อ้อมกอดชุมชน ตอน 1

 

      เมฆที่ดำทะมึนของฤดูฝน  ทำให้บรรยากาศใน “ชุมชนโพนสูง” เหมือนอยู่ในยามค่ำคืน   รู้ไหมว่า ณ ชุมชนด้อยพัฒนาแห่งนี้ ยังมีบางอย่างซ่อนเร้นที่ไม่อาจเห็นได้จากสายตา...แต่ทว่าต้องมองหาด้วยหัวใจ....

       ภาพของชายชราสีหน้าหม่นหมอง แลดูเหน็ดเหนื่อย ที่จมูกมีสายออกซิเจนและสายของสารน้ำที่แขนด้านซ้าย กำลังพยุงร่างกายที่ผ่ายผอมลุกขึ้นรับแก้วน้ำจากเด็กชายคนหนึ่ง เป็นภาพแรกของตานวลและน้องบอลลูกชายปัญญาอ่อนยังติดตาตรึงใจฉันอยู่ไม่รู้ลืม..และเมื่อฉันได้ไปเยี่ยมที่บ้าน ฉันยังรู้สึกอุ่นใจว่าแกยังมีบ้านหลังใหญ่ที่แวดล้อมด้วยพงกล้วยและรกรื้อไปด้วยหมู่ไม้นานาชนิด แต่ภาพทรงจำนั้นก็ผ่านไปแล้ว....

ทุกวันนี้ตานวลกับน้องบอล ย้ายมาอาศัยในบ้านหลังเล็กซอมซ่อ หลังคามุงสังกะสีเก่าๆ ฝาบ้านถูกปะปิดด้วยผ้ายางเก่าใหม่หลากสี  หากทว่าถูกสร้างสรรค์ขึ้นมาจากหยาดเหงื่อแรงกาย แรงใจของผู้คนในชุมชน แม้จะไม่ใช่บ้านหลังใหญ่ที่เพียบพร้อมไปด้วยอุปกรณ์อำนวยความสะดวก แต่ก็เป็นบ้านส่วนตัวที่สองพ่อลูกอยู่กันได้อย่างสบายใจ  ไม่ต้องหวาดระแวงว่าจะมีใครมาไล่อีกต่อไป

ตานวลเคยเล่าถึงเส้นทางชีวิตที่ขัดสนว่า “ผมเป็นลูกคนแรกของสามีคนที่สองของแม่ มีน้องชายน้องสาวหลายคน   บ้านเกิดอยู่ริมฝั่งแม่น้ำชี จังหวัดกาฬสินธุ์  อาชีพหลักของครอบครัว คือทำนา แต่เนื่องจากที่นาอยู่ที่น้ำท่วมถึงนาจึงล่มทุกปี  จึงเปลี่ยนอาชีพมาต้มสุราพื้นบ้านขาย   แต่รายได้ก็ยังต่ำ ครอบครัวของตานวลจึงพาอพยพมาอยู่ที่ชุมชนโพนสูง  ตานวลได้มาเรียนต่อที่นี่จนจบชั้นประถมสี่  พ่อแม่ได้ซื้อที่ป่ารกร้างและแผ้วถางจนกลายเป็นที่นาหลายสิบไร่   แต่สุดท้ายพ่อก็เสียชีวิตจากพิษสุราที่ตนเองต้มเพราะต้องดื่มชิมรสชาติทุกวัน.” เหมือนเวรซ้ำกรรมซัด 

“พ่อเสียชีวิตไม่นาน แม่ก็ล้มป่วยและเสียชีวิตลงอย่างกะทันหันด้วยอาการปวดศีรษะ   เมื่อสิ้นบุญพ่อแม่ครอบครัวก็เหมือนแพแตก ไร่นา เรือนชาน พี่น้องร่วมสร้างมากับมือ ก็ถูกแบ่งออกเป็นส่วนๆเพื่อขาย  แล้วพี่น้องต่างคนต่างแยกย้ายไปทำมาหากิน     ผมแต่งงานมีลูกชาย ลูกสาวรวมสามคน ต่อมาหย่าร้างกัน  และได้ย้ายไปอยู่หลายอำเภอ  แต่งงานอีกหลายครั้งแต่ก็หย่าร้างกันไป จนสุดท้ายได้น้องบอล ซึ่งเกิดกับภรรยาคนที่เก้า...”     

 “เมื่อยังหนุ่มนอกจากทำนา  ก็หารายได้เสริมด้วยการรับจ้างทั่วไป  ส่วนใหญ่เป็นกรรมกรก่อสร้าง  ไม่ใส่ใจดูแลสุขภาพตัวเองนัก  มักตั้งวงเหล้ากับกลุ่มเพื่อนที่ทำงานด้วยกัน  เมื่ออายุมากขึ้นสุขภาพจึงเสื่อมโทรมลง  ทำงานได้ไม่เต็มที่รายได้น้อยลงทุกที   และที่สำคัญผมป่วยเป็นโรคหอบหืด  มีอาการแทรกซ้อนของปอดอักเสบต้องนอนรักษาที่โรงพยาบาลบ่อยครั้งทำให้ชีวิตขัดสนเพิ่มขึ้นเป็น(ติดตามต่อตอน 2)