จามจุรีกระซิบสั่ง
1. ยินเสียง กระซิบ ของใบไม้
เมื่อลมไหว หวิววูบ จูบกิ่งก้าน
ถามถึงความ สนุก สุขสำราญ
"ความปวดร้าว ก้าวผ่าน ไปหรือยัง"
2. มีเสียงตอบ ว่า "ยังเจ็บ ยังเหน็บหนาว
เพราะโลกร้อน ระอุราว จะบ้าคลั่ง
เพื่อนมวลไม้ เหลือแต่ตอ มรณัง
มนุษย์สั่ง จับตาย ไม่วายเว้น"
3. "เหลือแต่เรา สองต้น ยังทนอยู่
อย่างอดสู รอเวลา ถูกฆ่าเข่น"
"คำสัญญา ยังยืนหยัด อย่างชัดเจน
พลีชีพเซ่น เลือดสาด เมื่อ...ชาติต้องการ"
4. ยินเสียง จามจุรี กระซิบสั่ง
เสียงไม่ดัง แต่ดวงใจ เหมือนไฟผลาญ
มาแผดเผา จนเดือดดิ้น ถึงวิญญาณ
"หยุด...ประหาร ต้นไม้ เมื่อไร...คน ?"
- ปณิธิ ภูศรีเทศ-
(ภาพ: ต้นฉำฉาข้างหอประชุมโรงเรียน บ.ว.-ปณิธิ)
เสียงกระซิบซอกซอนก่อนสลาย
จนมลายกลายสิ้นแผ่นดินสูญ
เสียงไม้ร้องแผ่วไปไห้อาดูร
ความไพบูลย์โลกใบเก่าไม่เหย้าเยือน
ขอขอบคุณ ผู้ไม่แสดงตน
ที่มายล มาเยือน เป็นเพื่อนเขียน
อ่านถ้อยคำ สำนวน ล้วนแนบเนียน
มือชั้นเซียน รังสรรค์คำ เลิศล้ำนัก...
-ขอบคุณครับ
-ปณิธิ ภูศรีเทศ
อยากรู้จักจึงตามหาว่าอยู่ไหน
ร้อยเรียงคำลำนำแสนถูกใจ
แต่งกลอนได้ไพเราะเหมาะสำเนียง
หนักหนาเพียงใด ในทุกข์ยาก
ความตายพร้อมพราก ทุกย่างก้าว
น้ำทะลักท่วมฟ้า ปลากินดาว
แสนล้านข้าวท้องกลม จมน้ำตาย
กี่ล้านผืนผ้าพับซับน้ำตา
ความทุกข์เวทนา จะเหือดหาย
เทือกสวนเอ๋ยเคยผลิยอด มาวอดวาย
คงถึงคราว ต้องล่ามควายในสภา
เพียงกระซิบ คงไม่ทราบ ใจหยาบช้า
ต้องหันมา ตะโกนก้อง ฟ้องให้เห็น
เพราะมนุษย์ ทุจริต คิดไม่เป็น
คงยากเย็น จะสอนใจ ให้ไตร่ตรอง