ที่เีคยมีสัญญาใจมาเพื่อจะดูว่าต้นรักที่ "หนุ่มเวนิสและสาวน้ำพอง"
อำลาอิตาลี-3
โสภณ เปียสนิท
.......................................
ปีต่อมาเขาจึงเดินทางกลับไทยอีกครั้ง เมืองไทยในยามนี้จึงดูเหมือนว่าเป็นสถานที่เขามีความคุ้นเคย และมีจุดมุ่งหมายเฉพาะว่าจะได้พบกับคนสนิทที่เคยมีสัญญาใจ มาเพื่อจะดูว่าต้นรักที่ “หนุ่มเวนิสและสาวน้ำพอง” ขอนแก่นได้ปลูกไว้เมื่อปีกลายแตกยอดชูช่อพ้นพื้นดินเกาะภูเก็ต และมาเพื่อรดน้ำพรวนดินใส่ปุ๋ยเร่งรัดการเติบโตแบบก้าวกระโดดได้หรือไม่
เพียงไม่กี่วันหลังจากได้กลับมาพบกัน หนุ่มสาวทั้งคู่ตกลงใจแน่วแน่ชักชวนกันเดินทางสู่ขอนแก่นบ้านเกิดเมืองนอนของฝ่ายสาวเพื่อจัดการสู่ขอกับผู้ใหญ่ของฝ่ายสาวอย่างเป็นทางการ และการแต่งงานถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย เป็นงานรื่นเริงครั้งสำคัญภายในหมู่บ้าน หลังการแต่งงานไม่นานเขาทั้งสองคนเดินทางกลับไปใช้ชีวิตร่วมกันที่เมืองเวนิส
ปีกว่าที่จากบ้านมาสาวข่อนแก่นให้กำเนิดบุตรชายให้แก่ตระกูลเครวาตินได้สมใจ คุณยายได้รับแจ้งว่าได้รับการเลื่อนฐานะขึ้นเป็นยายแล้วจึงมีความยินดี เมื่อได้รับคำเชิญให้ไปอยู่ช่วยเป็นกำลังใจให้ลูกสาว และเป็นผู้ช่วยเลี้ยงดูเด็กให้แก่คุณแม่มือใหม่ด้วย คุณยายจึงไม่รีรอที่จะโกอินเตอร์แม้ว่าจะไม่เคยเดินทางออกจากบ้านน้ำพองไปไหน
เมื่อเสร็จภารกิจการปฐมพยาบาลคุณแม่เด็กแรกคลอด การดูแลเด็กแรกเกิด พร้อมทั้งการแนะนำการเลี้ยงเด็กได้เดือนกว่าแล้ว คุณยายทนความคิดถึงขอนแก่นไม่ไหว จึงขอเดินทางกลับบ้าน แม้ว่าลูกสาวยังต้องการให้คุณยายอยู่ต่อ แต่สภาพแวดล้อมและสภาพอากาศในเมืองเวนิสหนาวเกินกว่าสังขารวัยชราจะทานทน และอีกอย่าง ยายทนคิดถึงรากของชีวิตของตนเองไม่ไหว แต่ยังให้ความหวังแก่ลูกสาวว่าปีหน้าจะมาเยี่ยมอีก
นำภาพประกอบมาจากที่นี่ครับ
เรียนท่านอาจารย์
สวัสดีค่ะ
เรียน
คุณยายครับ
วันนี้มาผิดเวลานะครับ แต่ว่ายังมาร้องเพลงให้ฟังด้วย ขอบคุณ ว่าแต่ว่า หายไปไหนหลายวันครับ ว่าจะไปตามอยู่เชียว
เรียนคุณ
ยายคิมครับ
เห็นคุณยายบอกว่าอึดอัดมากไม่อยากไปเมืองนอก แต่สัญชาติญาณของแม่ เมื่อลูกจะมีลูกจึงอดใจไม่ไหว ต้องไป นี่แหละน่า ความเป็นแม่.....
ขอบคุณท่านอาจารย์ที่เข้ามาทักทายค่ะ บันทึกของอาจารย์ ดูอินเตอร์มากเลยค่ะ
จากแก่งคุดคู้ค่ะ
เรียนคุณวัชรินทร์ครับ
ยินดีที่รู้จักครับ ท่าขี้ม้าเท่มั๊กๆ นึกถึงเพลงคันทรี ของจอนนี่ ฮอร์ตัน เลยครับ ฟังเพลงประกอบได้ที่นี่ครับ
สวัดีครับ อาจารย์โสภณ
ขอบคุณมากครับที่แวะมาเยี่ยมชม
ก็ตามประสาของคนขี่เหงานั่นแหละครับ
ขอตัวก่อนนะครับ อาจารย์จงมีความสุขกาย สบายใจนะครับ
ขอบคุณที่มาเยี่ยมแก้เหงาได้บ้างนิดหน่อย ส่วนเืรื่องป.โทนั้น เร่งดำเนินการได้เลยครับ ขอให้สมหวังนะครับ สมหวังนะครับ