นักเรียนต้องรู้ดี สามารถดี และประพฤติดี

      ในสัปดาห์สุดท้ายแห่งปีพุทธศักราช 2553 คือระหว่างวันที่ 27-29 ธันวาคม ได้มีคุณครูและนักโรงเรียนชุมชนวัดอัมพวัน อำเภอนาบอน จังหวัดนครศรีธรรมราช เข้าร่วมในโครงการอบรมคุณธรรมจริยธรรม ค่ายพุทธบุตรจำนวน 109 คน ได้ดำเนินการจัดขึ้น ณ ศูนย์ส่งเสริมคุณธรรมและจริยธรรมอำเภอทุ่งใหญ่ วัดควนคลัง
       เด็กนักเรียนถือว่าเป็นบุคคลที่จะต้องเติบโตขึ้นมาในวันข้างหน้า เราจึงเน้นให้เขาเหล่านั้นเติบโตขึ้นมาอย่างเป็นบุคคลที่มีคุณภาพ ที่เขาเรียกกันว่าเป็นอนาคตของชาติ เราจึงต้องปลูกฝังตั้งแต่วันนี้ให้เขาทำหน้าที่ของนักเรียนที่ดี มีคุณธรรมจริยธรรม คำว่านักเรียนที่ดีนั้น  จะต้องมีองค์ประกอบ สำคัญ 3 ประการ คือ รู้ดี (เล่าเรียนดี)  ความสามารถดี (การงานดี) และความประพฤติดี (จิตใจดี มารยาทงาม)
      ในการศึกษาเล่าเรียนต้องมีอิทธิบาทธรรมเป็นหลัก ก็คือ รักเรียน (ฉันทะ) เหมือนหนุ่มสาวที่รักกัน พยายามที่จะไปหากันถึงฝนจะตก แดดจะออก มีอุปสรรคอย่างไรก็จะไปหาให้จนได้เพราะใจมันรัก  ประการที่ 2 ต้องขยันเรียน (วิริยะ) พยายามที่จะดูบ่อย ๆ ทำบ่อย ๆ อะไรที่ทำไม่เป็นให้ทำบ่อย ๆ จนเกิดทักษะแล้วก็ฝึกให้จนเป็นนิสัย ประการที่ 3 ตั้งใจเรียน คือ ตาดู หูฟัง สมองคิด จิตจดจ่อ ไม่เข้าใจให้ถาม กลับถึงบ้านทบทวนอยู่เสมอ และประการสุดท้ายก็คือพิจารณาบทเรียน (วิมังสา) ต้องหมั่นไตร่ตรองใคร่ครวญทบทวนเสมอ
      เมื่อมีความตั้งใจในการศึกษาเล่าเรียนจนเกิดความรู้ความเข้าใจจนสามารถนำความรู้เหล่านั้นมาใช้ประโยชน์ได้ ทำให้มีความสามารถดี การทำกิจการงานต่าง ๆ ก็ไม่บกพร่อง อาศัยคุณธรรมคือความเข้มแข็ง ความอดทน ความเพียรพยายาม ถ้าไม่สามารถนำความรู้ไปใช้ประโยชน์สิ่งที่ศึกษาเล่าเรียนมาก็ไร้ความหมาย
       เมื่อมีความรู้ความสามารถแล้ว จึงต้องมีความประพฤติที่ดีด้วย ต้องพร้อมทั้งวิชชาและจรณะ คือความรู้และความประพฤติ ความประพฤติถือว่าสำคัญที่สุด เพราะถ้ามีความรู้ ความสามารถ แต่ถ้าความประพฤติไม่ดีก็ไม่มีใครเขาต้องการ