ขอเป็นกำลังใจ เพราะทำไม่ได้จริง ๆ
1. สร้างสัมพันธไมตรี ด้วยกีฬา ไม่กลัวฝ้า กลัวเพดาน ประดับผิว
โยกซ้าย ย้ายขวา ตัวแทบปลิว ถึงจะหิว จะเหนื่อย เมื่อยไม่ท้อ
2. ครูยังกล้า ท้าแดด ที่แผดเผา ไม่ยอมหลบ ร่มเงา-ไม่ระย่อ
เต้นให้จบ ครบเพลง แล้วค่อยพอ นี่ละหนอ ครูสตรี ที่ใจงาม
3. ครูชาย เช่นฉัน นั่งสั่นหัว เต้นอย่างนี้ น่ากลัว ต้องถูกหาม
นั่งเกาหัว แกรกแกรก เป็นแขกยาม เหมือนหมดความ เป็น(ลูกผู้)ชาย น่าอายจัง...
-ปณิธิ ภูศรีเทศ-
(ภาพ:กีฬาสัมพันธ์ครู อ.เมืองพิษณุโลก-ปณิธิ)
นักเรียนทั้งหมดแถวตรงสวัสดครับคุณครู
ขอบคุณครับที่มาเยี่ยมชมบล็อกเล็ก เรื่อยเปื่อย เรื่อยๆ ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ จะปรับปรุง อย่างคุณครูสอนไว้ครับ
ใกล้ปีใหม่แล้ว แต่ยังไม่สวัสดีปีใหม่นะครับ กลัวมันจะเก่าก่อน สวัสดีปีเก่าไปก่อน พอถึงปีใหม่ ก็มาสวัสดีปีใหม่
ขอบคุณครับ "หม่อมนักบิน"
-ปณิธิ ภูศรีเทศ
*** ครูชายมักเป็นชนกลุ่มน้อย เกือบทุกโรงเรียน
*** ตอนย้ายมาจากตากพิทยาคมใหม่ๆ พอดีวันนั้นเป็นวันประชุม ดิฉันเข้าไปนั่งในหอประชุมแล้วถามครูสตรีท่านหนึ่งว่า ครูผู้ชายเขาไปไหนทำไมไม่เข้าประชุม ตอนหลังจึงเข้าใจ อยู่มาอีกหลายๆ ปี ก็มีครูชาย รวมผู้บริหารเกือบ 30 คน ปัจจุบันมี 30 กว่าคนแล้วค่ะ หัวหน้าระดับชั้นเป็นผู้หญิงถึง 4 ระดับชั้น แต่ละคนเหนื่อยสาหัสกับปัญหาการปกครองนักเรียน
ชอบมาอ่านค่ะ
ครูผู้ชายก็น่าจะเต้นได้
ไม่ยากไปหรอกหนาท่าจะเต้น
อย่ามัวจ้องมองจนน้ำลายกระเด็น
หญิงเต้นเป็นชายเต้นได้ไม่อายกัน ...
สุขสันต์วันปีใหม่ค่ะ