัจจุบันไปได้ดีอยู่ขอนแก่น   วิเคราะห์สถานการณ์


                                     


จริงๆก็มีพี่แต๋ว  พี่สนิทสอนภาษาญี่ปุ่นอยู่ที่อุดรฯ อีก ๑ คน แต่การมาครั้งนี้ไม่ได้บอกกล่าวเพราะเกรงว่าเวลาไม่พอเพียง  คราวก่อนพี่เขายังพาไปเที่ยว หลายแห่งและเลยไปถึงสะพานข้ามแม่น้ำโขงที่หนองคายโน่นแน่ะ
   
***   การมาครั้งนี้ตั้งใจมาช่วยงานจริงๆ จึงไม่ได้เผื่อเวลาไว้เที่ยวชมอย่างอื่น  แต่หากมีความเป็นไปได้ก็อยากจะไปเหมือนกัน ***

 

                                                                         


 " นี่เธอจะให้รับไปสนามบินด้วยกันหรือเปล่า "   คุณพี่ X  มาปฏิบัติราชการกับอีกคณะฯหนึ่ง  พักที่โรงแรมบ้านเชียง  ส่งเสียงมาทางสายโทรศัพท์
   " ก็มารับหน่อยซิคะ " ตอบแบบขอร้องอยู่ในที
   " ประมาณเที่ยงแล้วกัน   เช้านี้จะไปเที่ยวไหนหรือเปล่า "  ถามด้วยความสงสัย 
   " จะไปไหนได้ล่ะคะ   ไม่มีปัญญากลับมาให้ทัน    แต่ไม่เป็นไรเพราะซื้อการ์ดเล่นอินเทอร์เน็ตไว้ ๒๔ ชั่วโมง "   Centara Hotel ตั้งราคาขูด เอ๊ย ราคาบริการแขกผู้ต้องการใช้อินเทอร์เน็ต  ๕๓๐ บาท    ทั้งๆที่ตนเองก็มีใช้ฟรี ๒๐ ชั่วโมง/เดือน  แต่ไม่ได้ใช้อีกเช่นกันเพราะติดขัดขั้นตอนบางอย่าง ที่ยังไม่มีโอกาสไปเคลียร์เสียที

                                              
                                     
                                                                                        พี่เบิ้ม & พี่ X
          
“ นี่ตกลงน้องกลับเที่ยวบินเดียวกับพี่ X  นี่นา  เดี๋ยวพี่จะไปรับแล้วกัน แล้วจะให้ไปรับที่ไหนนะ  ”     พี่เบิ้มโทรฯมาจากขอนแก่น  ซึ่งมีกำหนดเดินทางกลับอุดรฯเช้านี้ 
 “ ที่โรงแรมซิคะ ”
 “ ไม่ไปเที่ยวที่ศาลาแก้วกู่แล้วเหรอ ”
 “ ไม่ไปแล้วค่ะ  เพราะกลัวไม่ทันเครื่อง ”
 “ ทำไมจะไม่ทัน  พี่ไปรับที่โน่นก็ได้  ใช้เวลาเพียงแค่ ๓๐ นาทีเอง ”
 “  เย้…..   ได้ไปแล้ว ” 

 

                                                                        

 

ตรวจสอบเวลามีเหลืออยู่ ๑๕ นาทีก่อนคณะฯจะออกเดินทาง  รีบหยิบฉวยสิ่งของบางอย่างใส่กระเป๋าเดินทางแบบเร่งรีบก่อน รูดซิปปิดปากกระเป๋า  คว้าเข็มขัดมาร้อยหูกางเกงแบบลวกๆ เมื่อประตูลิฟต์เปิด  จึงกวาดสายตามองหาคณะฯในล็อบบี้พร้อมลากกระเป๋าปุเลงๆไปทางห้องอาหาร ในขณะที่มืออีกข้างหนึ่งก็กดหาหมายเลขโทรศัพท์ของคณะฯ 
     “ ฝากกระเป๋าก่อนไหมครับ แล้วค่อยไปห้องอาหาร  ”   เบลล์บอยสืบเท้าเข้ามาสอบถาม  คงหวั่นว่าผู้เขียนจะลากกระเป๋าเข้าห้องอาหาร

    “ ก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน  แต่ขอโทรศัพท์ก่อนนะ ”

                             

                                                                               


                                          “ คิดไว้แล้วว่า  มีหรือที่คนอย่างเธอจะไม่ได้ไป ”  คุณพี่แต้เอ่ยด้วยน้ำเสียงขบขัน

               


                                     

 

 ไม่ได้ศึกษามาก่อน ว่ามีอะไรให้ชมบ้าง  แต่ปฏิมากรรมจำนวนมากที่ปรากฏให้เห็นเมื่อก้าวสู่สถานเทวาลัยแห่งนี้(ศึกษาประวัติได้ที่นี่)   กระตุ้นให้หัวใจเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น  โอ้โฮ.....  มีสิ่งให้ศึกษามากมายกว่าที่คิด  ครั้งแรกนึกว่ามีเพียงเศียรพญานาค เท่านั้น

       
  
