จากบันทึก เมื่อผู้หญิงไม่อยากเป็นช้างเท้าหลัง
เมื่อ 27 ก.ค.2549 ที่ผ่านมา ซึ่งเป็นบันทึกที่ผู้ชาย (นายบอน!) นำความเห็นของผู้หญิงสาวน้อยวัย 21 มาบันทึกไว้ และสุภาพสตรีหลายท่านได้เข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้

ดร. จันทวรรณ น้อยวัน เข้ามาเขียนทิ้งไว้ว่า “คุณเปลี่ยนคนหนึ่งคนเชียวนะค่ะคุณบอน!”

ท่าทางจะเป็นจริงซะแล้ว เมื่อ “ แน่งน้อย” ผู้หญิงคนนั้น ขอเรียกชื่อเล่นของเธอว่า “น้อย” นะครับ
มานั่งอ่านความคิดเห็นที่ว่า ตั้งแต่ 28 ก.ค.แล้วล่ะครับ…

แต่เธอพิมพ์ตอบไม่ได้ เพราะในร้านอินเตอร์เนต เธอไม่มีสมาธิในการรวบรวมกลั่นกรองความคิดที่จะพิมพ์ออกมาให้ได้เหมือนอย่างคุณนิว เนื่องจากเสียงเล่นเกมส์จากโต๊ะข้างๆทั้งเสียงเคาะคีย์บอร์ด เสียงตะโกนในขณะที่กำลังลุ้นอยู่กับเกมส์ ฯลฯ

นายบอนเจอหน้าเธอ ท่าทางเหมือนเก็บกดอะไรสักอย่าง ทำไมหนอ เมื่ออยากแลกเปลี่ยนข้อคิดเห็นที่โดนใจ แต่กลับไม่สามารถทำได้ดังใจ

เธออยากแลกเปลี่ยนกับคุณนิวครับ!!!!!!!

และนี่คงจะเป็นครั้งแรกใน gotoknow ที่ ”น้อย” นักศึกษาระดับ ปวส. การบัญชี จะได้แลกเปลี่ยนทัศนะกับ คุณนิว นักศึกษาปริญญาเอก ครับ

โดยการ print บันทึกหน้านั้น ส่งให้เธอแสดงความคิดเห็น เท่าที่ใจอยากจะพูดครับ….

น้อย – “ที่พี่นิวว่า ผู้หญิงเราต้องยอมผู้ชาย เพราะถ้ามาโต้เถียงกับเค้าแล้วจะเกิดประโยชน์มั้ย ถ้าเทียบกับการเงียบ น้อยก็อยากทำแบบนั้นเหมือนกัน แต่ฝ่ายชายนี่สิ ไม่มีเหตุผลเอาซะเลย”

นายบอน – “เคยลองเอาหูไปนา เอาตาไปไร่บ้างไหม บางทีถ้าไม่คิดมากเกินไป ชีวิตอาจจะมีความสุขมากขึ้นนะ”

น้อย – “อยากทำอย่างนั้นเหมือนกัน แต่สังคมที่หนูอยู่ ก็แค่นี้เอง ใครทำอะไรที่ไหนก็รู้กันหมดแล้ว อย่างเพื่อนหนูที่จับได้ว่า สามีแอบไปมีอะไรกับกิ๊ก จับได้หลายครั้งจนปลงแล้วล่ะว่า อยากจะไปทำอะไรก็ตามใจ ปล่อยวางก็แล้ว แต่คนที่รู้จักเรา เค้ารัก ห่วงเราเค้าจะคอยมาบอกเราเรื่อยๆ ขนาดไม่อยากจะสนใจแล้ว ก็ยังรู้เรื่องเหมือนกับเราเกาะติดสถานการณ์เหมือนเดิมเลย”

นายบอน – “แล้วถ้าน้อยรู้ว่าวันนึงแฟนของน้อยเป็นแบบนั้น น้อยจะทำยังไงล่ะ   1. นิ่ง  2. ด่า 3. ไม่รู้จะทำไงดี ...???”

