นักเขียนที่สามารถครองใจคนอ่านได้ ต้องมีทั้ง “ศาสตร์และศิลป์”

 

      จากบันทึก “อยากเป็นนักเขียน...ง่ายนิดเดียว” ซึ่งได้สรุปถึงหลักการเขียนหนังสือของ อาจารย์ถวัลย์ มาศจรัส จากหนังสือ “พื้นที่ของชีวิต” พิจารณาแล้วเห็นว่าควรนำสาระอีกบางส่วนมาเผยแพร่สำหรับผู้ที่สนใจ เพื่อเกิดประโยชน์สำหรับการเขียนของบล็อกเกอร์ที่สนใจค่ะ

      คำถามคือ ทำไมเราจึงเลือกและชอบอ่านหนังสือบางเล่ม บันทึกบางบันทึก บทความของนักเขียนบางคน

      คำตอบน่าจะอยู่ที่ เพราะผู้เขียนสามารถ “ครองใจ” คนอ่านได้

     แล้วคำว่า “ครองใจ” คนอ่านได้นี้มีลักษณะอย่างไรล่ะ?

 

      ตอนหนึ่งในหนังสือเล่มนี้ ได้กล่าวว่า “การเปลี่ยนแปลงใด ๆ ในโลกนี้ ภาษาที่แสดงถึงความรู้แบบยาวเหยียดไม่ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงใด ๆ ได้เลย แต่เมื่อนำ “ความรู้” กับ “ความรู้สึก” มาเป็นพลังในการขับเคลื่อนแล้ว การเปลี่ยนแปลงก็จะเกิดขึ้น…”

 

       นักเขียนที่สามารถครองใจคนอ่านได้ ต้องมีทั้ง “ศาสตร์และศิลป์” ไม่เพียงใส่ข้อมูลความรู้ในงานเขียน แต่จะสอดแทรก “ความรู้สึก” ลงไปด้วย การเขียนหนังสือที่มี “ความรู้สึก” เป็นศิลปะที่ฝึกฝนได้และควรฝึกฝน หนังสือและเอกสารทางวิชาการส่วนใหญ่ใหญ่มีข้อมูลจำนวนมาก แต่ไม่ชวนอ่าน ไม่น่าติดตาม ก็ด้วยข้อจำกัดของ “ความรู้สึกในตัวหนังสือ” นี่เอง

 

       แน่ล่ะ ... ตัวหนังสือยังบอกอารมณ์ของผู้เขียนได้ด้วยนะคะ... ดังนั้นระหว่างที่เขียนหนังสือเราน่าจะใส่อารมณ์ดี ๆ ความรู้สึกดี ๆ เข้าไปด้วยแม้จะยังไม่เชี่ยวชาญขนาดที่จะใส่ “ความรู้สึก” เข้าไปในเนื้อหาที่เราเขียนได้ก็ตามที

        และยังคงยืนยันเช่นเดิมว่า งานเขียนควรที่จะ “เรียบง่าย...จึงงดงาม” ค่ะ

ขอให้ทุกท่านมีความสุขในการเขียน...ค่ะ

(^__^)