หอมีไว้ให้โดด

    1.เธอโดดหอ ใจหาย ร้องว้าย-วี้ด   บ้างร้องกรี๊ด ตัวเกร็ง เกรงจะตก

บ้างหน้าเหลือง บ้างก็สั่น ทำง้นงก       บ้างตลก เฮฮา ท่าเบิกบาน

    2. เธอโดดหอ โดดให้ ไปถึงฝั่ง      เมื่อเท้าหยั่ง พื้นย่อมสุข สนุกสนาน

หากว่าเผลอ พลั้งพลาด อาจร้าวราน   ร่วงหล่นลง สุสาน สถานเดียว

    3. เธอโดดหอ โดดให้ เธอได้เห็น   ชีวิตเป็น ความเสี่ยง แห่งเศษเสี้ยว

แขวนอยู่บน เส้นด้าย ไม่กี่เกลียว       บนทางเลี้ยว เลว-ดี...ที่เลือกเดิน

-ปณิธิ ภูศรีเ่ทศ-

(ภาพ:นักเรียน บ.ว.เข้าค่ายลูกเสือ-ปณิธิ)