เมื่ออยู่ห่างต่างถิ่นแผ่นดินอื่น

“หนาวคิดถึง”

 

 

                        เมื่ออยู่ห่างต่างถิ่นแผ่นดินอื่น

ถอนสะอื้นฝืนจิตคิดถึงบ้าน

เหมือนหยิกเล็บเจ็บหนาวอันยาวนาน

จะขอทานทนท้อวันต่อวัน

                       แผ่นดินอื่นหมื่นแปลกที่แตกต่าง

บนเส้นทางลางเลือนดูเหมือนฝัน

ทั้งกึ่งกลัวกึ่งกล้าต้องฝ่าฟัน

จะยึดมั่นพันธะทุกประเด็น

                      จะมีใครไหนเล่าที่เขารู้

ว่าฉันอยู่ยากแค้นถึงแสนเข็ญ

มองหิมะโพลนขาวยิ่งหนาวเย็น

ที่หนาวเน้นหนาวหนึ่งคิดถึงเธอ

                      หิมะปลิวปรอยโปรยเหมือนโรยแป้ง

ทุกหนแห่งหม่นเศร้าเหงาเสมอ

คนแปลกหน้าแต่ละวันที่ผ่านเจอ

ยิ้มเก้อเก้อส่งไปไม่ตอบมา

                     ทั้งหนาวฝนหนาวฟ้าบรรยากาศ

แต่ไม่อาจข่มแรงแสวงหา

ทนลำบากพากเพียรเรียนวิชา

ปริญญาที่เรานั้นเฝ้ารอ

                     คงพ้นหนาวเหล่านั้นสักวันหนึ่ง

วันที่ซึ่งสุขสนองคำร้องขอ

เสียงแห่งคำสรรเสริญและเยินยอ

อาจไม่พอเพียงเท่าเมื่อหนาวคลาย

 

โสภณ  เปียสนิท

39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110