ชายผู้มีความสุขที่สุดในโลก
3..)
ข้าพเจ้าไม่ปราถนาต้นไม้แห่งความทุกข์ระทม ให้เจริญเติบโตเบ่งบานต่อยอดเคลื่อนไหวภายในบ้านของเราได้อย่างยาวนาน สืบเนื่องออกดอกออกผล ทำให้ดอกผลของต้นไม้แห่งความระทมจิตเต็มต้นไม้
การยังคงปล่อยให้จิตแห่งความไม่ปกติสุข จิตแห่งการติดยึด จิตแห่งการแก่งแย่งเบ่งบาน เท่ากับต้นไม้แห่งความทุกข์ระทมได้เบ่งบาน เจริญเติบโตแย่งอาหารทางจิตสำนึกจากรากไม้งามแห่งความสงบสุข
ต้นไม้แห่งความดีงามในบ้านของเรา ควรหรือไม่ที่เราจะใส่ใจด้วยการทำนุบำรุง ใส่ใจ รดน้ำพรวนดิน การรดน้ำพรวนดินดั่งการละทิ้งเรื่องอำนาจที่ติดยึดครองในความมีตัวตน
ต้นไม้แห่งความรักในดวงจิต ดวงใจ จะเบ่งบานเจริญเติบโตได้ สิ่งแรกเราควรหรือไม่ ที่จะเฝ้าถากถางหญ้าที่รกรุงรัง ที่คอยแทรกแซงแย่งชิงอาหารทางใจของต้นไม้แห่งความดีงาม
ความติดยึดครอง ความลุ่มหลง ความปราถนาแห่งอำนาจ อำนาจในการถ่ายทอด อำนาจของผู้ซื้อ อำนาจที่อยู่เหนือบุคคล อำนาจที่เราหลงติดอยู่ทุกวี่วัน อำนาจในการเป็นนักคิด นักเขียน นักพูด ล้วนแล้วแต่สัมพันธ์กันด้วยเรื่องอำนาจที่จะอยู่เหนือหรือไม่ เราควรใส่ใจหรือไม่ ในการสัมพันธ์กับชีวิตทุกชีวิตที่เราสัมพันธ์ พูดคุย เดินทาง ท่าทางอันวางตน ล้วนแล้วแต่เกิดขึ้นด้วยสิ่งที่เราถูกครอบครองทางด้านอำนาจที่ต้องการให้ใครยอมรับในความมีตัวตนของเราหรือไม่
เราเกิดความตระหนักรู้ถึงพืชหญ้าที่เริ่มขึ้นรกครึ้มภายใต้ต้นไม้แห่งความดีงามในตัวตนหรือไม่ อำนาจอะไรบ้างที่เป็นพืชหญ้าคอยแทรกแซงแย่งอาหารจากต้นไม้แห่งความสุข ความดี ความงาม ความรัก ความสงบ ความปิติ ความเบิกบาน อำนาจอะไรที่ทำให้ต้นไม้ในเรื่องความงามของเราเหี่ยวเฉา ทุกข์หมอง เมื่อต้นไม้เหี่ยวเฉาด้วยพืชหญ้าที่แทรกแซง ผู้เป็นเจ้าของบ้านย่อมหม่นหมองตามไปด้วย เมื่อเจ้าของบ้านหม่นหมอง ลูกบ้าน เพื่อนบ้าน สังคม ย่อมได้รับผลกระทบอย่างตรงไปตรงมา
จะเห็นได้ง่าย ๆ ในชีวิต เพียงแค่เราเดินสวนทางกันในชีวิต เรากลับไม่พบรอยยิ้มพิมพ์ใจบนใบหน้าของเพื่อนบ้านของเรา เรากับพบเห็นใบหน้าที่เคร่งครัด บึ้งตึง เตรียมพร้อมเพื่อคอยป้องกันตน เราพบว่า ชีวิตเราที่สัมพันธ์กันนี้นั้น เรากำลังแย่งชิงไปข้างหน้าให้เร็วกว่า ไปให้ถึงที่ทำงานให้ทันเวลา รีบเร่งงานให้ทันเวลา รีบกินข้าวให้เร็ว รีบซักผ้าให้เสร็จ รีบเก็บกวาดบ้านให้เรียบร้อย รีบ รีบ รีบ รีบไปให้เร็วกว่า...
มีบ้างไหมในชีวิตที่เราดำรงตนอยู่กับกายทิพย์นี้ จะมีความรักให้กับกับทิพย์ มีความรักให้กับบ้านตนเอง ด้วยการสูดลมหายใจอยู่กับลมหายใจ สูดลมหายใจอย่างลุ่มลึก อยู่กับชีวิตเพียงแค่หนึ่งลมหายใจ
....
เจ้าของบ้านเช่นเรา เคยให้ลมหายใจกับชีวิตเราหรือไม่
..........
เพียงแค่หนึ่งลมหายใจแห่งชีวิต
สวัสดีครับคณเนิ่ม
ใช้ชีวิตให้ช้าลงสักนิด พินิจสองข้างทางเดิน เพลิเพลินและรื่นรมญ์ในจินต์
ขอบพระคุณมากครับท่านพ่อเฒ่า วอญ่า ....
พ่อเฒ่าเป็นกวีจริง ๆ ศิลปินด้วยชีวิตโดยแท้ ถ่ายทอดอารมณ์มาเป็นตัวหนังสือ เบื้องหลังภาษาคือความละเอียดอ่อน ละเมียดละไม....
สวัสดีครับคุณบุษรา ที่แวะเวียนมาเติมเชื้อไฟให้กับผู้กล้าที่ท้าทาย ชายผู้มีความสุขที่สุดในโลก ....
ขอบพระคุณมากครับในเย็นวันเสาร์ครับผม
กลับมาเยี่ยมบ้านครับ นั่งอ่านบทความไปเรื่อย ๆ ทำให้เกิดพลังได้เหมือนกันครับ สำหรับตัวข้าพเจ้าเอง