ได้อ่านบันทึกต่อเนื่องของพี่เม่ย และ ของอ.ปารมีถึงการดำเนินงานเอกสาร ISO 15189 ที่กำลังเดินไปด้วยแรงพลังของผู้แทนของพวกเราชาวพยา-ธิแล้ว อยากให้กำลังใจค่ะ ขอส่งมาพร้อมกับบทลำนำโดย "วรกมล" ในหนังสืออมตะชื่อ "เพียงเพื่อกำลังใจ"

เพียงเพื่อกำลังใจในการทำงาน

เราทำงานอย่าให้งานทำเรา
ให้งานเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
ให้ชีวิตเพียงรู้จักรักการงาน

งานเป็นรากของต้นไม้แห่งชีวิต
แต่ชีวิตไม่ใช่ผลของต้นไม้แห่งงาน
ต้นไม้แห่งงานเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต

งานเป็นไม้เท้าได้ในทุกขณะของชีวิต
แต่ชีวิตไม่ใช่ไม้เท้าในทุกขณะของงาน
ไม้เท้าแห่งงานเป็นผลมาจากความเข้าใจชีวิต

งานเป็นถนนแห่งการแสวงหาของชีวิต
แต่ชีวิตไม่ใช่เป้าหมายที่ลุถึงได้ด้วยงาน
เป้าหมายแห่งงานช่วยเสริมสร้างคุณค่าของชีวิต

งานเป็นเครื่องมือแห่งการแสวงหาของชีวิต
แต่ชีวิตไม่ใช่เครื่องมือของงาน
เครื่องมือแห่งงานเป็นผลจากการฝึกฝนชีวิต

งานเป็นสายลมเย็นแห่งชีวิต
แต่ชีวิตไม่ใช่อยู่ได้ด้วยสายลมเย็นแห่งงาน
สายลมเย็นแห่งงานเป็นเพียงการเปลี่ยนแปลงของชีวิต

งานเป็นส่วนสำคัญของชีวิต
เราจะมีสุขภาพกายและใจดีขึ้น
เพราะงานเป็นเครื่องมือบริหารกายและใจได้ดีที่สุด

งานเป็นส่วนสำคัญของชีวิต
เราจะตื่นและลุกขึ้นอย่างแจ่มใส
เพราะเรามีจุดหมายที่จะไปและที่จะทำในสิ่งที่เราชอบ

งานเป็นส่วนสำคัญของชีวิต
เราจะค้นพบตัวเองและรู้จักผู้อื่นได้ด้วยงาน
เพราะงานจะเปิดเผยธาตุแท้ของมนุษย์

งานเป็นส่วนสำคัญของชีวิต
เราจะผ่านพ้นความอึดอัดสับสนไปได้เมื่อมีปัญหา
เพราะเราได้ฝึกฝนตนเองโดยใช้งานเป็นเครื่องมือ

งานเป็นส่วนสำคัญของชีวิต
เราจะผ่านวันของชีวิตไปอย่างมีความหมาย
เพราะงานจะทำให้จิตใจมีโอกาสว่างเปล่าและบริสุทธิ์

เราให้กำลังใจตนเองได้
ด้วยการหยุดงานเพื่อพักผ่อนและท่องเที่ยว
มิใช่ทำงานจนต้องหยุดเพื่อรักษาโรค

เราให้กำลังใจตนเองได้
ด้วยการสร้างสรรค์งานเพื่อท้าทายตนเอง
มิใช่หวังกอบโกยผลงานจนงานทับถมตนเอง

เราให้กำลังใจตนเองได้
ด้วยการเปลี่ยนไปสู่งานที่เป็นสะพานแห่งความสุข
มิใช่ซึมเซาอยู่กับงานที่เป็นกำแพงแห่งความทุกข์

เราให้กำลังใจตนเองได้
ด้วยการทำงานเพื่อให้งานเป็นถนนไปสู่สิ่งที่เราหวัง
มิใช่ทำให้งานเป็นตรอกแคบๆที่เราจะต้องอับจน

เราให้กำลังใจตนเองได้
ด้วยการให้โอกาสตนเองที่จะผิดพลาดได้เสมอ
มิใช่คาดหวังความสุข ความสำเร็จในทุกโอกาส

เป็นกำลังใจให้คนทำงานทุกคนค่ะ