ถึงแม้นว่าสวนที่บ้านจะมีขนาดเล็กๆ แต่ฉันมักรู้สึกว่ามันช่างเป็นสถานที่ที่กว้างใหญ่ เพราะทุกซอกทุกมุมมีรายละเอียดและความน่าสนใจที่ดึงความสนใจและเวลาไปไม่น้อยเลยทีเดียว ก็ทุกเสาร์อาทิตย์จะต้องนั่งทำสวน ตัดดอกไม้ใบหญ้าที่อ่อนล้าโรยราตามอายุขัย
แต่ตอนที่ทำให้ยิ้มหน้าบานที่สุดก็เห็นจะเป็นช่วงที่สาวๆ เจริญเติบโต ไม่ว่าจะเห็นดอกกล้วยไม้ แวนด้าเอย หวายเอย กล้วยไม้ป่าที่มีดอกตูมๆ หรือบานแรกแย้มแข่งกันประชันโฉมเพื่อเรียกร้องความสนใจและความภาคภูมิใจให้คนปลูกอย่างมากโข พอเรือนกล้วยไม้เต็มหมด และต้นไม้ทุกต้นก็ไม่มีที่จะให้ปลูกยึดอะไรอีกแล้ว
ตอนนี้ก็เลยทำโอ่งมอสแทนเนื่องจากไปซื้อเขาทีราคาเป็นพันๆ บาท น่าจะเป็นความท้าทายรูปแบบใหม่ถ้าเราทำเอง เอาละลงมือเลย ตอนที่ซื้อโอ่งดินเผามาแล้วใส่น้ำ เอาดินเหนียวทาให้ทั่วรอบนอกหลังจากนั้นเอามอสแผ่นๆ แปะลงไปจนกว่าจะทั่ว ไม่อยากเชื่อเลยว่า ฉันกำลังนั่งทำสิ่งที่รักอยู่เบื้องหน้าด้วยสมาธิที่ดีถึงเพียงนี้ เสียงนกร้อง ลมพัดเย็น จิตใจสงบ รู้สึกได้ว่าจิตเราบริสุทธิ์ดีจังเลย ไม่มีกิเลสหรือความโกรธใดๆ สมาธิอยู่กับมอสแผ่นน้อยๆ สีเขียวที่บรรจุแปะลงบนโอ่งอย่างตั้งใจ เมื่อทำเสร็จก็รดน้ำให้ชุ่ม
ปัจจุบันโอ่งมอสหลายใบกลายเป็นกัลยาณมิตรที่มีแต่จะสร้างรอยยิ้มให้ทุกครั้งเมื่อพบเจอกัน ถ้าเปรียบกล้วยไม้ทั้งหลายเป็นนางเอกประจำสวนแล้ว พระเอกก็คงหนีไม่พ้นโอ่งมอสทั้งหลาย สุดท้ายตัวประกอบที่สร้างสีสันให้บ้านและสวนแห่งนี้ที่แท้จริงก็ต้องเป็น Bromeliad หรือเหล่าสับปะรดสีทั้งหลาย พวกเธอมีสเน่ห์ล้นเหลือแต่ไม่สวยงามอ่อนช้อยแบบนางเอก เราสามารถมองให้เป็นดอกหรือใบสวยๆ ก็ย่อมได้
ทุกครั้งที่เบื่อและเหงา ฉันเลิกออกไปช้อปปิ้งตามห้างดังๆ แล้ว เพราะตระหนักดีว่าความสุขที่ได้รับนั้นมันช่างแผ่วบางและเห็นแก่ตัวเหลือเกิน ปัจจุบันฉันหมดเงินไปกับต้นไม้ ดอกไม้ ใบไม้สวยๆ แทน เพราะนอกจากจะทำให้สวนของฉันสวยงามแล้วยังสร้างความประทับใจให้แก่ผู้พบเห็น เป็นการแบ่งปันความสุขและสบายตาให้แก่ผู้อื่น แต่เหนือสิ่งอื่นใดสวนทำให้จิตใจของฉันสงบและมีสมาธิมากขึ้น
ว่างๆ จัดสวนที่บ้านแก้เหงากันสิคะ แล้วจะรู้ว่าเวลาที่ยืนรดน้ำต้นไม้ เหมือนมีเสียงพวกเขาคุยกับเรา เวลานั่งอ่านหนังสือแล้วมีเสียงเพลงเพราะๆ จากนกที่เข้ามาเยี่ยมสวนของเราบรรเลงให้ฟังทั้งวัน มีสีสันสวยๆ ของดอกไม้ต่างๆ ที่ทำให้ต้องอุทานอยู่บ่อยๆ ว่า ไม่น่าเชื่อว่าฉันจะทำได้