“การเดินเปิดท้ายขายของ” กลายเป็นกิจกรรมเย็นวันเสาร์หรืออาทิตย์ของบ้านเรา ที่จริงแล้วสิ่งที่ดิฉันไม่ชอบที่สุดคือการไปเดินที่ที่มีผู้คนมาก เบียดเสียด ขี้ฝุ่น ที่สำคัญมักจะมีเรื่องต้องจ่ายเงินต้องซื้อโดยไม่ตั้งใจ และรู้สึกเสียเวลาอยู่บ้านทำอะไรได้มากกว่า ในขณะที่สิ่งคุณพ่อบ้านของดิฉันชอบเป็นชีวิตจิตใจคือเดินตลาดเล่นไปเรื่อยๆ ดูโน่นดูนี่ ดูสินค้า ดูผู้คน เราจึงแยกกันทำตามใจที่ตนชอบเสมอในเย็นวันเสาร์หรืออาทิตย์ พ่อบ้านก็มักจะไปเดินคนเดียวที่ตลาดบ้าง ที่ห้าง ที่เปิดท้ายขายของบ้างครั้งละนานๆ ลูกๆ ก็ชอบไปกับพ่อเพราะได้เห็นอะไรที่ตื่นตาตื่นใจ โดยที่ไม่เคยมีดิฉันไปร่วมกิจกรรมด้วย หลายคราดิฉันเลือกจะไปทะเลให้ลูกเล่นทราย และหลายคราอีกเหมือนกันที่เราไม่ยอมลดรากันแบ่งลูกกันคนคนโตไปกับพ่อคนเล็กมากับแม่ จนเด็กๆ ตั้งคำถาม"ทำไมเราไม่ไปเดินด้วยกันที่เปิดท้ายฯหรือทะเลลูกอยากไปที่ไหนก็ได้ที่เราไปด้วยกัน" ตั้งแต่นั้นมาดิฉันไม่เคยคิดว่าตัวเองชอบหรือไม่ชอบจะให้ลูกเป็นฝ่ายเลือกว่าเราจะไปไหนกัน สบายใจขึ้นมากที่เราได้ตามใจเด็กๆ ลดความเอาแต่ตนเองลงเมื่อคราที่ต้องร่วมไปเปิดท้ายขายของดิฉันก็จะปรับใจ อย่าไปเดินตามเขาเลือกมองหาสิ่งที่พอจะทำให้เราไม่อึดอัด โชคดีมีร้านบริการระบายสีอยู่ร้านหนึ่งให้ระบายเฉพาะผ้าบาติกมีหลายขนาด แต่เราเลือกระบายขนาดเล็กนำมาเย็บริมเป็นผ้าเช็ดหน้าใช้กัน เราสามคนจึงเลือกไปนั่งรอคุณพ่อโดยการระบายสีผ้าบาติกทุกสัปดาห์ มีบ้างที่เจ้าตัวเล็กวิ่งตามคุณพ่อไปเดิน เพราะอาจจะยังไม่มีสมาธิพอที่จะจดจ่อกับการระบายสีนาน ๆ เป็นกิจกรรมที่เพลิดเพลินดีมาก เราจะคุ้นกับเจ้าของร้านและเด็ก ๆ ที่มาบ่อยๆ มองเห็นพัฒนาการระบายสีของเด็กที่ฝึกฝนบ่อยๆ และได้เรียนรู้ว่าในสิ่งที่เราไม่ชอบก็ยังมีสิ่งดีๆ อยู่หากมองอย่างเปิดใจ และไม่ทำเพื่อตนเองให้มากนัก
เก็บภาพล่าสุดที่เราระบายกันเมื่อวานนี้มาให้ทายเทียบฝีมือ ภาพไหนฝีมือของใคร ระหว่างฝีมือคุณแม่ (อายุเกือบ 40 ปี) และฝีมือลูกปลา (อายุ 7.7 ปี) สำหรับอีกภาพฝีมือลูกแปม (อายุ 3.7 ขวบ)ค่ะ
ภาพที่ 1 ฝีมือใคร...........
