รำลึกถึงเชียงราย----2


เหนื่อยกาย แต่สำราญใจ ... กิจการ/งานใดๆ สำเร็จได้...ช่วยสร้างชาติ/สร้างไทย ให้เจริญ

 

 

ต่อจากบันทึก  รำลึกถึงเชียงราย-----1

     เราพักนอนที่สมาคมฯ 1 คืน ประมาณตีสี่เราปลุกเด็กๆให้ลุกขึ้นเพื่อออกกำลังกาย ซ้อมบทอาขยาน ,เลือกดอกไม้ จากนั้นก็อาบน้ำแต่งตัวเตรียมพร้อมสำหรับการแข่งขัน เราทำงานเป็นทีมแบ่งหน้าที่กันค่ะ พี่ครูที่ไม่ได้รับผิดชอบกับการควบคุมเด็กแข่งกิจกรรมก็ขับรถกระบะออกไปซื้อข้าวกล่องในตัวเมืองเป็นอาหารมื้อเช้า กลับมาบอกว่าเข้าแถวคิวยาวเหยียดเลย บางคนออกไปตั้งแต่ตีสาม ทานอาหารเช้าเสร็จ เด็กๆและครูออกไปเก็บภาพบรรยากาศเพื่อเป็นที่ระลึกกันค่ะ อากาศตอนเช้าเย็นสบายกำลังพอดีไม่หนาวจัด บริเวณรอบๆที่พักมีทั้งไร่นาและรีสอร์ทสวยๆ พวกเราร่ำลาแม่บ้านที่ดูแลสมาคม เพราะคุณอาทู่และครอบครัวไม่ได้พักที่นี้มีภารกิจต้องเดินทางไปที่แม่ฟ้าหลวง ตั้งแต่เมื่อวาน(14 ธ.ค.) มีสิ่งใดขาดตกบกพร่องหรือทำให้ที่พักเลอะเทอะไปบ้างก็ขอโทษขออภัยเป็นที่เรียบร้อย

                                 

ตื่นมาเตรียมของตั้งแต่ตีสี่

 

         

ฝ่ายสนับสนุนและเสบียง

 

                                                 

                

                     รับประทานอาหารเช้าเรียบร้อยแล้ว เตรียมเก็บสัมภาระขึ้นรถ

                   

                              หามุมสวยๆเก็บภาพ(ตัวดำๆเลยต้องอยู่ใกล้ๆสีขาว)

                                             

                                     

                          

                              

                                                เก็บไว้ในความทรงจำ

                                                       

    เจ็ดโมงเช้าออกเดินทางกันเพราะเริ่มแข่งกิจกรรมเก้าโมงเช้าค่ะ ระยะทางจากที่พักถึงโรงเรียนเทศบาล 6 นครเชียงรายประมาณ 3 กิโลเมตร แต่ใช้เวลาถึงชั่วโมงครึ่ง เพราะรถติดมาก เป็นถนนสองช่องทางรถสวนกัน คันที่มาทีหลังพอมาสายก็รีบแซงรถคันหน้าทำให้รถสวนทางวิ่งมาไม่ได้ นี่แหล่ะค่ะนิสัยคนที่ไม่ชอบรักษาระเบียบ กฏกติกา แทนที่จะได้ไปเร็วกลับทำให้ช้าเสียเวลามากมาย  พวกเราเข้าแข่งขันได้ทัน แต่เด็กๆไม่มีเวลาพักเข้าห้องน้ำกันเลยสงสารมากค่ะ

------------------------------------

เริ่มแข่งขันเวลา 9.00-12.00น.

            เด็กๆนั่งทำงานกับพื้น แถมนั่งบนหญ้าเพราะครูไม่ได้เตรียมเสื่อไปให้

     (ในเว็บแจ้งว่าแข่งบริเวณสนามฟุตบอล นึกว่ามีโต๊ะเก้าอี้และด้อยประสบการณ์ค่ะ)

ผ้าที่จะนำไปปูโต๊ะเพื่อส่งผลงานกลับกลายเป็นที่รองอุปกรณ์ ดอกไม้

โดนหักคะแนน

 

( มีเขตฯเดียวที่นักเรียนนั่งเก้าอี้ร้อยมาลัย)

 

 

                                 

                 ถังพลาสติกที่ใส่อุปกรณ์ไป กล่องโฟมใส่ดอกไม้ถูกนำมาใช้วางผลงาน

                           

                             ขอยืมเก้าอี้กรรมการวางเอกสารเผยแพร่ความรู้อีก

 

                       

                                               

                

            เด็กคนที่หลับตาป่วยก่อนไปแข่งขันแต่ก็สู้ กลับมาต้องไปหาหมอ

         เพราะทอมซิลอักเสบ อาเจียนตลอดทางคอบวมมาก หมอบอกว่าถ้าไปช้า

         อาจหายใจไม่ออกเสียชีวิตได้    (ชีวิตของเด็กบ้านนอกที่ต้องอดทน )   

 

         หลังจากแข่งขันร้อยมาลัยเสร็จกรรมการแจ้งให้ไปรับงานคืนตอนบ่ายสอง จึงให้เด็กๆไปรับประมานอาหารกลางวัน ส่วนตัวครูนั่งเฝ้าอุปกรณ์ที่เตรียมไป

                                      

                          

 

   ทรหดอดทนข้ามภูเขาเป็นสิบๆลูกเพื่อหาความรู้และประสบการณ์ให้กับเด็กๆ

   คุ้มมากๆค่ะ

--------------------------------

 

