Imagine
John Lennon
Imagine there's no heaven
It's easy if you try
No hell below us
Above us only sky
Imagine all the people
Living for today
Imagine there's no countries
It isn't hard to do
Nothing to kill or die for
And no religion too
Imagine all the people
Living life in peace
You may say, I'm a dreamer
But I'm not the only one
I hope someday you'll join us
And the world will be as one
Imagine no possessions
I wonder if you can
No need for greed or hunger
A brotherhood of man
Imagine all the people
Sharing all the world
You may say, I'm a dreamer
But I'm not the only one
I hope someday you'll join us
And the world will be as one
.
จินตนาการ
จอห์น เลนนอน
ลองจินตนาการสิว่าโลกนี้ไม่มีสวรรค์
มันง่าย ที่คุณจะลองพยายามทำดู
ไม่มีนรกอยู่ถัดลงไปจากเราหรอก
เบื้องบนก็มีแต่ผืนฟ้าว่างเปล่าเท่านั้น
ลองจินตนาการเถิดว่าทุกคนในโลกนี้
ต่างมีชีวิตเพื่อร่วมสร้างทุกวันนี้ด้วยกัน
มาจินตนาการกันเถิดว่าไม่มีการแบ่งแยกกันเป็นประเทศ
ไม่ยากเลยที่จะคิด
ไม่มีสิ่งใดที่จะต้องเข่นฆ่าและสละชีพให้
ศาสนา ก็ไม่ต้องเช่นกัน
ลองจินตนาการเถิดว่าทุกคนในโลกนี้
ดำเนินชีวิตร่วมกันด้วยศานติสุข
เธออาจจะว่าฉัน,ว่าเป็นได้เพียงฝัน
แต่ก็ใช่จะมีเพียงฉันเท่านั้น
ฉันหวังสักวันว่าเธอก็จะร่วมฝันใฝ่ไปกับเรา
แล้วทั้งโลกก็จะเป็นเพียงหนึ่งเดียว
ลองจินตนาการเถิดว่าโลกนี้ไม่มีการครอบครองผูกขาด
ฉันเชื่อว่าเธอทำได้
ไม่มีความละโมภกอบโกยหรือผู้อดอยากหิวโหย
มวลมนุษย์ต่างอยู่กันด้วยความเป็นพี่น้อง
ลองจินตนาการเถิดว่าทุกคนในโลกนี้
ต่างรู้แบ่งปันให้กันและกันทั้งโลก
เธออาจจะว่าฉัน,ว่าเป็นได้เพียงฝัน
แต่ก็ใช่จะมีเพียงฉันเท่านั้น
ฉันหวังสักวันว่าเธอก็จะร่วมฝันใฝ่ไปกับเรา
แล้วทั้งโลกก็จะเป็นเพียงหนึ่งเดียว
.
ภาพกราฟิคอาร์ตและแปลเนื้อเพลงเป็นไทย : วิรัตน์คำศรีจันทร์
ภาพท้องฟ้าฉากหลัง ถ่ายภาพ : คุณแสงแห่งความดี
........................................................................................................................................................................
คุณ poo ชวนคุยเลยทำให้นึกได้ว่าผมเคยเขียนสนทนากับอาจารย์กาสลอง อาจารย์ท่านหนึ่งของมหาวิทยาลัยมหาสารคามเรื่องจอห์น เลนนอนและวงเดอะบีตเทิ่ล เลยขอนำมาลิงก์ไว้ในที่นี้ให้แก่ผู้สนใจด้วย
๒๐. เรียนรู้ทางสังคมจากจอห์น เลนนอน และวงเดอะบีตเทิล
๒๑. จอห์น เลนนอน กับบางวิถีทรรศนะในเพลงของเขา
๒๒. การเรียนรู้ทางสังคมในเพลงและแนวดนตรี
๒๓. การเรียนรู้ทางสังคมและการเรียนรู้เพื่อการเปลี่ยนแปลงในเพลง
งั้นเพลงในบันทึกนี้มอบประเดิมให้คุณอุ้มบุญเลยละครับ
เพราะเป็นคนชวนรำลึกถึง
ว้าว อาจารย์คะ ภาพศิลป์อย่างนี้ ทำอย่างไรหรือคะ ปูเห็นมาหลายภาพแล้ว งดงาม เท่ห์มากๆ เลยค่ะ ...