น้อย –  “ไม่ว่า จะแฟนของน้อย หรือผู้ชายที่รู้จัก ไม่ว่าจะทำยังไงน้อยก็คงจะทุกข์เหมือนเดิม จะนิ่งซะ ก็จะมีคนมาบอก ถ้านิ่งเกินไป ก็จะถูกหาว่ารู้เห็นเป็นใจล่ะ ถูกเค้าสวมเขามั่งล่ะ คงไม่ต่างกับการด่า และไม่รู้จะทำยังไงดี ยังไงๆ คำตอบที่ได้ก็ออกมาเหมือนกัน”

นายบอน –  “ไม่ลองคิดแบบพี่นิวมั่งหรือ บางทีอาจจะดีก็ได้นะ”

น้อย – “พี่นิวเรียนปริญญาเอก คงจะมุ่งมั่นทุ่มเทให้การเรียนอย่างเต็มที่ แต่น้อยเรียน ปวส. เรียนไม่เข้มข้นเท่าพี่นิวหรอก จะหนีออกจากชีวิตทุกข์ๆไม่พ้นหรอกค่ะ”

นายบอน – “แสดงว่า ไม่มีความคิดที่จะยอมผู้ชายงั้นหรือ ตรงนั้นอาจจะขาด” ความน่ารัก” ไปเลยนะ ถ้าผู้หญิงแสดงความเก่งไปซะทุกอย่าง”

น้อย – “ถ้าผู้ชายให้เกียรติผู้หญิง ดูแลเราเหมือนวันแรกที่เริ่มจีบ เราก็จะทำตัวให้เค้าพอใจอยู่แล้วล่ะ เราก็อยากจะดูแลเค้า อยากเอาใจเค้าให้ดีที่สุด แต่เมื่อเวลาผ่านไป มันไม่เป็นแบบนั้นนี่สิคะ ในบางเรื่องถ้าเราลงมือทำเอง จะดีกว่าที่ผู้ชายทำนะ เดี๋ยวนี้ผู้ชายผู้หญิงเท่าเทียมกันไม่ใช่เหรอ”

นายบอน – “แสดงว่า ผู้หญิงไม่ต้องแกล้งโง่ก็ได้ เพราะอาจจะทำให้บางเรื่อง ผลออกมาแย่กว่าที่ควรจะเป็น สู้ปล่อยให้ผู้หญิงลงมือทำเองเลย…”

น้อย – “ไม่เข้าใจผู้ชายบางคนเหมือนกัน ไม่รู้ว่าความพอใจของเค้าอยู่ตรงไหน บางอย่างเค้าทำเองก็บ่นว่า ไม่ชอบ พอเราทำงานนั้นเอง ก็บอกว่า ไม่ดีอีก ไม่รู้เค้าจะเอายังไงกันแน่”

นายบอน – “หรือจะเป็นอย่างที่คุณนิวว่าไว้ ถ้าผู้หญิงแสดงตนเองว่าตนเองมีความสามารถไปเสียทุกอย่าง หรือ  ถ้าผู้หญิงเก่งรอบรู้ไปเสียทุกด้าน  ก็คือเป็นผู้นำแทนผู้ชาย แล้วเค้าจะอยู่ตรงจุดไหนล่ะ เป็นผู้ตามงั้นหรือ”

น้อย – “คิดว่า ผู้หญิงไม่ได้ต้องการจะนำเค้าหรอกค่ะ ขอแค่เค้ารักเราเหมือนวันแรกที่เจอ ดูแลเราเหมือนตอนนั้น แค่นี้เราก็ยอมเค้าทุกอย่างแล้วล่ะค่ะ”

นายบอน – “ แหม ต้องยืมคำของ Dr.Ka-Poom แห่งเมืองบั้งไฟมาใช้แล้วล่ะครับว่า ผู้หญิงเรา..นั้นมีครบทุกสูตร...คะ”


นี่คือ เสวนาจานส้มตำ จากข้อคิดเห็นของคุณนิว ที่คุณน้อย อยากตอบให้หายคาใจเหลือเกิน ความคิดเห็นท่ามกลางรสเผ็ดของตำลาวจากตลาดโต้รุ่งเมืองกาฬสินธุ์ครับ