ผมเคยอกหักมาแล้วหลายครั้ง
แต่ละครั้งก็รู้สึกว่าหนักหนาสาหัสมากขึ้นเรื่อยๆ
ครั้งล่าสุดที่เพิ่งผ่านไปก็เช่นกัน ผมซึมเศร้าแทบไม่พูดไม่จา
ใช้ชีวิตแบบผลาญเวลาให้หมดไปวันๆ
เลิกงานก็ไปกินเหล้าจนเกือบเช้าจึงกลับบ้าน
ถึงบ้านก็หมกตัวอยู่แต่ในห้องนอน
ไม่คุยกับใครเลย รวมทั้งแม่ของผมด้วย

จนเช้าวันหนึ่งแม่เข้ามาในห้องนอนของผมชวนผมคุยโน่นคุยนี่
ผมก็ตอบแบบขอไปทีแต่แม่ก็ยังชวนผมคุยไปเรื่อยๆ
จนมาถึงเรื่องความรักของผม แม่บอกว่า

แม่จะแนะนำผู้หญิงคนหนึ่งให้ดีไหม... เธอทำกับข้าวเป็น...
ดูแลบ้านได้ และพร้อมที่จะดูแลผมเสมอ เธอนั้นหน้าตา
ไม่สวยอย่างผู้หญิงที่ผมเคยชอบ ๆ มา ท้วม ๆหน่อย
ดูจะอายุมากไปนิด
แต่ที่สำคัญเธอรักผมมากกว่าใครๆ
เธอไม่ได้อยู่ไกลจากผมเลย
แต่เธอนั่งอยู่ข้างๆ ผมนั่นแหละ"

แม่ถามผมว่าจะลองรักผู้หญิงคนนี้ดูบ้างได้ไหม...น้ำตาของแม่เริ่มคลอ
ผมพูดอะไรไม่ออก แต่เข้าไปกอดแม่นิ่งแทนคำตอบ
ขณะที่กำลังวิ่งหาความรักอยู่นั้น
บางทีเราก็ลืมไปว่ายังมีอีกคนนึงที่รักเราอย่างสุดหัวใจ

จำไม่ได้ว่าเราลืมเธอมานานเท่าไหร่แต่จะไม่มีเหตุการณ์อย่างนี้เกิดขึ้นอีกแล้ว