สะพานข้ามดาว ...สร้างสะพาน ข้ามดาว บนราวรุ้ง หวังจรุง ความรัก ในห้วงหาว สร้างสะพาน เชื่อมใจ ไปสู่ดาว แม้จะหนาว แค่ไหน ใฝ่พบเจอ ...สร้างความฝัน งดงาม ตามทุ่งหญ้า จากศรัทธา ความรัก นั้นเสมอ หวังวันหนึ่ง จะร้อยดาว ไปฝากเธอ จึงนั่งเหม่อ ถักทอร้อย สร้อยแสงดาว... (เพื่อน) ...ค่ำคืนนี้ ราตรี สีนวลผ่อง แสงจันทร์ส่อง สว่าง กลางฟ้าหนาว เก็บดาวน้อย ร้อยสลัก แทนรักเรา มอบให้เจ้า คนปลายฟ้า ที่ลาไกล ...ทุกวันนี้ ไม่มีเธอ คอยออดอ้อน เหมือนแต่ก่อน ใจสลด หมดสดใส มัจจุราช มาพราก ให้จากไกล สุดอาลัย เมื่อรัก ต้องจากลา ...ฉันกลับมา ครานี้ ณที่เก่า ความรักเรา เผาใจ ให้ห่วงหา ช่างร้อนรุ่ม ดุจไฟ ไหม้กายา เหมือนชีวา จะดับ ลาลับไป... (เรา)
สวัสดีครับ การสร้างสะพานที่ล่องลอยไปยังดาว ดีมากครับ ขอบคุณที่แบ่งปันครับ ขอร่วมอารมณ์ด้วยคนและจะฝากกลอนมาแบ่งปันในวันหลังคืนนี้ดึกเกินที่รำพึง
อำลาปีเสือดุ ส่งกำลังใจสะสางงานค่ะพี่จ่อย
... สุขสันต์ ส่งใจไปภู อีกรอบ นะคะ :)
"สร้างสะพานดาวก้าวข้ามทวิภพ
ไปบรรจบใจเพื่อนเหมือนยังอยู่
จะร้อยดาวพันเดือนขอเคียงคู่
หัวใจครู สู่เพื่อนเหมือนสะพานข้ามดาว"