เวลา

2 ปีกว่าๆ ผ่านไป ที่ไม่ได้กลับเข้ามาดูแลบ้านอีกหลัง เหมือนนิยาย เวลาที่หายไป รวดเร็วมากเราทำงานกันทุกวัน ไม่เคยว่าง 365 x 2 = 730+90 = 820 วัน  ถ้าคิดเป็นชั่วโมงเฉลี่ยต่อวันทำงานน่าจะ 820 x 18 = 14,760 ชั่วโมง ดูมากมายนะแต่ถ้ากลับมาดูที่ผลงาน เหมือนไม่มีอะไร เพราะว่างานที่เราทำไปกว่าจะเห็นผลก็ต่อเมื่อ คนที่เราให้ความรู้กับพวกเขาเหล่านั้นสามารถดำรงตนอยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุข แต่ถ้ามองให้ดี ๆ 2 ปี ใช่ว่าจะหาเวลาไม่ได้เรายังได้ส่งคนข้ามฟากไปได้ถึง 2 รุ่น มองเชิงบวก คน 2 รุ่นไปสร้างผลงานก็มากมาย ถือว่าก็เกิดงานแล้วแต่ มองเชิงลบ เราทำอะไรเวลา หายไปไหน มันจึงไม่มาดูแลบ้านบ้างทั้งที่ก็อยู่กับหน้าจอทุกๆ วัน ต้องขอโทษท่านผู้ดูแลที่ต้องให้คอยตามเพียงแต่ว่ามันเป็นช่วงของการทำงาน แบบต้องเสร็จและมีภาระเพิ่มหลายด้าน ใจจริงอยากทำทุกอย่างเท่าที่มี และเอื้อเฟื้อให้มา แต่บางที่ช่วงเวลาและข้อจำกัดของเวลาบังคับให้ต้องเท่านี้
   คิดไว้ว่าคราวต่อไปจะพยายามมาดูแลบ้านหลังให้ได้ทุก ๆ เดือนเพื่อใ้ห้คนที่คอยติดตามจะได้ไม่ต้องกังวลว่าจะกลับมาหรือไม่ครั้งนี้ก็เลยฝากภาพสวย ๆ ของเมืองทางใต้ของขั้วโลกใต้มาให้ดูความงามเป็นการเริ่มต้นทางก่อน