WE LOVE THE KING

 

 

"WE LOVE THE KING"

 

 

            สำหรับปีนี้ ผู้เขียนได้หยุดงาน รวม 2 วัน ครึ่ง เนื่องจากครึ่งวันหลังของวันที่ 6 ธันวาคม 2553 ต้องเดินทางไปประชุมร่วมกับ สกอ. ที่ ม.ช. จังหวัดเชียงใหม่ ในระหว่างพัก 2 วันแรก ก็ได้เดินทางไปบ้านอีกหลังหนึ่งที่อำเภอพรหมพิราม ซึ่งได้สร้างก่อนที่ผู้เขียนจะเข้ามาซื้อบ้านอีกหลังในจังหวัดพิษณุโลก...ปีนี้ได้ไปไหว้พ่อที่อำเภอพรหมพิราม (เหลือเพียงคนเดียว...เพราะแม่เสียชีวิตแล้ว)...ดูแล้วพ่อแก่ไปมากเลย อายุ 77 ปีแล้ว...แต่พ่อก็ยังแข็งแรง...เคยชวนมาอยู่ด้วยกันที่พิษณุโลก ท่านก็ไม่มา ขออยู่ที่บ้านเดิม...โดยจะมีเจ้าตัวเล็กเป็นคนดูแลและขออยู่เป็นเพื่อนตาแทน...

 

 

             ส่วนเจ้าสองตัว (ลูกชาย)... ก็เช่นเคย วันไหนวันพ่อ ก็จะหาพวงมาลัยมาไหว้พ่อ เหมือนกับวันแม่เหมือนกัน...ความหวังของพ่อ - แม่ เพียงแค่ต้องการให้เจ้าเป็นคนดีต่อสังคมก็พอ...และเย็นวันที่ 5 ธันวาคม 2553 ก็ได้นั่งดู ทีวี...เพราะทุกปีผู้เขียนและพ่อบ้านจะชอบมาดูพระองค์ท่านและครอบครัว...อยากเห็นว่า พระองค์ทรงแข็งแรงหรือไม่...บางครั้งดูไป ก็อินไป น้ำตาไหลทุกครั้ง...ด้วยความปลาบปลื้มที่ได้เห็นพระองค์ทรงมีอาการดีขึ้น...และภาพในอดีต ที่ผู้เขียนเคยเห็นตั้งแต่ยังเป็นเด็ก ก็ผุดขึ้นมาในมโนสำนึกอยู่เสมอ...ซึ่งเด็ก ๆ รุ่นใหม่ อาจไม่เคยได้เห็นบ่อยนัก...

              เรียกว่า...คนรุ่นใหม่  อาจไม่เคยเห็นภาพพระราชกรณียกิจของพระองค์บ่อยครั้ง...ก็ยังสงสัยอยู่ว่า ทำไม สื่อต่าง ๆ ทำไมไม่นำภาพหรือพระราชกรณียกิจของพระองค์มาแสดงให้ประชาชนคนรุ่นใหม่ได้ดูกันบ่อย ๆ บ้าง...โดยพระองค์ท่านกับครอบครัว ก็ร่วมเสด็จออกเยี่ยมเยียนประชาชนอยู่เสมอมา...

               สำหรับผู้เขียนและครอบครัว...สำนึกอยู่เสมอในความเป็นอัจฉริยะของพระองค์ท่าน...ที่ทำคุณงามความดีต่อแผ่นดินไทย...อาจบอกได้ว่า..."พวกเรารักพระเจ้าแผ่นดิน"..."WE LOVE THE KING"...และตั้งใจว่า เราควรทำความดีเพื่อตอบแทนพระองค์ท่านบ้าง...ไม่มากก็น้อย...เช่น การตั้งใจทำงานต่อหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายให้เราทำ...การเป็นคนดีของสังคม  เป็นต้น...

  

 

 

 

 อย่าลืม!...ร่วมลงนามถวายพระพร ที่...http://www.9forking.com/2/

นะค่ะ...เพราะผู้เขียนและครอบครัวร่วมลงนามถวายพระพรกันแล้วค่ะ...