…ฉลองนักบุญเทเรซา แห่งพระกุมารเยซู....
1 ตุลาคม
“ตั้งแต่ 3 ขวบ ฉันไม่เคยปฏิเสธสิ่งใดต่อพระเป็นเจ้าเลย
และฉันไม่เคยให้สิ่งใดแก่พระองค์นอกจาก...ความรัก”
(นักบุญเทเรซา แห่งพระกุมารเยซู)
วันที่ 1 ตุลาคม เป็นวันฉลองนักบุญเทเรซาแห่งพระกุมารเยซู
ชีวิตที่ซื่อใส เรียบง่าย สวยงาม อ่อนหวานของท่านเต็มไปด้วยพระพรแห่งความรัก
สะท้อนให้ทุกชีวิตที่กำลังโหยหา เจริญชีวิตท่ามกลางความวุ่นวาย
ย้อนกลับมานับหนึ่งใหม่ ณ จุดเริ่มต้นของชีวิต
ชีวิตของท่านนักบุญ ไม่มีสิ่งอื่นใดในหัวใจนอกจากความรัก
ความรักต่อพระเป็นเจ้า...ความรักต่อพระเยซูเจ้า...ความรักต่อเพื่อนมนุษย์
..........................
ฉันเคยสงสัยเสมอว่า..กว่าจะเป็นนักบุญได้นี้ช่างลำบากเหลือเกิน
เกินกว่าที่กำลังมนุษย์ในสังคมโสมมจะเอื้อม หรือไต่ไปให้ถึงจริงๆ
และฉันคงไม่มีโอกาสนั้นแน่นอน
แต่ชีวิตอันแสนสั้นซึ่งมากด้วยคุณค่าของนักบุญเทเรซา
กลับสะท้อนให้ฉันเห็นว่า...ชีวิตการเป็นนักบุญของท่าน
อยู่ที่มีความรักเป็นจุดยืนในการเจริญเติบโตฝ่ายจิต
อาศัยความบริสุทธิ์ในหัวใจ ทิ้งตัวตนของตนเพื่อพระเพื่อเพื่อนมนุษย์
บางทีก็แลดูเหมือนจะง่าย...แค่ตัดขาดจากทุกสิ่งในโลก
มีแต่ความรักเพื่อพระ และเพื่อนมนุษย์เท่านั้น
ชีวิตที่เรียบง่าย ร่มเย็น เป็นสายลมเย็นโชยอ่อนๆเพื่อผู้อื่นสม่ำเสมอ
อาจจะแลดูไร้ค่าสำหรับการเกิดมามีชีวิต 1 ชีวิตบนโลกใบนี้
ไม่ตื่นเต้น ไม่มีประสบการณ์แปลกใหม่ให้กับชีวิต
มีชีวิตเพื่อผู้อื่นตลอดเวลาจนกระทั่งสิ้นชีวิตไป
เปรียบเทียบกับชีวิตมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง
ที่ขวนขวาย ไขว่คว้า ค้นหาความสุข ความรักรอบตัวเพื่อตัวเอง
ชีวิตลักษณะนี้เป็นชีวิตที่มีกันกราดเกลื่อน ล้นโลก
หลายครั้งที่คิดว่า...คนเราเกิดมา โลกหน้าจะมีจริงหรือเปล่าก็ไม่รู้
ความสุขบนโลกนี้สัมผัสได้ก็น่าที่จะกอบโกยไว้ก่อน
เป็นความคิดสั้นๆ ของมนุษย์หลายคน รวมไปถึงตัวฉัน ในช่วงเวลาหนึ่งด้วย
ดังนั้น..การได้รับรู้ ได้สัมผัส ความรักแห่งการมีชีวิตเพื่อผู้อื่นบ้าง
ก็เป็นสิ่งที่ทำให้หัวใจที่แข็งกระด้าง หยาบคาย ได้อ่อนหวานลง
สายตาที่คอยมองหาแต่ความสุขเพื่อตนเอง
จะได้มีแววตาแห่งความเอื้ออาทร ความเมตตา และความรัก เพื่อผู้อื่นเสียบ้าง
.......................................
ห่างไกลความเป็นนักบุญ พระคุณน้อยนิดชีวิตฉัน
เพียงหวังสร้างรักในทุกวัน เผื่อว่ารักนั้นจะแผ่ไป
อยากเป็นความรักให้ใครบ้าง เพื่อทางที่อ้างว้างกลับสดใส
อยากเป็นสายลมเย็นใจ พัดไหวให้ใจได้ร่มเย็น
.............................
น้ำผึ้งหวาน
30 กันยายน 2553
ระลึกถึงนักบุญเทเรซา แห่งพระกุมารเยซู องค์อุปถัมภ์ของฉัน
ผู้มีชีวิตเพื่อพระ และเพื่อผู้อื่นตลอดการมีชีวิตสั้นๆ บนโลกใบนี้
(โปรดภาวนาให้ฉันซึ่งเป็นคนบาปด้วยเทอญ)
อ่านแล้วซาบซึ้งใจครับ เหมือนน้ำเย็นราดลงที่ใจ ชุมฉ่ำใจดีแท้
ขอบพระคุณค่ะ....กำลังใจที่ดีเลยค่ะ...^^