เพิ่งเห็นข่าวรำลึกนายจอห์น เมื่อไม่นาน ชอบเพลง จินตนาการ นี้ ความหมายดีจังเลยค่ะ ชอบๆ เวลาฟังแล้วปลุกพลังใจ ด้วยความหวังดีๆ อย่างไรไม่ทราบนะคะ แต่ที่มั่นใจคือ จินตนาการ สร้างสีสันให้ความรู้ ดูมีชีวิตชีวาขึ้น ขอบพระคุณค่ะ
สวัสดีครับคุณ poo ครับ
ภาพแบบนี้เป็นภาพย้อนแสง หรือภาพ Sillhouette และบางทีเขาก็เรียกกันว่าภาพเงาดำครับ ในทางศิลปะนั้น จะต้องเรียนวิชานี้กันหัวข้อหนึ่งเลยละครับ มีหลักเกณฑ์และวิธีคิดสำหรับทำงานน่าสนใจมากเหมือนกันครับ
เคยคุยแนวศิลปะแนวนี้กับพี่ใหญ่ พี่นงนาท สนธิสุวรรณ ก็เลยติดลมและลองทำดู เทคนิคอย่างนี้เขียนด้วยเครื่องมือวาดภาพในโปแกรมพาวเวอร์พ๊อยต์ครับ ปรกติแล้วก็เขียนยากและน่ารำคาญมาก แต่มันท้าทายดี พออดทนทำดูสักตั้งก็ชำนาญพอได้ครับ ลองผมสผานกับภาพถ่ายและแหล่งข้อมูลอื่นๆดูก็สามารถใส่ลูกเล่นได้มากมายแล้วละครับ
ว้าว คุณ poo ไปเขย่าของท่านพี่อาจารย์ วิรัตน์ คำศรีจันทร์ ได้อยู่เป็นประจำเชียวแหละ ;)...
Imagine เพลงแห่งวัยค้นหา แต่งขึ้นเมื่อ 1971 อายุเพลง เกือบ 40 ปีแล้ว
แย่จัง ที่ผมยังไม่เกิดเลยครับ อิ อิ
http://en.wikipedia.org/wiki/Imagine_(song)
แต่ชอบเพลง Imagine ;)
ขอบคุณค่ะอาจารย์ ตอนแรกปูคิดตามประสาคนโลว์เทคว่าต้องวาดแล้วถ่ายอีกครั้ง วิธีไฮเทคอย่างนี้ ปูขอแค่ไปลองจับภาพย้อนแสงธรรมดาดีกว่า เกรงจะไปทะเลาะกับคอมพ์ :)
งงๆ อ.เสือว่าปูเขย่าอะไร อ๋อ ว้าว มีงานเขียนเพิ่มเติมมาเสริมด้วย ถูกใจค่ะ ปล. ขอบอกว่าปูก็ยังไม่อุแว้เช่นกันนะคะ อิ อิ แต่ชอบเพลงประมาณนี้ เช่นพี่ lobo สุดโปรดอีกคน :)
สวัสดีค่ะอาจารย์
มาย้อนอดีตค่ะ...ฟังเพลงนี้ทีไรนึกถึงตอนหัดเล่นกีตาร์ใหม่ๆทุกที เป็นเพลงที่พ่อบังคับให้เล่น...แต่ความหมายความงดงามของเพลงช่างอมตะจริงๆนะคะ...ใช้ได้ในทุกยุคทุกสมัยค่ะ...
สวัสดีค่ะพี่ชายอ.ดร.วิรัตน์ คำศรีจันทร์
ภาพแต่ละภาพที่ถ่ายทอดออกมา ดูง่ายๆแต่เข้าใจ และมีความหมาย
มือศิลป์ ขีดเขียนอย่างไรก็เป็นศิลปะ
ส่วนคนไม่เป็น ให้บรรจงอย่างไรก็ไม่เป็นศิลปะ เฮ่อ!!
