ผู้ใดมีความพยายาม ผู้นั้นจะได้รับความเมตตา

ตอนที่ 4  (เปลี่ยนป้ายสำนัก)

               กาลเลยล่วงกว่า 2 ปี ที่เจ้าสำนักฝึกวิชามารประสานมิตร ดูมันมีความสุขที่ได้ทำตามใจตนเอง เหล่าขุนพลในสำนักก็มิมีผู้ใดกล้าเอ่ยวาจาต่อมัน  นับวันยิ่งฝึกยิ่งแกร่ง  มันออกท่องยุทธภพโดยไม่สนใจในสำนักของตน มันหวังให้ตนเป็นใหญ่ในแผ่นดินเพียงเพื่ออำนาจบางอย่างที่ยากจะมีผู้คนเข้าใจ วันนี้มันฝึกวิชามารได้สำเร็จขั้นสุดยอดแล้ว  ร่างกายดูแก่ขึ้นกว่าสิบปี  แต่วิทยายุทธนั้นเล่ากลับสูงส่งดั่งพญาราชสีห์  มันเที่ยวประลองยุทธกับเจ้าสำนัก และมีชัยอย่างถ้วนทั่ว จนหลายสำนักต่างภักดีต่อมัน   

              ความสำเร็จแห่งวิชามาร ทำมันให้มันคิดเปลี่ยนป้ายสำนักที่มันสร้างมาให้อยู่ในสังกัดใหม่ อุดมการณ์ที่เคยสร้างมาเป็นเวลาช้านานกลับแปรเปลี่ยนเป็นทรัพย์สินเงินทอง  เมื่อเปลี่ยนป้ายกลับทำให้มันร่ำรวยขึ้น ทรัพย์อันมหาศาลหลั่งไหลมาสู่มัน ในสำนักต่างประกอบไปด้วยสิ่งฟุ่มเฟือย มีสิ่งอำนวยความสะดวกมากมายเกิดขึ้น เหล่าขุนพลต่างเริงร่า และเสพสิ่งเสพนั้น  จนยากที่จะกลับคืนมาเป็นสำนักแห่งอุดมการณ์ดังเดิมได้  กาลนี้ ผู้คนต่างสงสัยในความเปลี่ยนแปลงแต่มิมีผู้ใดสามารถเข้ามาทำอะไรได้  เนื่องเพราะอำนาจแห่งวิทยายุทธของเจ้าสำนักนั้นมีมาก ล้น จนเกินที่ผู้คนจะทัดทาน

                การปรับเปลี่ยนสถานที่ฝึกวิชาในสำนัก ต่างเป็นไปอย่างต่อเนื่อง ความกว้างของสนามฝึกวิทยายุทธก็ใหญ่โตและงดงามยิ่ง  แต่...เหล่าเยาวชนที่ประสงค์จะเข้ามาฝึกวิทยายุทธนั้นเล่า กลับน้อยลง  และเดินผ่านสำนักไปร่ำเรียนวิชาในแดนไกล  แม้เจ้าสำนักจะมีวิทยายุทธสูงส่งขั้นที่เก้า แต่ศิษย์ในสำนักที่ประลองยุทธกับสำนักอื่นกลับพ่ายแพ้หลายครา  เจ้าสำนักเริ่มหวาดหวั่นต่อการพ่ายแพ้ของเหล่าศิษย์   มันครุ่นคิด  เหตุใดเล่า..?  จึงเปลี่ยนไปมากเช่นนี้   อาจบางที  การเปลี่ยนป้ายสำนัก ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง  หรืออาจบางที เหล่าขุนพลที่ฝึกวิทยายุทธให้กับศิษย์อาจไร้ฝีมือ ?หรืออาจบางครา เหล่าศิษย์ไม่เพียรพยายามฝึก  หรือสิ่งใดเล่า  ?

                กาลล่วงเลยผ่านกว่าปี ความสำเร็จอันเกิดกับศิษย์ในสำนักหามีไม่  ความพ่ายแพ้กับการประลองยุทธนั้นเล่ากลับเพิ่มขึ้น เจ้าสำนักครุ่นคิดหนัก   ในการนี้ การส่งเหล่าขุนพลเข้าฝึกวิทยายุทธเพิ่มเติมจากสำนักอื่น อาจทำให้เหตุการณ์ดีขึ้น

              เมื่อถึงคราพักการฝึก มันจึงส่งเหล่าขุนพลไปฝึกวิทยายุทธกับค่ายต่างๆตามที่มันวาดหวังไว้  มิวายที่เหล่าขุนพลจะทัดทานว่าต้องการพักผ่อนบ้าง แต่ด้วยอำนาจของเจ้าสำนัก  ยากที่เหล่าขุนพลจะทัดทาน จำต้องปฏิบัติตามที่มันบัญชา
                เหล่าขุนพลเมื่อเข้าฝึกวิทยายุทธกับค่ายต่างๆในแดนไกล  แม้เหน็ดเหนื่อย แต่พวกมันก็มิได้บ่นอันใด   เพราะมันหวังว่า เพียงให้วันนี้ผ่านไป  ความสำเร็จแห่งวิชาก็จะเกิดขึ้น พวกมันบางคน  หวังทรัพย์สินเงินทองในวันข้างหน้าเฉกเช่นเจ้าสำนัก   แต่บางคนก็หวังเพียงให้เจ้าสำนักเมตตาต่อมัน  เพราะในแต่ละปี เจ้าสำนักจะมีเมตตาต่อเหล่าขุนพลเพียงสองคนเท่านั้น

                เมื่อเหล่าขุนพลเสร็จสิ้นการฝึกจากแดนไกลกลับสู่สำนัก  เจ้าสำนักให้แต่ละคนแสดงวิทยายุทธให้ชม เพื่อที่เจ้าสำนักจะได้แนะนำเพิ่มเติม  มันนั่งนิ่งดูการแสดงวิทยายุทธของแต่ละคนอย่างครุ่นคิด   เพราะเคล็ดวิชาที่แสดงออกมา  บางท่วงท่าก็ง่ายเกินไป  บางครานั้นเล่ากลับยากที่จะเข้าใจแม้เจ้าสำนักจะฝึกวิทยายุทธมาถึงขั้นที่เก้า  แต่เคล็ดวิชาบางอย่างมันเข้าใจยากยิ่ง มันแจ้งให้ขุนพลแสดงออกหลายครา เพื่อให้เข้าใจมากยิ่งขึ้น

                จวบสมัยฤดูการฝึกอีกครั้ง  เหล่าศิษย์ต่างแต่งกายด้วยชุดอันสวยงาม  ขุนพลนั้นเล่าต่างก็มีความเหิมเกริมในวิทยายุทธที่ฝึกปรือมา เจ้าสำนักกล่าวต่อหน้าเหล่าศิษย์และขุนพล “ผู้ใดมีความพยายาม ผู้นั้นจะได้รับความเมตตาจากข้า ฯ”  เหล่าศิษย์ต่างโห่ร้องด้วยความดีใจ พวกมันหวังว่าการฝึกในครานี้ จะได้รับความสำเร็จ อาจเพียงขั้นที่สองหรือสามก็เพียงพอแล้วสำหรับตน.

โปรดติดตาม ตอนที่ 5  ชัยชนะแห่งตน

 

                  ศน.เฉลิมชัย  เชื้อสาวะถี  สพป.ขก.5