๏ ประตูใจปกป้อง ปิดตาย
หวาดหวั่นรักมากราย กู่ร้อง
ใจเจ็บบ่คืนคลาย คราก่อน กาลนา
นานเนิ่นเผลอเปิดห้อง หับให้ชายเห็น ๚
๏ เพียงสบตาตื่นเต้น ตูมตาม
เผลอเปิดประตูงาม แง่แง้ม
คนเคียงต่างพยายาม หมายหยุด ยากแล
พิษรักมาผลิแย้ม ยั่วให้รักเขา ๚
๏ ปฏิเสธสิ่งเอื้อ อาทร
รายรอบพาเพียรวอน ว่าร้าย
หยุดเจ็บก่อนรักจร จางจืด นะแม่
ความรักมาคลุมคล้าย ครอบแล้วใจฉัน ๚
๏ แผลเป็นปกปิดไว้ ในใจ
เธอกรีดรอยเดิมไป อีกครั้ง
พลันเลือดหลั่งรินไหล หลามอีก ครั้งนอ
จวนจะหมดแรงยั้ง หยัดแล้วเพียงเผลอ๚
อ่านท่อนท้ายแล้วค่อนข้างจะเศร้านะครับ ไพเราะครับ ชอบ เห็นภาพยิ่งแล้วใหญ เหงาน่าดู
รักเป็นเช่นนี้แหละครับ มีทั้งสุขและเศร้าคละเคล้ากันไป
ขอบคุณค่ะ หนูนินา สุขสันต์วันคริสต์มาสเช่นกันค่ะ
ลองฟังเพลง สิคะเพราะมาก
ขอบคุณค่ะ สวัสดีปีใหม่เช่นกันค่ะ
สวัสดีปีใหม่ครับ
สวัสดีปีใหม่เช่นกันค่ะ ขอบคุณที่แวะมาทักทายค่ะ
สวัสดีปีใหม่ครับคุณ .."ภาทิพ " ชื่อแปลกดี เขียนกลอนได้ดีครับ
สวัสดีค่ะ ศน.
ภา รัศมีแจ่มจ้า เจิดจรัส
ทิพ สิ่งพิเศษใดทัด เทียบได้ (อิอิ ชื่อน่ะ)
ศน. ท่านสังกัด สพม.นั่น แน่แฮ
เคยอ่านบันทึกไว้ เรื่องร้าวรอยฉานฯ
ขอบคุณที่มาเยี่ยมเยียนค่ะ