1. ต่ำต้อย จนติดดิน                คนติฉิน ว่าต้อยต่ำ

                   รอยเท้า ล้วนเหยียบย่ำ        จนร้าวรวด เจ็บปวดทน

              2. วันหนึ่ง ขึ้นหลังคา                งามสง่า ท้าแดดฝน

                   ลมโบกโบยเวียนวน              ระบัดใบ ไหวระเริง

              3. เสียงบ่น ว่ารกตา                   รกหลังคา  หญ้ายุ่งเหยิง

                  ปีนกระชาก หมดสิ้นเชิง         ภูมิทัศน์ สะอาดตา

         4. วาสนา แค่หญ้าเหยียบ          หมดสิทธิ์เทียบเทียมวาสนา

             อนิจจัง อนิจจา                       หญ้าคือหญ้า...คนคือคน ?

-ปณิธิ ภูศรีเทศ-

(ภาพ:หญ้าบนหลังคา-ปณิธิ)