แม้ในปัจจุบันประเทศไทยจะถูกกำหนดโดยกระแสสังคมโลกหรือโลกาภิวัตน์  เพื่อผลักดันให้เป็นประเทศที่พัฒนา หรือนำพาประเทศไทยให้เป็นประเทศที่ทันสมัยตามประเทศตะวันตกจึงได้มีโครงการการพัฒนาเพิ่มมากขึ้น จากการพัฒนาประเทศที่ผ่านมาแนวความคิดการพัฒนาพื้นที่ชายฝั่งทะเลของภาครัฐและภาคอุตสาหรรมได้มีการขยายตัวจากพื้นที่ชายฝั่งตะวันออกที่ไม่สามารถรองรับการขยายตัวได้ เกิดการขยับขยายลงสู่ชายฝั่งทะเลภาคใต้จึงเกิดการสำรวจพื้นที่เพื่อหาแหล่งทรัพยากรธรรมชาติแหล่งใหม่ พื้นที่เป้าหมาย คือ อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช อำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา
        โครงการพัฒนาภาคใต้ ภายใต้ชื่อโครงการ เซาท์เทรินซีบอร์ด มีการจัดทำโครงการตั้งแต่ พ.ศ.2536 เพื่อการพัฒนาอุตสาหกรรม แม้การพัฒนาจะเพิ่มมากขึ้นนั้นก็หมายถึง การเกิดผลกระทบและปัญหาเพิ่มมากขึ้น ไม่ว่าจะในด้าน สุขภาพ สิ่งแวดล้อม และมลพิษต่างๆ ซึ่งปัญหาเหล่านี้ สามารถเห็นได้จากนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุดที่ส่งผลกระทบต่อประชาชนในพื้นที่ หากการจัดตั้งนิคมอุตสาหกรรมเกิดขึ้นที่ภาคใต้ความเจริญเพิ่มมากขึ้น มีผลกำไรจากการลงทุนในการจัดตั้งนิคมอุตสาหกรรมมาก ประชาชนในพื้นที่ก็ได้รับผลกระทบเหมือนกับคนในจังหวัดระยอง ได้รับโรคภัยต่างๆและต้องสูญเสีย ราคาที่ต้องจ่าย ไปสักเท่าไหร่ เพราะฉะนั้นการกำหนดอนาคตของคนใต้ด้วยคนใต้เองจึงมีความสำคัญยิ่งที่จะทำให้คนใต้ไม่ต้องมารับผลกระทบของการพัฒนาที่ตนเองไม่ได้เป็นผู้ก่อ        
            เพื่อสงวนทรัพยากรธรรมชาติและได้นำมาใช้ให้เกิดประโยชน์แก่คนไทยขอร่วมแสดงความคิดเห็นแนะนำแนวทางการแก้ปัญหาโครงการเซาท์เทรินซีบอร์ด มีวิธีการอย่างไรที่จะทำให้เกิดผลกระทบน้อยที่สุดและไม่เกิดผลกระทบต่อคนในพื้นที่