<p>
</p><p align="justify">
</p><p align="right">ภาพที่ 2 ฝีมือใคร………
</p><p align="right"> </p><p align="right"> </p><p align="right"> </p><p align="center">ภาพที่ 3 ฝีมือลูกแปม
</p><p align="center">
</p><p align="center"> ทายถูกก่อนมีรางวัลส่งถึงบ้านค่ะ</p>
แค่เปิดใจยอมรับ ความสุขมาเป็นกอง
เรียนรู้ว่าในสิ่งที่เราไม่ชอบก็ยังมีสิ่งดีๆ อยู่ หากมองอย่างเปิดใจ และไม่ทำเพื่อตนเองให้มากนัก
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
นาย ศราวุธ จ้อน อยู่เกษม · 30 ก.ค. 2549
ลิขิต · 30 ก.ค. 2549
นาย ศราวุธ จ้อน อยู่เกษม · 30 ก.ค. 2549
บัวทอง · 30 ก.ค. 2549
นาย ศราวุธ จ้อน อยู่เกษม · 30 ก.ค. 2549
ขอบคุณค่ะพี่เม่ย ยังไม่เฉลยนะคะ
ขอบคุณพี่โอ๋ และ ผอ.บวรค่ะ คิดว่าภาพคงมาแล้วนะคะ มีการขัดข้องทางเทคนิค เกี่ยวกับการซ่อนภาพ หรือแสดงภาพ พี่เม่ยไม่ได้หยิบติดมือไปหรอกค่ะ คุณเมตตา เข้าใจผิดเอง ทดลองสิ่งที่สงสัยดูเพื่อว่าจะไปแนะนำคนอื่นใช้ในสัปดาห์หน้า ขอบคุณค่ะที่ช่วยให้ผลารทดลองสำเร็จ เป็นการพิสูจน์แบบประจักษ์ อย่าลืมทายนะคะ รางวัลงามๆ รออยู่ค่ะ
ขอขอบคุณอาจารย์เมตตา...
ไม่ว่าจะเป็นฝีมือใคร... ทำได้สวยมากทั้ง 3 ภาพครับ
ขอบคุณ อาจารย์วัลลภ ที่ร่วมทายด้วย จะมาเฉลยตอนค่ำ ๆ ค่ะ
รูปที่ 1 น่าจะเป็นของคุณแม่ เพราะสีสันกลมกลืนสวยงามสม่ำเสมอ
รูปที่ 2 น่าจะเป็นของน้องแปม เพราะลูกเล็กมักจะชอบทำตามคุณแม่ (รูปคล้ายๆกัน) แต่ลงสีพื้นได้ไม่ค่อยสม่ำเสมอ ตามประสาสาวน้อย 3 ขวบกว่า
รูปที่ 3 น่าจะเป็นของน้องปลา คือเป็นรูปตัวเองอุ้มปลา มากกว่าวาดรูปตัวเองเป็นปลา เพราะชื่อปลาอยู่แล้ว (เมาไหมคะ)
หมายเหตุว่า ถ้าผิดก็สลับคุณสมบัติเอานะคะ ทายแบบเอาความรู้สึกเข้าว่า มากกว่าการดูจากรูปค่ะ
แต่ที่แน่ๆ ฝีมือดีทุกท่านเลยค่ะ ศิลปินกันทั้งบ้านเลย
เอ๊า ยังไม่ทันไร ทายเกินซะแล้วค่ะ อันที่ 3 เฉลยไว้แล้วยังอุตส่าห์ทายอีก เอาใหม่นะคะ รูปที่ 2 ฝีมือน้องปลาค่ะ รูป 1 น่าจะฝีมือคุณแม่ เอ๊ะ หรือ คุณแม่จะระบายสีได้ไม่เก่งเท่าน้องปลา น่าจะสลับกัน
ถูกผิดก็ไม่เป็นไรค่ะ ขอให้ได้ทาย แฮ่ะ แฮ่ะ
แป้นทายว่ารูปแรกเป็นของน้องปลา เพราะน้องปลาน่าจะมีเทคนิคในการระบายสีมากกว่าคุณแม่ และ เวลาน้องปลาทำอะไรเค้าจะมีความตั้งใจสูง และ จากผลงานอื่นๆที่พี่จิ๊บนำมาโชว์บ่อยๆ ส่วนรูปที่สองเป็นของคุณแม่ และรูปที่สาม ไม่บอกก็ทายถูกว่าเป็นเจ้าแปม แน่นอน ฝีมืองี้ สุดยอดเลยแปมเอ๋ย ศัพท์เด็กแนวเรียกว่า เปรี้ยวมากเลยแปมแปม พัฒนาขึ้นมาจากเจ้าคิตตี้ตั้งเยอะนะเนี่ย
มีความสุข..มาเลยคะ...เมื่อได้ตามมาดู...
ไม่ชอบทาย...แต่อยากได้ของรางวัล..เลย..จะได้ไหมเนี๊ย...
