.....ด้วยแรงอธิษฐาน..ด้วยบุญกุศลที่เคยทำไว้..กรรมดีที่ทำข้าฯ..ขอเวลาสำหรับการมีลมหายใจเพื่อยืดเวลาได้เลี้ยงลูกให้โตกว่านี้ด้วยเทอญ.....เวลาที่เหลือจะตั้งมั่นในความดี
24 พย.53 04.15
น.
เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน..
ใครว่าคนไข้ที่อยู่ในอาการโคม่า(ไม่รูสึกตัว)จะไม่รับรู้อะไร....สิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเองทำให้รู้ว่าตอนที่นอนไม่รู้สึกตัวในห้อง
ICU
สิ่งที่ได้เรียนรู้ด้วยตัวเองคือ....สภาพเหมือนครึ่งหลับครึ่งตื่น..นอนฝันไป...ก่อนที่ตัวเองจะมีอาการโคม่าเมื่อมีอาการปวดหัวรุนแรงเนื่องจากภาวะความดันในสมองเพิ่มขึ้น....ได้ตั้งจิตอฐิษฐานตอนใส่บาตรพระเช้าวันหนึ่งว่า...เมื่อวิญาณ
แตกดับออกจากร่างไปขอไปในที่ตั้งใจไว้เพื่อพิสูจน์ให้เห็นจริงด้วยตาตัวเอง....
เมื่อเวลานั้นมาถึงน้องพยาบาลบอกว่าตอนกลับจากห้องผ่าตัดตัวเองอยู่สภาพโคม่า
BP
ตก Coma Score drup ลง
...ด้วยจิตอฐิษฐานที่เคยตั้งจิตไว้รู้สึกเหมือนตัวเองฝันไปสถานที่หนึ่งคือสระน้ำที่หนึ่งลงไปหาของที่อยากเจอแต่หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ..เห็นผู้คนเดินไปมา
ยกมือไหว้ให้เขาช่วยหา...ก็ไม่มีใครได้ยิน...ลงหาจนทั่วสระก็ไม่พบ...รู้สึกเหมือนเสียใจว่าทำมั้ยหาไม่เจอ..ได้นั่งใต้ต้นไม้ใหญ่ใกล้สระบัวนั้น...แล้วจะไปให้เห็นสิ่งที่อยากเห็นกลับตา
แล้วก็ได้เห็น....ไก้แต่เสียใจสิ่งที่พบเจอ....ถามตัวเองจะไปไหนดี.....กลับมานั่งที่สระน้ำ
รู้สึกได้ยินเสียงแม่เรียก...แม่บอกใกล้หูถ้าเจ็บมากเหนื่อยมากก็หลับเสีย...ลูกอยู่นี้น่ะ
พ่อก็มาอยู่ข้างนอก...ลูกเหนื่อยมามากแล้วหลับเถอะทุกอย่างพ่อแม่จะทำให้ตามที่ลูกต้องการ...สิ่งที่ได้ยิยและสัมผัสได้จริงๆคือ..มีมือเล็กๆที่จับนิ้วมือเรา....ทุกอย่างเหมือนฝัน
แต่เมื่อเรารู้สึกตัว..เราก็รู้ว่าแม่กับลูกเข้ามาในICU
จริงๆ......
ณ ปัจจุบันนี้เวลานี้
ที่ไปที่สระน้ำเป็นเรื่องจริงมั้ยแล้วทำมั้ยไม่เจอสิ่งที่เราหาในสระนั้น
หรือในสระน้ำไม่มีสิ่งนั้นอยู่จริงภาพทุกภาพที่เห็น..ด้วยแรงอฐิษฐานเป็นเรื่องจริง....
ตลอดเวลา
3ปีกว่าทุกเรื่องเรื่องในที่จริงบ้างหรือทุกเรื่องทุกคำพูดเป็นเรื่องโกหกทั้งหมด
........จูมง.....
.....จากเรื่องที่เกิดขึ้นกลับตัวเองทำให้ทราบว่าคนไข้ที่อาการโคม่านอนไม่รู้สึกตัวหายใจด้วยเครื่องช่วยหายใจ...แท้จริงคนไข้รับรู้ในสิ่งที่เราพูดเราทำให้ผู้ป่วย...
วาระสุดท้ายของผู้ป่วย..ผู้ป่วยคงต้องการจากไปโดยมีญาติอยู่ใกล้ชิด.....
และคงเป็นสิ่งเดียวที่เราจะทำให้เขาได้เป็นครั้งสุดท้าย.....
.....ด้วยแรงอธิษฐาน..ด้วยบุญกุศลที่เคยทำไว้..กรรมดีที่ทำข้าฯ..ขอเวลาสำหรับการมีลมหายใจเพื่อยืดเวลาได้เลี้ยงลูกให้โตกว่านี้ด้วยเทอญ.....เวลาที่เหลือจะตั้งมั่นในความดี
จะช่วยเหลือชีวิตเพื่อนมนุษย์สุดความสามารถ....ด้วยจิตอธิษฐาน...
