ทัวร์รุ่น๘ คืนสู่เหย้า...ชาวอักษร "คิดถึงสระแก้ว" ๒๗ พ.ย.๕๓
เริ่มมาจากการชักชวนของบรรดาเพื่อนๆ ใน FB  วางแผนผลุบๆ โผล่ๆ กันมาเป็นระยะๆ

สุดท้ายแล้ว สองสหายจากแดนไกล(นายกับน้อย) ก็ได้นัดพบกันเป็นที่แน่นอน  
มีแอนเป็นผู้ขันอาสาพากันไป พ่วงด้วยหน่อย และแวะรับเน็ดที่นครชัยศรี มุ่งหน้าสู่
ประตูทับแก้วในยามเย็น

           จุดแรกที่ป้ายคณะ....พลาดไม่ได้

          

            ตามด้วยสระแก้วที่แสนคิดถึง (แอนเป็นตากล้อง)

          

          จากนั้นก็เดินชมวิวรอบๆ สระแก้ว ใช้เวลาข้ามสะพานนานมาก ไม่ใช่ว่าสะพานยาวหรอกนะ แต่แวะเก็บภาพไปทุกมุม และทักทายกับรุ่นอื่นๆ ด้วย  ผ่านซุ้มลงทะเบียนแวะหาประธานรุ่นเอาบัตรก่อน เลือกซื้อของที่ระลึกคนละอย่างสองอย่างติดไม้ติดมือไป จากนั้นก็ไปตึก เอ๔ ตามคำเชิญชวนของฝ่ายประชาสัมพันธ์ ให้ไปร่วมกิจกรรมอักษรากตัญญุตา พิธีแสดงกตัญญุตาโดยศิษย์เก่าทุกรุ่น  

           ขณะยืนต่อแถวรอรดน้ำครูบาอาจารย์ พลันสายตาก็ประสบพบเจอสาวน้อยนั่งสีซออยู่เบื้องหน้า ใช่แล้วคนนี้เอง    รี่เข้าไปหาพร้อมกับทักว่า "หนูจิ ใช่ไหมคะ" ถามย้ำสองครั้งด้วยอีกฝ่ายยังงงงัน  ใครที่ไหนหว่า หารู้จักไม่ ญาติโกโหติกาทางไหนหนอ

         

           ด้วยบรรยากาศแห่งความเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องอักษรอบอบอวลอยู่คุกรุ่น จึงแนะนำตัวเองอย่างเต็มปากเต็มคำว่า "พี่นายค่ะ จาก G2K" (หลุดปากไปแล้วจึงนึกได้ว่าเรามันรุ่นป้านี่นา  ช่างเถอะขอเป็นพี่สักวันละกัน)  หนูจิจึง "อ๋อ" พยักหน้าพอเข้าใจและสวัสดีทักทาย แต่คงจะนึกขำน่าดูเหมือนกัน แล้วคุณป้าในนามคุณพี่ก็พาเพื่อนๆ มาเก็บภาพด้วยกัน

           งานแสดงบนเวทีดูๆ ไปก็มีแต่รุ่นน้องจิกับรุ่นป้า ๒ รุ่นนี้ครองเวทีเลยรึ ค่ำคืนนี้

           

          การแสดงพื้นบ้านของรุ่น ๘ (ชุมเดช : วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ ม.มหาสารคาม)

          ตามด้วยกินรีรุ่น ๘ เช่นกัน

          

          การแสดงของรุ่นน้องจิ...แจ๋วมากๆ คุณป้ายกนิ้วให้ เพื่อนๆ ชมว่าเก่งจังนะเด็กสมัยนี้ ป้าก็แนะนำสรรพคุณทันที เพื่อนงงว่าเธอมีรู้จักรุ่นนี้ด้วยเหรอ

          

          

          มีรุ่นอื่นๆ มาแจมพอเป็นกระสาย

          

          และมีรุ่นน้องปัจจุบันมาขับกล่อมเพลงสถาบัน
          แถมท้ายด้วยดนตรี - ลีลาศ

          

          

 

          กับเพื่อนอักษรรุ่น ๘ (ประธานรุ่นยืนอยู่ระหว่างกินรี)

          

          

          กับอาจารย์ภาคประวัติศาสตร์ ผศ.อนันต์ชัย เลาหะพันธุ
ปลื้มใจมากๆ ที่อาจารย์จำลูกศิษย์ได้แม่น ผ่านไป ๓๐ กว่าปียังไม่ลืม
ชี้ตัวได้ถูกต้อง "คนนี้ทัศนีย์  คนนี้เน็ด คนนี้ปนัดดา"

          และที่พลาดไม่ได้คือ ถ่ายภาพกับดารา  ดูน้อยสิเกี่ยวแขนพี่มนตรีมาเชียว
          

 

          มาเจอกับน้องรหัส ๓ คน คนหล่อหลังสุดเป็นประธานชมรมอักษร
โต้โผที่จัดงานครั้งนี้แหละ วิ่งวุ่นตลอดงานเลย  มาดูภาพอดีตกันมั๊ย  

          

          

          จาก พ.ศ.๒๕๒๑ ถึง พ.ศ.๒๕๕๓   ความผูกพันฉันท์น้องพี่ยังไม่คลาย

ขอบคุณมากนะ น้องชายสุดที่รักของพี่ที่จัดงานคืนสู่เหย้า ๔๓ ปี อักษรศาสตร์

ขอบคุณมากที่ทำให้พี่มีโอกาสได้พบปะกับเพื่อนๆ และอาจารย์  ได้มารำลึกถึงความหลัง

ที่สุดแสนประทับใจ...........

                               ..........คิดถึงสระแก้ว...........