ขอลองทายแล้วกันคะ…แต่ทายยากจัง ภาพที่ 1 กับ 2 นี่ฝีมือใกล้เคียงกันมากเลยคะ…เอาเป็นว่า ภาพที่ 1 ฝีมือ…น้องปลาคะ…ภาพที่ 2 นี้จะเป็นฝีมือคุณแม่น้องปลานะคะ…ดมๆๆ คะ
พี่กะปุ๋มคะ อันนี้น้องปลาขอตอบเอง(หลังจากเดินหาของรางวัลในบ้านแล้วไม่เจออะไรที่จะให้ได้) ได้ค่ะชื่นใจแล้วกัน ที่แม่น้องปลาเคยให้น้องปลาทุกครั้งเวลาบอกว่าจะให้รางวัล (ชื่นใจ=หอมแก้ม)
ว้า ตามมาเก็บตกทีหลังเนี่ย ยังทายทันไหมค่ะ
แต่ดู ๆ แล้วคุณเมตตายังไม่ได้เฉลย เอาเป็นว่า ขอเดานะคะ ว่า ภาพที่ 1 คือ ฝีมือคุณแม่ ส่วนภาพที่ 2 คือ ฝีมือน้องปลา (ส่วนของรางวัล น้าแป๊ด ขอเป็นชื่นใจป๊ะป๋าแทนได้ไหมเนี่ย)
อ้อ ภาพของน้องแปม น่ารักมาก ๆ เลยค่ะ วันหลังพาพี่ฟาง กับ น้องฟ้า ไประบายด้วยนะคะ
ภาพที่ ๑ ฝีมือคุณแม่ครับ สีของตัวปลาไม่หวาน ตาปลามีความซับซ้อน บ่งบอกประสบการณ์ ความจริงของโลกและชีวิต ที่เห็นและเป็นอยู่ องค์ประกอบของตัวปลาเหมือนจริง ภาพที่ ๒ น้องปลาแน่นอน สีหวาน เหมือนปลาการ์ตูน จิตนาการสู่โลกอันบริสุทธิ์ ป ปลา ตาเกือบกลม เหมือนปลาในจินตนาการ
น้องปลา...และคุณแม่
ชื่นใจจังเลยคะ...คือ จินตนาการที่งดงาม...
ตกลงเป็นว่าหอมแก้ม...พี่กะปุ๋ม..คะ..คุณลูกหรือคุณแม่...อ่า! ไม่ต้องแย่งกันนะคะ..เอาคนละข้างแล้วกันนะคะ...(ฮา)
สำหรับพี่เม่ยค่ะ
รูปที่ 1 ดูจากลายเส้นเทียนที่มีการตวัดปลายอ่อนช้อยต่อเนื่อง และทำอย่างรวดเร็ว แสดงว่าผู้วาดมีความมั่นใจในตัวเองสูงมาก ทำอะไรด้วยตัวเองแบบ "ม้วนเดียวจบ" เป็นคนที่คิดจะทำแล้วก็ทำเลย...ไม่มีลังเลค่ะ
รูปที่ 2 ดูเหมือนตอนเริ่มต้นหยอดน้ำเทียน ยังมีการจดๆจ้องๆอยู่บ้างเหมือนไม่ค่อยแน่ใจในฝีมือตัวเอง ทำให้มีลักษณะของเส้นหัวโต แต่กลับเป็นคนที่มีความละเอียดรอบคอบมากค่ะ ดูสิคะ ไม่มีส่วนไหนที่เส้นเทียนรั่วจนสีมาเลอะเทอะผสมกันเลย
พี่เม่ยคะ ที่ร้านที่ไปเขาเตรียมภาพที่ผ่านขั้นตอนการลงเทียนไว้แล้ว เราทำได้เฉพาะเลือกภาพและลงสีค่ะ พี่เม่ยทายเป็นคนแรกค่ะ แต่ทายไม่ถูก ขอบคุณค่ะ
อ.วัลลภคะ
น้องปลาพูดขณะเลือกภาพกัน ว่า "แม่ภาพนี้ลูกไม่เอาหรอกปากแหลมอีตาย (อีตายเป็นภาษาใต้ ที่เด็กใต้จะใช้แทนคำว่ามาก)
เป็นจริงค่ะเด็กจะชอบภาพที่คล้ายการตูนมากกว่าภาพเหมืนจริง ซึ่งต่างกับผู้ใหญ่ ขอบคุณค่ะ อ.เป็นผู้ที่ทายถูกคนแรกค่ะ รอรับรางวัลนะคะ
แล้วพี่กะปุ๋มล่ะคะ...ก็ทายถูกนะคะ...
(อารมณ์)...อยากได้รางวัล (ยิ้มๆๆ)