                  
                                                                 ผู้เขียนยืนอยู่ตรงฐานแทบจะมองไม่เห็น   จึงขยายภาพใหญ่ให้ชม             


    “ คนมีบุญเท่านั้นถึงจะได้มาที่นี่ ”  ผู้ดูแลสถานเทวาลัยแห่งนี้     เอ่ยบอกอย่างศรัทธาในสถานที่ และอธิบายเพิ่มเติมถึงประวัติ-ขั้นตอนและแรงบันดาลใจในการปั้นรูปแต่ละปาง
     หากจะศึกษากันอย่างละเอียดคงต้องใช้เวลานานพอดู  จึงได้แต่ถ่ายภาพเก็บไว้ก่อนเป็นที่ระลึกในเวลาที่ค่อนข้างจำกัด


                                    


     “ เกิดวันอังคารต้องใช้สีเหลืองอำพัน ” ผู้ดูแลสถานเทวาลัย แนะนำ เมื่อเห็นผู้เขียนเลือกเครื่องประดับมงคลสีดำถือไว้ในมือ
    “ ชอบแต่สีดำ  หากต้องเลือกเมื่อใดจะเลือกแต่สีดำทุกครั้งไป ”.  ผู้เขียนเอื้อนเอ่ยบอกนิสัยของตน
     “ สีดำหมายถึงพลังอำนาจ  แต่หากอยากร่ำรวยต้องสีเหลือง ” ผู้ดูแลเสริมข้อมูลด้านความเชื่อ
      “    ฉันให้เธอ  ขอให้มีความสุข  ประสบผลสำเร็จและร่ำรวย  ”ผู้ดูแลผูกเชือกสีเหลืองที่ผ่านพิธีปลุกเสก มาแล้วให้ที่ข้อมือ    “  โอ  นี่มันลายมือของผู้ร่ำรวยทรัพย์สินเงินทองนี่นา  ” 

    แปลกใจระคนตื่นเต้นและกังหาถึงความเป็นไปได้   "  เป็นครูประเภทไม่ยอมหารายได้อื่นๆเสริมเช่นนี้  "  จะรวยได้ไง

 

                                                     

     
      “ พวกเรา ๓ คนจะรวยกันใหญ่แบบไม่รู้ตัวเลยนะ ”   คุณลักษณ์  เสริมคำกล่าวของผู้ดูแลฯ หลังจากได้รับฟังคำทายทักของเธอ
      “ จะรวยทั้งที   ขอรู้ตัวหน่อยไม่ได้เหรอ ”   เอ่ยแซวเล่นตามประสาฯ


                                                                  
                                                                                       พระอุโบสถวัดโพธิ์ชัย

น้องตุ๊กเร่งรัดให้คณะฯเคลื่อนขบวนเมื่อเวลาล่วงเลยไปเกือบ ๑ ชั่วโมง  เพื่อจะไปกราบหลวงพ่อพระใส  พระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองของจังหวัดหนองคาย  ซึ่งอยู่ไม่ห่างกันนัก



                                                    

                                                                                               หลวงพ่อพระใส 

ได้พบพี่เบิ้มและพี่ X  เพิ่งเดินทางมาถึงได้ไม่กี่อึดใจ  จึงเดินขึ้นไปกราบหลวงพ่อพระใส  ที่ประดิษฐานอยู่ภายในพระอุโบสถวัดโพธิ์ชัย ด้วยกัน 
หลวงพ่อพระใสหรือหลวงพ่อเกวียนหัก  เป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิรูปขัดสมาธิราบปางมารวิชัยหล่อด้วยทองสีสุก มีพระรูปลักษณ์งดงาม  พุทธศาสนิกชนตลอดทั้งสองฟากฝั่งแม่น้ำโขง ให้ความเคารพศรัทธาเลื่อมใสเป็นอย่างมาก (ศึกษาประวัติได้ที่นี่)

  

    

ผู้เขียนไหว้ลาคณะฯ ขึ้นรถไปกับพี่ X โดยมีพี่เบิ้มเป็นสารถีนำพากลับสู่อุดรฯ และเลี้ยงอาหารกลางวัน ณ ร้านประจำที่ถนัดทำอาหารเจให้ลูกค้าคนสำคัญเช่นพี่เบิ้ม  ก่อนไปส่งที่สนามบิน


  
           
                                                                           อาหารเหนือปรุงแบบอาหารเจ

     อำลาอุดรธานี ( UD TOWN) ส่งท้ายปีอย่างสุขสันต์  สุขที่ได้ทำงานจิตอาสา....สรวลสันต์ที่ได้พบปะเพื่อน-พี่ผู้มีอุดมการณ์เดียวกันและเที่ยวชมสถานที่ที่ใฝ่ฝันอยากไปเยี่ยมชม


         
                                             พระบรมธาตุธรรมเจดีย์  วัดโพธิสมภรณ์  (ศึกษาได้ที่นี่)
              
            Crayon drawing จบท้ายด้วยภาพ.....ประทับใจของคนน่ารัก (ด้านขวา) ขอขอบคุณผู้เข้ามาเยี่ยมชมทุกท่านด้วยใจจริงค่ะ !  Crayon drawing

                        
                      
                                                    
                                                                
                                                                      ( เชิญชมภาพเพิ่มเติมจากสไลด์)