ตอนนี้น้องกำลังหัวฟูอยู่กับงานอบรมฯและงานศิลปหัตถกรรมนักเรียนระดับภาคเหนือที่เชียงรายอยู่ค่ะ
สวัสดีครับอาจารย์ Wasawas Deemarn ครับ
เมื่อก่อนนี้เป็น เดอะบีตเทิ่ล ทรงอิทธิพลมากครับ ในสังคมไทยนี่เรียกกันว่าวงสี่เต่าทอง ก่อเกิดจากการรวมตัวกันของเด็กในวัยเรียนมัธยม ๓-๔ คน จากนั้นก็เป็นแรงกระเพื่อมไปทั่วโลก ในบ้านเรานั้น ก็เชื่อว่าเป็นแรงบันดาลใจให้กับการก่อเกิด วงดิอิมพอสสิเบิ้ล
สวัสดีครับคุณ poo ครับ Lobo นี่ผมก็ชอบมากเลยละครับ
สวัสดีครับ ดร.มาตายีครับ มาตายีเล่นกีตาร์เป็นด้วยหรือครับ
เรื่องการสร้างคนสืบทอดทางศิลปะ วรรณกรรม และงานทางวัฒนธรรมนี่ ครอบครัว ชุมชน และการรวมตัวด้วยกลุ่มความสนใจ มีบทบาทสำคัญอยู่ไม่น้อยเลยนะครับ ทั้งในสังคมไทยและในต่างประเทศ
สวัสดีหนูนก น้องคุณครูจุฑารัตน์ครับ
แล้วนี่ยังอยู่เชียงรายอยู่รึเปล่าเนี่ย ตอนนี้พี่ขึ้นมาอยู่ที่เชียงใหม่นะครับ
เมื่อคืนยังคิดกันอยู่ว่าอยากขับรถไปเที่ยวแถวเชียงรายกัน
อยากไปดูงานศิลปะ ที่เชียงรายมีเรื่องพวกนี้เยอะ
เพื่อนฝูง พี่ๆน้องๆ ก็ไปซุ่มทำงานกันอยู่แถวนั้นหลายคน
งานอย่างนี้ เพียงพาเด็กๆไปหาประสบการณ์ได้ ก็เป็นความงดงามแล้วครับ
ขอร่วมเป็นกำลังใจคุณครูของเด็กๆนะครับ
ตอนแรกตั้งใจจะลากิจไปทัวร์ปาย-แม่ฮ่องสอน แล้วเลยไปดูงานี่เชียงรายค่ะ
แต่กลายเป็นว่าส่งนักเรียนระดับชั้นป.4-6 ร้อยมาลัยสองชายชนะเลิศระดับเขตพื้นที่ฯจึงต้องเป็นตัวแทนไปแข่งระดับภาคต่อไปค่ะ
ตอนนี้กำลังฝึกซ้อมเด็กๆอยู่ที่บ้าน วันที่ 14 ธ.ค. ออกเดินทางจากโรงเรียนหกโมงเช้า (อ.ขาณุวรลักษบุรี)
วันที่ 15 ธ.ค. แข่งขันร้อยมาลัยสองชาย ที่โรงเรียนเทศบาล 6 นครเชียงราย 9.00 - 12.00 ค่ะ
งานศิลปหัตถกรรมนักเรียนภาคเหนือ ทั้งนักเรียนปกติ และนักเรียนพิเศษในสังกัดสพฐ.ค่ะ
ปี่ที่แล้วนครสวรรค์เป็นเจ้าภาพ ปีนี้จัดที่เชียงราย
เปลี่ยนกันเป็นเจ้าภาพในจังหวัดภาคเหนือค่ะ
ตอนนี้เชียงรายคงจะหนาวน่าดู
ขอให้น้องคุณครูจุฑารัตน์และเด็กๆเดินทางโดยสวัสดิภาพ
ได้ประสบการณ์และได้พัฒนาการเรียนรู้มากมายเลยนะครับ
เมื่อวานพี่ไปเที่ยวที่บ้าน ๑๐๐ อัน ๑,๐๐๐ อย่าง ที่สันป่าตอง
ก็ได้เจอกับกลุ่มครูจากนครสวรรค์ไปทอดผ้าป่าและแวะเที่ยวที่เชียงใหม่ด้วย
ลองถามไถ่ดูแล้วก็เป็นเครือข่ายพรรคพวกและรุ่นพี่รุ่นน้องกันแทบทั้งนั้นเลย เลยรู้สึกดีใจ
