บทความภาษาอังกฤษข้างล่างนี้ มีใจความสำคัญตรงที่ "บุคลากรทางการแพทย์ควรตระหนักถึงสิทธิมนุษยชนในกิจกรรมการดำเนินชีวิต หรือ Occupational Justice"
หลายคนอาจสงสัยว่า ทำไมต้องมีข้อบังคับว่าด้วยสิทธิมนุษยชนในกิจกรรมการดำเนินชีวิต จริงๆ แล้วนักกิจกรรมบำบัดทั่วโลกพยายามรักษาสิทธิข้างต้นให้กับบุคคลทุกเพศวัยที่มีความบกพร่องทางร่างกาย จิตสังคม และการพัฒนาความสุขความสามารถในการทำกิจกรรมการดำเนินชีวิตตลอดทุกช่วงวัย
นั่นคือ เมื่อบุคลากรทางการแพทย์ ครอบครัว ญาติ และชุมชน รับรู้ว่า "มีบุคคลที่มีความบกพร่องใดๆ ที่ต้องได้รับการพัฒนาทักษะชีวิต ก็ควรให้โอกาสเหล่านั้นแก่บุคคลกลุ่มนี้ เพื่อไม่ให้พวกเขารู้สึกได้รับการดูแลช่วยเหลือมากจนไม่มีโอกาสแสดงศักยภาพของตนเอง" ยกตัวอย่าง คุณลุงท่านหนึ่งสมองเสื่อม แต่ภรรยาดูแลคุณลุงโดยป้อนข้าวขณะที่ปล่อยให้คุณลุงนอนกินข้าว ทั้งๆ ที่ภรรยาของคุณลุงน่าจะช่วยเหลือจัดท่าทางให้คุณลุงนั่ง ช่วยกระตุ้นไม่ให้คุณลุงหลับขณะกินข้าว และเปิดโอกาสให้คุณลุงลองเรียนรู้การจับช้อนกินข้าวเองบ้าง นอกจากนี้การจัดสิ่งแวดล้อมที่ไม่ให้คุณลุงรู้สึกว่าเป็นคนป่วยตลอดชีวิต ก็น่าจะทำได้เพื่อให้คุณลุงมีสิทธิมนุษยชนในการพัฒนาทักษะชีวิตของการดูแลตนเองในสิ่งแวดล้อมที่น่าอยู่ และเอื้อให้คุณลุงตัดสินใจและขอความช่วยเหลือได้บางส่วน เป็นต้น
ในรายละเอียดของนักกิจกรรมบำบัดสากลที่ควรประสานงานกับทุกฝ่ายที่ต้องเพิ่มโอกาสให้บุคคลข้างต้น ลองติดตามอ่านดูนะครับ
Occupational Therapy and Human Rights
Dr. Supalak Khemthong, PhD, OTR
Ariya Khamya, MS, OTR
The Human Rights Act came into force throughout many countries. The Universal Declaration of Human Rights, United Nation has addressed an important aspect that all people are able to engage in a variety of occupations. Occupational therapists should share their professional knowledge and skills to those people who have limited occupational performance and restrictive participation. Occupational therapists also have a major role and responsibility to integrate knowledge of those relationships to promote occupational rights and social participation as well as to identify occupational barriers and injustices. Sharing knowledge sharing within working groups, communities, and societies might be enhancing participation in occupation for all people regarding the human rights, as a necessary framework of practice. Therefore, the implications for occupational therapy might be enhanced in standards of good practice.
Occupational therapists have theoretically known positive relationships between meaningful occupation, individual and community well-being, and human rights. For instance, Occupational Therapists could get involved in a wide range of works including developing various new programs of life skills, training the caregivers and teachers, developing assessment forms, and presenting occupational performance and participation frame of reference to other NGOs for people with disabilities. However, their clinical practices have failed to address those relationships into explicit ways. This statement makes much more implications of health-care services by knowing how an occupational therapist would acknowledge a client’s humanity and occupational rights as one dimension of human rights (Hammell, 2008). For instance, the occupational therapist works for occupational justice in relation with client-centered practice. Also, they should understand different types of occupational injustice: occupational alienation, occupational deprivation, occupational marginalization, and occupational imbalance. Many occupational therapists must create four everyday practices for those occupational injustices of the clients: experience of meaningful occupations, participation in health related and social occupations, making of choices and decisions for life, and equality of predominant occupations (Townsend & Wilcock, 2004).
As known that Equality of human rights and opportunities is a core value in the field of occupational therapy (American Occupational Therapy Association, 1993).When all people are treated equally or nondiscrimination even individuals have different perspectives. The occupational therapists may evaluate and design any interventions fit to the clients’ opinions and talents in life skills and realistic situations. Also, the occupational therapists can demonstrate collaborative partnerships in between the clients and their contexts especially social environments (Hansen & Hinojosa, 2009).
Reference
American Occupational Therapy Association. (1993). Core values and attitudes of occupational therapy practice. American Journal of Occupational Therapy, 47, 1085–1086.
Hammell, K.W. (2008). Reflections on...well-being and occupational rights. Canadian Journal of Occupational Therapy; 75(1): 61-4.
Hansen, R. H., & Hinojosa, J. (2009). Occupational Therapy’s Commitment to nondiscrimination and Inclusion. American Journal of Occupational Therapy, 63(6), 819-820.
Townsend E., & Wilcock, A. A. (2004). Occupational justice and client-centred practice: a dialogue inprogress. Canadian Journal Occupational Therapy, 71(2), 75-87.
