ดาราสาววัยรุ่นผู้มีไหวพริบ ..ถูกข่มขืน


เป็นข่าวหน้าหนังสือพิมพ์...ว่า...ดาราวัยรุ่นผู้มีไหวพริบ
ปฏิภาณดีมากคนหนึ่ง..ถูกข่มขืนขณะเดินเข้า
บ้านในซอยเปลี่ยว..ยามค่ำคืน...

ปวีณา : ทำไมถึงกลับบ้านดึกดื่นล่ะจ๊ะหนู... ? แล้วหนูกลับบ้านยังไง .?

ดาราสาว : มีดาราหนุ่มรุ่นพี่มาส่งค่ะ...แต่ด้วยไหวพริบของหนูหนูสังเกตว่าเขาเป็นคนขี้หลี...ถ้าให้รู้จักบ้านก็จะตามมาตื้อจนรำคาญ
จึงให้ส่ง แค่ปากซอย...แล้วหนู เดินเข้ามา

ปวีณา :แล้วเกิดอะไรขึ้น...?

ดาราสาว :มีผู้ชายคนหนึ่ง..รูปร่างสูงใหญ่..ล่ำสัน.มีอาการเมาเล็กน้อยเดินตามหนูมา..ด้วยไหวพริบ
ของหนู..หนูรู้ได้เลยว่าไม่ได้มาดีแน่...

ปวีณา : แล้วยังไงต่อจ๊ะ... ?

ดาราสาว :หนูตัดสินใจออกวิ่ง..แต่ชายคนนั้นก็วิ่งตามทันที..ด้วยไหวพริบหนูรู้ว่าวิ่งยังไงก็คงไม่เร็วกว่าผู้ชายอยู่ดียังไงเขาก็ต้องตามทัน..และใช้กำลังแน่นอน

ปวีณา : ยังไงต่อจ๊ะ.. . ?

ดาราสาว :ด้วยไหวพริบของหนู..หนูตัดสินใจหยุดวิ่ง..เพื่อไม่ให้ต้องเจ็บตัวหนู
ตัดสินใจ เจรจาต่อรอง....

ปวีณา : ผลการเจรจาเป็นอย่างไรจ๊ะ. ?

ดาราสาว :หนูบอกเขาว่า..ไม่มีประโยชน์ที่จะต้องใช้กำลัง..
ไม่เกิดผลดีต่อทั้งสอง ฝ่าย.. หนูยินยอม ทำตามที่ เขาต้องการ...

ปวีณา :เรื่องเป็นอย่างไรต่อจากนั้น... ?

ดาราสาว :ด้วยไหวพริบของหนู...หนูชวนเขาเข้าไปในซอกตึกลับตาคน
แล้วต่างคนต่างถอดเสื้อผ้าของตัวเอง
หนูถกกระโปรงขึ้นมาเหนือเอว.ส่วนเขาปลดกางเกงตกลงมากรอมเท้า

ปวีณา : เรื่องเป็นยังไงต่อจ๊ะ... ?

ดาราสาว :ลองใช้ไหวพริบคิดดูสิ..ว่า.ชายที่รูดกางเกงลงไปกองที่ตาตุ่ม..กับหญิงสาวที่ถกกระโปรงขึ้นเหนือเอว...ใครจะวิ่งเร็วกว่ากัน...?


ปวีณา : แต่อย่างน้อยเค้าก็เห็นของลับหนู??

ดาราสาว : ด้วยไหวพริบ? หนูก็ไม่ยอมเสียเปรียบหรอกค่ะ
หนูใช้ก็เวลาครู่หนึ่งเพื่อจ้องดูของเขาเหมือนกันก่อนวิ่งหนี??

ปวีณา : (ทำหน้าเอ๋อ)?????....แล้วหนูรู้สึกยังล่ะค่ะ ??

ดาราสาว : เสียดาย????