อาจารย์ขา อยากอ่านมุมมองท่านอ.ต่อแนวเพลง โลโบ้จังเลยค่ะ ขออนุญาตเอางานเด็กๆ ของปูมาส่งก่อนค่ะ แล้วจะรออ่านเซียนอาจารย์ ขอบพระคุณล่วงหน้านะคะ :)
ไม่ได้ศึกษาเรื่องราวของเขาเลยน่ะสิครับ เพียงแต่ชอบฟัง ชอบนำมาร้องและเล่นกีตาร์ แล้วก็ชอบนั่งเปิดอ่านเนื้อเพลงเพื่อดูวิธีคิดและดูภาพสะท้อนบริบททางสังคมวัฒนธรรมของเขา ที่สื่อถึงความบันดาลใจในการถ่ายทอดอารมณ์เพลงของเขาน่ะครับ
เพลงของ Lobo เป็นเพลงหวานๆซึ้งๆ ส่วนมากก็เหมือนกับเป็นเพื่อนที่ปรึกษาของคนเหงาและวัยรุ่นครุ่นคิดที่กำลังจริงจังกับความรักและกำลังพัฒนาความเป็นตัวของตัวเอง วัตถุดิบและแรงบันดาลใจส่วนใหญ่ในเพลงก็มักจะมาจากประสบการณ์ทางอารมณ์และความรู้สึกของวัยรุ่นและคนหนุ่มสาวที่หัวใจกำลังเรียกร้องคนเข้าใจ อยากแสดงความรัก อยากถูกรัก อยากเป็นคนมีความรักและให้ความรักความเข้าใจแก่ผู้อื่นอย่างมีความหมาย ไม่ได้ให้คนจมดิ่งไปกับอารมณ์และความรู้สึกภายในตนเองอย่างแคบๆอย่างเดียว เช่น เพลง Love Me Love My Dog เมื่อพูดในภาษาและอารมณ์เพลงแบบ Lobo ก็ดูหวานหู กลมกล่อม นุ่มนวล ดูรื่นรมย์ใจ แต่หากพูดในภาษาการบรรยายวิชาการจริงจัง มันก็คือการพูดว่า ความรักคือการเคารพสิทธิและรักในความเป็นตัวตนทุกมิติของฉัน ซึ่งเป็นปรัชญาปัจเจกชนนิยม หรือหากจะถ่ายทอดด้วยอารมณ์เพลงแบบเพลงเพื่อชีวิต ก็คงจะเป็นประเด็นเดียวกันกับเรื่องการเรียกร้องเสรีภาพพื้นฐานของมนุษย์ เป็นแนวเพลงรักที่ให้ประสบการณ์ชีวิตและสื่อวิธีคิดตามวัยของกลุ่มผู้ฟัง หากเทียบกับนักร้องและวงสตริงของไทย ผมเองนั้นก็จะให้น้ำหนักอารมณ์ดนตรีประมาณกุ้ง กิตติคุณ เธียรสง ภูสมิง หน่อสวรรค์ ชรัส เฟื่องอารมณ์ เศรษฐา ศิระฉายาและวงดิอิม พอสสิเบิ้ล และเพลงสากลวงอื่นๆก็ CCR, The Eagle
แต่ผมนั้นชอบหน่วยเสียงร้องของ Lobo การออกแบบและเรียบเรียงเสียงประสาน ความใสของกีตาร์และทางคอร์ด และการจัดองค์ประกอบในภาพรวมซึ่งกลมกล่อมและสมดุลมากระหว่างเสียงร้อง ดนตรี และเครื่องเคาะ เพลงของ Lobo ฟังเพียงทางดนตรีก็มีเอกลักษณ์ กลุ่มเสียงของเพลง Lobo เป็นกลุ่มเสียงแบบ Vocl Voice ฟังดูแล้วเหมือนกับการร้องทอดอารมณ์ให้พลิ้วไปตามสายลม ไม่คุกคาม ไม่จู่โจมเพื่อกระแทกอารณ์เพื่อสะดุดให้ตั้งใจฟัง
