เราไม่ประมาทแล้วแต่ยังโดน...

สายฝนเทลงมาไม่ขาดสายก่อนรุ่งสางในวันนี้และคงยังตกต่อเนื่องมาจนถึงบัดนี้  ความหนาวเย็นเริ่มปรากฏขึ้งบ้างแล้ว  พอตื่นขึ้นมาก็ตระเตรียมงานที่จะต้องทำอย่างต่อเนื่องกันไป 

 เมื่อได้เวลาก็ออกรถจากเมืองหาดใหญ่มุ่งไปทางเมืองสงขลาในเส้นทางการไปทำงานตามปกติ  มองไปข้างหน้า  เอ๊ะ...อะไรเดินต้วมเตี้ยม ๆ อยู่  อ้อ...เจ้าเต่าหลังตุงกำลังเดินข้ามถนนเลยลดระดับความเร็วลงแล้วอ้อมตัวเต่าเข้าลายเส้นทางเดิมถึงทางแยกพอดี 

เห็นรถกะบะวิ่งสวนมาและเบียดชิดเข้าโค้งเหมาะเจาะตรงแยกทาง  ทางแยก  ยูมิเลยจอดนิ่ง  เจ้ารถกะบะคันนั้นพยายามฝืนขันไป  เราไม่ประมาทแล้วแต่ยังโดน...

โอ.เค...เลย  จอดรถลงไปชมผลงานคือรถเก๋งเราโดนครูดสีถลอก...ชายหนุ่ม 2 คนเปิดประตูรถกะบะลงมาดู...ไงจะรีบไปไหนครับ..?  กับสิ่งที่เกิดนี้ผมรับผิดชอบอาจารย์นำรถไปเคาะพ่นสีเสร็จแล้วเอาบิลมาให้ผมเพื่อจ่ายค่าเสียหายทั้งหมดดังกล่าว...

วันนี้ฝนตกทั้งวันคงยังไม่ไปร้านเคาะพ่นสีละ...แต่สิ่งที่เกิดขึ้นให้ชวนคิดว่า...เราหลบเต่าไม่เหยียบเต่าตาย  แต่เสี้ยววินาทีนั้นมีรถมาเบียดและครูดรถเราสีถลอกนี่...มันคุ้มกันไหมหนอ..?