เชื่อหรือไม่เชื่อก็ตาม แต่ทำบุญกุศลไว้มากเท่าไหร่ ดีเท่านั้นครับ
เป็นคำอธิษฐานที่ดีเยี่ยมแล้วครับ น่าชื่นชมว่าถูกต้อง
27 พย.2553
กราบขอบพระคุณท่านอาจารย์ทั้งสองท่านสำหรับคำแนะนำ...ตอนนี้ครูซ่อมคนยังคงปฎิบัติงานณ ตึกผู้ป่วยอายุรกกรมมชาย
ทั้งที่หังหน้าฝ่ายการอนุญาติให้ไปปฏบัติงานดูแลผู้ป่วยห้องพิเศษตั้งแต่เดือนธันวาคม 2553 แต่ครูซ่อมคนขอปฺฎิบัติงานดูแล
ผู้ป่วยตึกอายุรกกรมต่อ...และขอรับหน้าที่ดูแลผู้ป่วยวาระสุดท้าย (Parretive care ) ...เวลาที่เหลืออยู่ขอใช้วิชาชีพที่เรียนมาก่อเกิด
ประโยชน์แก่เพื่อนมนุษย์....
ทำดีได้ดี... ครับ
ผมเข้ามาอ่านบันทึกของพี่สาวทำให้ผมรูสึกผิด...และผิดมากผมให้พี่สาวผมรับผิดชอบกับสิ่งที่ผมทำขึ้นมาโดยไม่เคยรับรู้ว่าพี่ผมรู้สึกอย่างไร
ผมมาเยี่ยมพี่ผมที่นอนรักษาตัวอยู่รพ.ตอนี้เกือบ 3 อาทิตย์พี่สาวผมตอนนี้มีเส้นเลือดในสมองแตกขนาด 0.2-0.45cm.จากการตรวจคอมพิวเตอร์อยู่ในบริเวณที่ทำการผ่าตัดจะเสี่ยงหมอเลยไม่ผ่าตัด...ผมขอขอบคุณคุณหมอสุรศักดิ์ ฮาใหญ่คุณหมอเชี่ยวชาญทางสมองที่รับพี่สาวผมเป็นคนไข้และดูแลอย่างดีครอบครัวผมขอขอบคุณเป็นอย่างสูง
ตลอดเวลาที่ผมมาเฝ้าพี่สาวเป็นเวลา 1 อาทิตย์จะมีคนมาเยียมอาการพี่สาวไม่ว่าคุณหมอ เภสัชพยาบาลรุ่นพี่รุ่นน้องแต่ที่ผมประทับใจมากที่สุดคือคนไข้4ถึง5รายที่
แวะมาเยี่ยมอาการพี่ผมทุกว่าผมถามพี่พยาบาลประจำตึกทราบว่าเป็นคนไข้โรคไตที่มาทำการล้างไตจะอยู่ที่ตึกที่พี่สาวผมทำงานนอนรพ.นานหลายเดือน..ทุกคนมาเยี่ยใพ่สาวผมลุงคนหนึ่งถึงกับร้องไห้บอกว่าหมอแก่ใจดีมากไม่อยากให่แก่ตาย....
แก่จะได้อยู่ช่วยลุงนานๆ..ผมคิดว่าพี่สาวผมคงจะรับรู้และได้ยินสิ่งที่ลุงคนไข้พูด...
สิ่งที่ผมทำไดตอนนี้อยากให้พี่ผมไม่ต้องทุกข์ทรมานไม่ต้องเป็นห่วงสิ่งที่ห่วงไม่ต้องห่วงต้นน้ำไม่ต้องห่วงปอปามผมจะทำหน้าที่ที่ผมไม่เคยทำ...ผมจะรับผิดชอบปอปามเอง
ต้นน้ำจะทำตามที่พี่ต้องการทุกอย่าง......
สิ่งที่ผมรับปากผมจะทำ....
.....ผมเขียนบันทึกนี้ผมรู้ว่าคงมีคนที่ผมอยากบอกเขาว่า...พี่ผมอยากได้ของของเขาคืน
คืนให้พี่ผมเถอะครับของบ้างอย่างมันไม่มีค่าสำหรับคุณแต่มันคงมีค่าสำหรับพี่สาวผมมากเก็บไว้ก้ไม่มีประโยชน์คืนพี่สาวผมเถอะครับผมขอร้อง....
ขอบคุณคุณหมอพี่พยาบาลที่ดูแลพี่สาวผมขอบคุณสำหรับเลือดผู้บริจาคที่ให้พี่สาวผม
ขอบคุณมากครับ....
พ.ท.จิตกร มณีพรหม