ไหมพรมบำบัด

เย็นวันอาทิตย์ที่ผ่านมา  สามสาวได้มีโอกาสเจอกัน  เรียกว่าอย่างตั้งใจก็ว่าได้ ณ ตลาดท่าเสด็จจังหวัดหนองคาย ได้มีโอกาสต้อนรับพี่ครูคิมและน้องหนึ่ง ( Hana)  ในฐานะเจ้าบ้านรู้สึกดีใจที่จะได้เจอพี่คิมอีกครั้งที่หนองคาย  เย็นนี้เรากินข้าวเย็นกันอย่างผ่อนคลาย นับว่าเป็นการกินข้าวเย็นที่สนุกมากมื้อหนึ่งทีเดียว คืนนี้พี่คิมกลับไปนอนที่อุดรฯเพื่อร่วมกิจกรรมในวันพรุ่งนี้

น้องหนึ่งชวนไปร่วมกิจกรรม " ไหมพรมบำบัด "ที่ศูนย์มะเร็งอุดรธานี  ฉันอยากจะรู้ว่าเขาทำกิจกรรมกันอย่างไรจึงได้ชวนน้องลำยองไปด้วยกัน

บ่ายสองเราถึงศูนย์มะเร็งอุดรฯ ณห้องแห่งนี้มีหมอ พยาบาล ผู้ป่วยและเจ้าหน้าที่อื่นมาร่วมกิจกรรมโดยมีคุณครู " คิม " เป็นคุณครูสอนการถักไหมพรม ฉันเองก็นึกอยากทำกับเขาด้วยก็เลยร่วมด้วยอีกคน  การถักไหมพรมทำให้คนมีสมาธิ เป็นการทำให้ไม่ว่างและคิดอะไรเรื่อยเปื่อย ถ้าไม่มีสมาธิก็จะถักผิด(ฉันคิดเอาเองว่าอย่างนั้น)  คนไข้ที่รอฉายแสงก็มีกิจกรรมทำ บางคนอาจถักหมวกไปถวายพระ  บางคนก็อยากฝึก  บางคนก็ทำไม่เป็น  ถักแค่ดอกไม้ได้สำเร็จก็ดีใจมาก  บรรยากาศแบบกันเอง  การพูดคุยกันสนุกสนาน  อวดฝีมือแต่ละคนก็ทำให้รู้สึกดีทีเดียวสำหรับกิจกรรมนี้

กิจกรรมนี้นอกจากเป็นประโยชน์กับคนไข้แล้วดังกล่าวแล้ว  เจ้าหน้าที่ก็ได้ใกล้ชิดและเป็นกันเองกับคนไข้ด้วย คนไข้ก็คลายเครียด   

คุณยายคนหนึ่งที่นั่งข้างๆฉันแกบอกว่า ถักผ้าพันคอยังไม่เสร็จแต่ก็อยากถักหมวกด้วยกลับบ้านก็คงไ้ด้หลายชิ้น

4 โมงเย็นแล้ว เราเลิกกิจกรรม หลายคนก็กลับไปทำต่อ แต่ฉันนี่สิจะทำต่อได้อย่างไรหนอ ในเมื่ออยู่ไกลอาจารย์  แต่อย่างไรหมวกของฉันต้องเสร็จให้ได้ เป้าหมายชัดเจนแล้ว อึม...ต้องเสร็จภายในสัปดาห์นี้

น้องหนึ่งไปส่งครูคิมกลับพิษณุโลก ฉันก็กลับหนองคาย งานนี้พี่คิมมาด้วยจิตอาสาแท้จริง ขอคารวะงามๆเด้อ