ทำวัตรสวดมนต์ไหว้พระทำสมาธิศึกษาตำรับตำราที่เกี่ยวข้อง.............

กฏแห่งกรรม : หลักเกณฑ์ธรรมดา-2

โสภณ  เปียสนิท

...................................

 

                          เหตุผลก็อยู่ตรงที่ว่า ผมมีโอกาสบวชเณรตั้งแต่อายุยังน้อย ถูกฝึกด้วยระเบียบวินัยของวัดให้รู้จักการท่องหนังสือ ทำวัตรสวดมนต์ไหว้พระ ทำสมาธิ ศึกษาตำรับตำราที่เกี่ยวข้องกับศีลธรรมที่เป็นเชิงปริยัติหรือทฤษฏี ย้อนสำรวจเส้นทางของชีวิตพบว่า ผมชอบอ่านกฏแห่งกรรมของคุณ ท. เลียงพิบูลย์ มากเป็นพิเศษ เผลอไม่นานผมอ่านยกชุด อย่างน้อยก็หมดชุด เท่าที่มีอยู่ในห้องสมุด หนังสือชุดนี้น่าจะมีส่วนโน้มน้อมความรู้สึกนึกคิดของผมได้มากกว่าร้อยละห้าสิบ

 

                          มิได้หมายความว่าคนที่บวชเรียนตั้งแต่เล็กแต่น้อยอย่างผมจะมีใจโน้มน้อยไปทางเดียวกับผมทั้งหมดนะครับ ยังมีเพื่อนร่วมทางเดินอีกหลายคนที่ผ่านการอบรมฝึกฝนมาด้วยกันแต่ยังก้าวเดินมาตามเส้นทางสายนี้ได้น้อยกว่าผม และก็มิได้อีกเช่นกันว่าเขาเหล่านั้นจะไม่มีโอกาสได้หันเข้าหาหลักธรรม และเร่งรีบเดินทางอย่างหามรุ่งหามค่ำ ถึงยามนั้นเขาเหล่านั้นอาจแซงหน้าผมไปได้ไกลกว่าอย่างไม่เห็นฝุ่นก็เป็นได้

 

                         หลักของพุทธเป็นหลัก “ธรรมดา” ที่ง่ายต่อการเข้าใจหากเราเข้าใจหลักกรรม หรือ หลักของการกระทำ “ทำด้วยกาย วาจา และใจ” ทุกอย่างจะค่อย ๆ เกิดการสั่งสมไว้ในความคิดของเราอย่างต่อเนื่อง ทั้งหลับและตื่น ไม่เคยหยุดนิ่งเลย เหมือนดังคำที่ปราชญ์บางคนกล่าวไว้ว่า “ทุกอย่างที่ทำ ทุกคำที่พูด ทุกสิ่งที่คิด ถูกบันทึกไว้ด้วยวีดีโอใจของเรา”

 

            ก็สิ่งที่เราคิดพูดทำอยู่นั่นล่ะที่จะพอกพูนขึ้นเรื่อย ๆ ที่ละน้อยและกลายเป็นความเคยชิน คราวนี้ความเคยชินอันนี้แหละครับจะเป็นตัวชี้ทิศทางว่าชีวิตของเราจะก้าวไปทางไหน