ความรู้เกี่ยวกับเป้าหมายและการมีความชัดเจนแม่นยำเกี่ยวกับเป้าหมายของการงานและการดำเนินชีวิตบางทีก็อาจทำให้เราหลงทาง มีคนเป็นจำนวนไม่น้อย ศึกษาเรียนรู้ สร้างความรู้ และใช้ความรู้สร้างเป้าหมาย แต่ไม่รู้เป้าหมายที่เหนือไปจากความรู้

หากเป้าหมายคุณภาพแห่งชีวิต สุขภาวะสังคม หรือเป้าหมายอันพึงประสงค์ใดๆของสังคมประเทศชาติ ลงมาจนถึงชุมชนระดับต่างๆและที่ระดับปัจเจก เปรียบเป็นดวงจันทร์ ความรู้และปัญญาเพื่อกำหนดรู้ความถ่องแท้ในเป้าหมายก็เปรียบดังมือที่ชี้ไปยังดวงจันทร์

เมื่อมองเห็นดวงจันทร์ ก็นับว่าได้บรรลุภารกิจแห่งความรู้  สามารถวางมือลง แต่เราต้องมองไปยังดวงจันทร์ หากยังคงมองมือที่ชี้ เราก็จะไม่สามารถมองเห็นความเป็นดวงจันทร์ด้วยประสบการณ์จำเพาะตน

ทำนองเดียวกัน ความรู้วิธีดำเนินไปยังจุดหมายแห่งชีวิตและการงาน ต้องกอปรไปด้วยวิธีคิด วิธีมอง เสมือนดังสามารถดำเนินไปได้อย่างรอบทิศ ทว่า หนทางที่จะนำเราไปสู่เป้าหมายแห่งชีวิตการงานตนเองนั้น มีความจำเพาะตนอย่างยิ่ง ความรู้และภูมิปัญญาประดามีทั้งหลายในโลก ก็ทำได้เพียงบอกแก่เราได้ว่ามีทางเดินอยู่ที่ไหน และดำเนินไปได้อย่างไร แต่ก็หาใช่เป็นคำตอบและได้บรรลุจุดหมายเชิงวิธีการแล้วแต่อย่างใด 

การที่จะบรรลจุดหมายอันแท้จริงนั้น ต้องอาศัยความรู้และภูมิปัญญาอีกชนิดหนึ่ง นั่นก็คือความรู้ปฏิบัติ ซึ่งในวิถีแห่งพุทธธรรมนั้น ลึกซึ้งและแยบคายกว่าที่คิด

ความจริง ความรู้ และภูมิปัญญาปฏิบัติอันแท้จริง จะปรากฏขึ้นแก่เราเองทุกคนนับแต่ก้าวแรกของการปฏิบัติ...ที่สุดของความสำเร็จไม่ได้อยู่ที่มีความรู้และมีเป้าหมายมาก แต่อยู่บนก้าวแรก ก้าวแรกที่กอปรด้วยจิตใจและความแยบคายที่สะท้อนไปสู่การลงมือปฏิบัติ

จงมั่นใจและเชื่อมั่นในตนที่จะลงมือปฏิบัติ นั่นคือความหมายที่แท้ของความรู้ การจัดการความรู้ ปัญญาปฏิบัติ และบทเรียนในการเข้าถึงคุณค่าแห่งชีวิตของปัจเจกทุกคน

เป็นความหมายของการทำและเรียนรู้ หรือมรรควิถีของการเรียนรู้ตลอดชีวิตของคนทำงาน เพื่อดำเนินชีวิตไปกับการงานและให้การงานสร้างความเติบโตงอกงามภายในให้แก่ชีวิต.