วันเสาร์ที่ 13 พฤศจิกายน 2553

ณ บ้านสวนแลนคาวัลเล่ย์  เขื่อนลำปะทาว  อ.แก้งคร้อ

 

 

ยามเช้าที่นี้ ยังคงเยือกเย็นอารมณ์ดีให้อาณาเขตรอบ ๆ ตัว

ใบไม้ยังแกว่งไกวต้อนรับทักทาย...อยู่เสมอ

แต่เนื่องผมไม่ค่อยได้อยู่บ้าน แล้วยังมาขึ้นที่นี้อีกในวันหยุดเช่นนี้

 

คำถามที่ผุดขึ้นในใจเสมอมาว่า...เรากำลังทำอะไรอยู่นะ

หลายครั้งผมคิดว่า ความสุขและความทุกข์ เป็นเหมือนแพ็คคู่กับสิ่งที่ผมทำเสมอ

แต่ผมคนประเภทสุขนิยม จึงเลือกความสุข มากกว่าที่เลือกอยู่กับความทุกข์

 

ความสุขมากับความรักเสมอ...

ผมจึงเลือก  ให้ความรักเดินทางมาเจอกัน   กับความสุข

ทำความเข้าใจที่จะเลือกทำความสุขส่วนรวมมากกว่าส่วนตัว

จึงได้เลือกที่มาทำงานให้น้อง ๆ เยาวชนบ้านตำบลบ้านเพชร

อ.ภูเขียว จ.ชัยภูมิ

กับการเดินทางไกลมาที่นี้ 2 วัน

หวังว่า...น้อง ๆ คงได้ประโยชน์จากผมบ้างนะครับ

 

  

 

จึงผมให้ผมคิดถึงคำพูดของท่าน "กฤษณมูรติ"

นักปราชญ์ชาวอินเดีย

 

"ก่อนจะเดินทางไกล...

เธอต่างเดินทางใกล้ก่อน

ใกล้ที่สุดนั้น คือ "ตัวเธอ"

ก่อนจะทำสิ่งใด ๆ

เธอต้อง "เข้าใจ" ตัวเรา...