ยอมเป็นทาสเป็นอะไรไม่ปริว่า ยอมเป็นเหยื่อนายหน้าเสียค่าหัว ยอมเสี่ยงเจ็บเสี่ยงตายไม่หวั่นกลัว ยอมเหมือนวัวเหมือนควายเร่ขายแรง

 

 

 

 

 

               

 

พ่อทิ้งบ้านทิ้งช่องทิ้งท้องทุ่ง

ทิ้งฉางยุ้งนาร้างไร่ว้างเวิ้ง

ทิ้งลูกลูกจากไปใจกระเจิง

ทิ้งแผงเพิงพ้นห่างอย่างจำใจ

 

 

 

ด้วยไม่มีสิ่งใดจะให้หวัง

จึงหันหลังอำลาถิ่นอาศัย

เที่ยวซัดเซเร่ร่อนซอกซอนไป

ไม่ยอมนั่งถอนใจเมื่อไร้งาน

 

 

 

เอาหยาดเหงื่อหลั่งรินแทนสินค้า

เพื่อแลกเงินเป็นค่าซื้ออาหาร

เพื่อเลี้ยงหล่อรอวันอันยาวนาน

วันหวนคืนถิ่นฐานบ้านเรือนตน

 

 

 

ทั้งไถถากลากยกแอ่นอกสู้

ให้ขุดคูถมทางสร้างถนน

ให้โหนหิ้วปีนป่ายง่ายยากทน

เขาว่าโง่แล้วยังจนก็เจียมตัว

 

 

 

ยอมเป็นทาสเป็นอะไรไม่ปริว่า

ยอมเป็นเหยื่อนายหน้าเสียค่าหัว

ยอมเสี่ยงเจ็บเสี่ยงตายไม่หวั่นกลัว

ยอมเหมือนวัวเหมือนควายเร่ขายแรง

 

 

 

ลูกลูกตั้งตารอวันพ่อกลับ

พอได้รับจดหมายใจห่อแห้ง

อ่านข้อความเหมือนมีดคมกรีดแทง

...พ่อหมดแรงสิ้นใจในโรงงาน...

 

 

 

 

 

 

 

สันติสุข สันติศาสนสุข  ††