เนื่องจากเป็นเพลงที่เข้าไปอยู่ในอารมณ์ร่วมของวัยรุ่นและคนหนุ่มคนสาว จึงมีความเป็นสภาพแวดล้อมที่ให้ประสบการณ์ทางสังคมและเป็นหมายเหตุความทรงจำแก่ผู้คนในช่วงแสวงหาและค้นพบตัวตน เมื่อกาลเวลาผ่านไป เพลงของ Lobo ก็จะยังอยู่ในความทรงจำของผู้คน เพราะไม่เพียงแต่ไพเราะเท่านั้น ทว่า มีความหมายต่อการดึงคนให้หวนคืนสู่คืนวันเก่าๆ ได้ทบทวนชีวิต ได้นึกถึงสิ่งที่ดีงามและประสบการณ์ชีวิตบนทางผ่าน ทำให้คนได้อยู่กับสิ่งที่เป็นประสบการณ์ร่วมกัน และเพลงกับดนตรีเสมือนเป็นส่วนหนึ่งของห้วงชีวิตที่ผ่านมา
แต่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้ร้องและฟังเพลงเลยละครับ อีกทั้งเวลาร้องก็ไม่ค่อยสนใจแล้วว่าเพลงไหนเพราะและมีความหมายลึกซึ้งไปทางไหน เพราะจะร้องเพื่อร้อง ร้องเพื่อผ่อนคลายและหยุดความคิดจากสิ่งอื่นชั่วครู่ ร้องเพื่อออกกำลังปอดและทำให้การหายใจคล่องดีขึ้น ร้องเพื่อทำให้เกิดความตื่นตัว ขับไล่ความมัวซัว หงอยเหงา มึนซึมกระทือ ความคิดไม่แล่น ซึ่งส่วนใหญ่ก็ต้องแหกปากให้มากที่สุดและต้องร้อง-ฟังคนเดียว ก็ฟังอย่างทั่วๆไปเหมือนกันนั่นแหละครับ
ชัดเจนมากเลยค่ะพอได้อ่านมุมมองอาจารย์ มิน่าเพลงเวอร์ชั่นแรกที่ได้ฟัง ก็เสียงของคุณกุ้ง กิตติคุณร้อง ด้วยท่วงทำนอง ดนตรีสบายๆ ฟังได้มิรู้เบื่อ ฟังแบบสบายๆ ไม่ได้คิดอะไรมาก พอมารู้ความหมายก็ยิ่งซาบซึ้งใจ แค่ชอบศึกษาคำศัพท์ สำนวนค่ะ แล้วกลับไปฟังใหม่ก็ยิ่งตราตรึงใจ the eagle ชอบค่ะ ชอบเพลงยุค ๖๐ ๘๐ มากๆ ค่ะ อย่าง คันทรี่โรด นี่ ว้าว กี่ปีก็มิมีเลือนค่ะ :) แต่ ccr นี่ไม่ทราบเลยค่ะ จำได้ว่าแปลงานชิ้นแรก มีคำว่า rolling stone ปูก็โอ อะไรกันคะนี่ แต่จำไม่ได้ว่าตอนปู้นเขียนไปว่าอย่างไร ที่แน่ๆ คือเฉออกไปกลางๆ ให้เข้าบริบทเท่านั้น พอมาทราบคราหลัง ฮาตรึมเลยค่ะ .. การเรียนภาษาผ่านเพลง นี่ก็ช่วยให้เกิดความอยากเรียนและสนุก .. ขอบพระคุณอาจารย์มากมายค่ะ อิ่มรำมื้อแลงกะเจ้า
เรียนอาจารย์คะ .. เพลง Have you ever seen the rain อ๋อ เคยฟังค่ะ แต่ไม่ทราบว่าใครร้อง เพิ่งทราบชื่อเต็ม โห วง Creedence Clearwater Revivalแต่นานๆ ฟังที ส่วนเพลงของโรลลิ่ง สโตน เมื่อนานมาโน้นแล้ว อย่างท่านอ. กล่าวเลยนะคะ ทำนองจะกระแทกๆ คล้ายๆ อีกเพลง don’t look back in anger ความหมายดี แต่ว่า ปูฟังแล้วแบบใจเต้นตุ๊บๆ หนักกว่าดืมกาแฟ แรงกว่าเห็นหนุ่มหล่อค่ะ ๕ ๕ เหนื่อยค่ะ .. ขอบพระคุณอ. นะคะ เพิ่งข้างต้นจุดประกายได้แนวเขียนเลยค่ะ :)