ความสัมพันธ์กันในธรรมชาติ

...ความสัมพันธ์กันในธรรมชาติ..นั้น...ที่แนบแน่น..แทรกระหว่าง..ตัวตน..และไม่มีตัวตน..สัมผัสได้ก็เป็นแค่กระแสร์(ในรูปที่เรียกว่าพลังงาน..ในความคิดของมนุษย์...ตรงนี้ยายธีอยากจะเรียกว่า"มายา"..)..ตาข้างกายเคยพูดกับยายธีว่า.."ในชีวิตของเรานั้น..จะขาดซึ่ง..มายา..ไม่ได้"...คำพูดนั้นผ่านหูไป..กับคำว่าเวลา...จนมาถึงวันนี้และวันนี้ของทุกวันๆๆๆ...เมี่ออาทิตย์ที่ผ่านไป...ได้กลับมาใช้ความคิดกับคำว่า มายาและเวลาอีกครั้ง...ในวงสัมนาที่เราพยายามหาทางออกให้ซึ่งกันและกัน..กับคำว่า..(Wohin des Weges ?)ภาษาไทยน่าจะเป็นว่า..หนทางไหน...ที่จะไป...(ในที่นี้..ยายธีใช้คำพูดผลักดันตัวตนว่า...มายาเป็น..แรงกระตุ้นในการใช้ชีวิตของมนุษย์)..และแอบมาคิดต่อเล่นๆตามประสายายธีว่า...ก็อ้ายเจ้าสื่ตัวมายาที่เล่นกันเป็นละครชีวิตติดพันกันอยู่ทุกวัน..จนลืมเล่นแบบ"นอกบท"กันบ้าง...รัก โลภ โกธร หลง..(อ้ะะๆๆ)..บทบาทในธรรมชาติที่แทรกซ้อนแนบแน่นสุดสวาท..เปรียบดัง..เวลา.. (รัก)..วารี....(จริงหรือเปล่าไม่รู้..ใครทราบบอกมา..ซิ..)..ที่เลื่อนไหลไปตามกระแสร์แห่งพลัง....