 ส่วนเสริมค่ะ

    การทำงานทุกอย่างย่อมมีปัญหาและอุปสรรค โดยเฉพาะจังหวัดที่เป็นเจ้าภาพต้องเตรียมความพร้อม เหนื่อยกายเหนื่อยใจ ลงทุนลงแรงเพื่อให้งานออกมาดีที่สุด อดถูกวิพากษ์วิจารณ์ไม่ได้ 

    ส่วนผู้เข้าร่วมแข่งขันก็ควรเคารพในผลการตัดสินของกรรมการถือเป็นเอกฉันท์ค่ะ อาจจะไม่ถูกใจเราต้องวางตัวเป็นกลางไม่เข้าข้างตัวเอง ไม่ตำหนิกรรมการแบบรุนแรง(ได้ยินกับหู เห็นกับตาในกระทู้เชียงรายเขตฯ1)

    สำหรับกรรมการ อยากให้ยึดเกณฑ์การให้คะแนนอย่างเคร่งครัดซึ่งมีหลายเกณฑ์และละเอียดมาก ไม่ได้ดูแค่ผลสำเร็จของชิ้นงาน คุณครูและเด็กที่เป็นตัวแทนในแต่ละเขตฯเขาเตรียมวัสดุอุปกรณ์ให้เหมาะสมที่จะใช้กับชนิดของมาลัยในรูปแบบของเขา และทำงานเต็มที่แล้ว  

  ให้กำลังใจเพื่อให้เขาได้พัฒนาตัวเองในครั้งต่อไป  ไม่ใช่หมดกำลังใจที่จะทำงานค่ะ

 

              ผลการแข่งขัน 

 ซึ่งลำดับที่ 1 และลำดับสุดท้ายคะแนนแตกต่างกันมากมาย

 ผลงานของลำดับที่ 1 ที่นี่ค่ะ  มาลัยสองชาย ...ไม่ใช่สามชาย

          

เขียนบันทึกนี้เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันค่ะ ไม่ได้มีเจตนาจะตำหนิใคร   ในฐานะที่ตัวเองเคยเป็นทั้งกรรมการระดับจังหวัด  แข่งขันเอง(มีเกียรติบัตรการันตีความสามารถ)และปัจจุบันเป็นครูผู้ฝึกสอน ทั้งเข้าใจและเห็นใจค่ะ

 

                     เหนื่อยกาย   แต่สำราญใจ......

                           กิจการ/งานใดๆ  สำเร็จลงได้......

                                ช่วยสร้างชาติ/สร้างไทย   ให้เจริญ.....

 

                             ขอบคุณค่ะที่เข้ามาอ่านบันทึกยาวๆ 

หมายเลขบันทึก: 414563เขียนเมื่อ 18 ธันวาคม 2010 11:53 น. ()แก้ไขเมื่อ 11 ธันวาคม 2012 13:37 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (14)

 

  • ของตัวเองชนะเลิศ(ในใจ)ตั้งแต่ก่อนไประดับภาคแล้วค่ะ เพราะสอนได้ประสบผลสำเร็จและเด็กๆสามารถนำไปประกอบอาชีพได้แล้ว
  • บอกกับเด็กๆว่าเราไปแข่งขันเพื่อหาประสบการณ์ อย่าหวังว่าเพื่อชนะหรือแพ้ ยินดีกับสพป.ที่ได้ลำดับที่ 1-3 เพื่อเป็นตัวแทนระดับภาคเหนือ เข้าแข่งขันในระดับชาติต่อไป

 

มาชมมาเชียร์และเป็นกำลังใจครับ

  • มาเป็นกำลังใจและแสดงความยินดีกับคุณครูและนักเรียนบ้านวังพลับครับ....สู้ๆๆๆๆต่อไปครับ

 

สวัสดีค่ะ

      มาเป็นกำลังใจนะคะ......สุดยอดมากค่ะ

เหนื่อยกาย พักหน่อยก็หาย แต่สุขใจสบายกว่า มาเติมเต็มความสุข อิ่มเอม กับเด็กน้อยค่ะ

ส่งกำลังใจครูพี่นก ส่งท้ายปีเสือดุ ดุอย่างแรงปีนี้ รอสดใส ปีกระต่ายทอง สาธุค่ะ :)

                                              

  • สวัสดีปีใหม่ค่ะ พี่นก คุณครูจุฑารัตน์ของเด็กๆ วันนี้พาน้องเมย์จากบันทึกนี้มามอบของขวัญปีใหม่ ปีกระต่าย ๒๕๕๔ ให้พี่ครูนกค่ะ ขอให้พี่ครูนก และครอบครัวมีความสุขกาย สบายใจตลอดปี และตลอดไปนะค่ะ =)

เหนื่อยกายแต่ไม่เหนื่อยใจนะครับ เมื่อเห็นงานประสบผลสำเร็จ ผมก็คิดถึงเชียงรายเหมือนกัน จากมาหลายปีแล้ว

สวัสดีค่ะพี่NU 11

มารำลึกถึงเชียงรายด้วยคนนะคะ  ส่งผ่านกำลังใจ...ให้คุณครูค่ะ  ^_^

พี่นกค่ะ

เจียงฮายรำลึกเน้อเจ้า จะเข้ามายามอีกเมื่อไหร่

ส่งข่าวมานะคะ ขอหื้อกำลังใจพี่นก สุขสันต์ค่ะ

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี