อาหารการกินแต่ละแห่งแต่ละพื้นถิ่นย่อมแตกต่างและมีเอกลักษณ์ของตนเองในด้านรสชาติและการปรุงแต่ง  ทำให้นึกถึงย่านหนึ่งมีร้านลาบเป็ดร้อยเอ็ด ยะโสธร อุบล ราชธานี  หนองคาย  แต่เขาเป็นพี่น้องท้องเดียวกันทั้งหมด  และได้คำตอบว่า "เพราะชื่อเสียงของจังหวัดเหล่านี้มีชื่อเสียงในการทำลาบเป็ด"

        สำหรับคนเราก็มีข้อแตกต่างที่เคยพบมาเพียง ๒ ประเด็นคือ "ฉันไม่เคยทาน ทานไม่เป็น ไม่ดีกว่า  อีกอย่างหนึ่งคือ อะไรก็ได้สั่งมาเลย อันแปลก ๆ และของท้องถิ่นที่ไม่เคยทานนะฉันอยากลอง"  ฉันจึงเป็นคนประเภทหลังเพราะฉันทานเป็นเพียงแต่ตักหรือหยิบใส่ปาก เคี้ยวช้า ๆ ง่ายมาก

        การเดินทางไปต่างถิ่นของฉันจึงไม่ยุ่งยากและไม่เป็นภาระแก่ผู้อื่นหรือผู้ที่ต้อนรับฉัน  เดิมฉันเคยลำดับอาหารโปรดมากและโปรดเป็นรองลงไปตามลำดับ  แต่ปัจจุบันลำดับเหล่านี้ไม่มีแล้ว  เปลี่ยนเป็น "อะไรก็ได้ที่สามารถทานได้เพื่อประทังความหิวและเพื่อสุขภาพ"

        ร้านอาหารที่ท่าเสด็จ  เราเลือกอาหารประจำร้านและเพื่อสุขภาพคือ "เมี่ยงปลาเผาตัวขนาดใหญ่  และต้มยำปลาโจก  ส่วนฉันตามด้วยเฉาก้วย" เมื่อเห็นเฉาก้วยขนาดชามก๋วยเตี๋ยว  ทำให้เป็นทุกข์เล็กน้อยกลัวทานไม่หมด  แบบทานแทนข้าวได้ ๑ มื้อ  ในที่สุดพวกเราจึงตักแบ่งกันลงในถ้วย

โปรดสังเกตถ้วยขนมและชามเฉาก้วยจากภาพ

          อาหารเช้า  น้องหนึ่งพาไปทานไข่กระทะ ขนมปัง และกาแฟที่ร้านหน้าค่ายประจักษ์ศิลปาคม  ขณะทานไปเราก็ได้มุขกระจายไปด้วยว่า "เออนะ ลืมถ่ายภาพ ทานไปแล้วด้วย"  เพราะเสน่ห์ GotoKnow หรือเปล่าหนอ  ถ่ายภาพเพื่อเอาไปลงในบล็อกประกอบเรื่องเล่า

         "ไข่กระทะ"เป็นอาหารที่ได้รับอิทธิพลมาจากฝรั่งเศส เป็นอาหารเช้า  มักจะเสิร์ฟเป็นชุด  มีขนมปังฝรั่งเศส  ไข่ดาวแบบฝรั่ง  เป็นอาหารเช้าของหลายๆ จังหวัดทางภาคอีสาน เช่น ขอนแก่น อุดรธานี หนองคาย

           ฉันเคยทานไข่กระทะมาแล้วจากหลายจังหวัด  และทานมาแล้วหลายครั้งจากขอนแก่น หนองคาย มุกดาหาร และที่นี่จังหวัดอุดรธานี  รสชาติก็ขึ้นอยู่กับความรู้สึกของคนทาน เพราะไม่มีความแตกต่างในเรื่องเครื่องปรุง

ขนมปัง  ขอใส่ถุงกลับเพราะอิ่มก่อน

หน้าตาของ...ไข่กระทะ

         อาหารกลางวัน น้องหนึ่งมากระซิบบอกก่อนแล้วว่า "จะพาไปทานลาบหมู"  บรรยากาศเป็นชั้นล่างของใต้ถุนบ้าน  เหมาะสำหรับขายอาหารประจำถิ่นมาก  แต่การสั่งอาหารจะต้องจำกัดแกมบังคับว่าจะต้องสั่ง "ชุดเล็กหรือชุดใหญ่" เท่านั้น

        ตอนแรกฉันเห็นอาหารมาตั้ง ๕ อย่างตามด้วยข้าวเหนียว ๒ กระติ๊บ และผักสดอีก ๑ กระจาด  จึงถามน้องหนึ่งว่า "ทำไมสั่งมาตั้งมากมาย กลัวจะทานไม่หมด"  จึงทราบจากน้องหนึ่งว่า "แบบนี้ชุดเล็กค่ะ"ในที่สุดก็ทานไม่หมดสักอย่าง  ได้แก่ลาบหมู  ต้มยำหมู  ซี่โครงทอด  แหนมคลุก และถั่วลิสงคั่ว 

ต้มยำหมู

อาหารชุดเล็ก

            ที่น่าแปลกมากก็คือ "ผักสด ๑ กระจาด" ที่รู้จักมีสระแหน่  ผักแพรว  ผักชี  ถั่วฝักยาว  แตงกวา  กระหล่ำปลี  สลัด  ผักกะโดน ยอดชะมวง  นอกจากนั้นเป็นผักที่ปรากฏในภาพข้างล่างนี้  ฉันลองทานมันทุกผักแล้ว  ปรากฏว่า "บางชนิดมีรสขมจัดมาก"  เมื่อถามแม่ค้าก็ไม่ได้คำตอบที่แน่ใจคือผักชีบาเรน  สระแหน่ซาอุ  สะเดาอิรัก (อันนี้ไม่ทราบที่มาที่ไป ไม่น่าเชื่อนะคะ)

 

          "ผักชีบาเรน  สระแหน่ซาอุ  สะเดาอิรัก"  ฉันเพิ่งเคยได้ยิน  เจ้าของร้านเองก็ไม่มั่นใจในการให้คำตอบ  บอกว่าเรียกตามเขาต่อ ๆ มา  ผักเหล่านี้จะพบมากในภาคอิสาน  ใครทราบบ้างคะ กรุณาช่วยให้คำตอบด้วยค่ะ ขอขอบพระคุณอย่างสูง