วันก่อนฉันทดลองทำแกงส้มด้วยความมุ่งมั่นตั้งใจจะทำให้สำเร็จและอร่อยที่สุด
หลังจากถามวิธีการทำจากแม่มาแล้วฉันก็จัดการซื้อวัสดุทุกอย่างมาจนครบ
ความจริงเครื่องแกงก็อยากจะทดลองตำเอาเองแต่ก็แลดูจะวุ่นวายไปนิดจึงซื้อเครื่องแกงสำเร็จมาทดแทน
ฉันลงมือต้มปลานิล แกะเนื้อปลา ทำน้ำแกงส้มปรุงรสจนได้ที่
ใส่ใจลงไปทุกขั้นตอนการทำทุกสิ่งที่ทำฉันคิดว่าดีที่สุดแล้ว
เมื่อน้ำแกงส้มรสชาติดีแล้ว (อาจจะคิดเอาเอง)
ฉันเก็บเอาดอกแคนา มาจากโรงเรียนดอกร่วงหล่นลงมามากมาย
ดอกสีขาวสะอาดสวยงาม นอนระเกะระกะอยู่กับพื้นหญ้า พี่ๆพนักงานบอกว่ารับประทานได้เป็นยา
ทำแกงส้มก็ได้ ลวงจิ้มน้ำพริกก็ได้ ฉันจึงอยากทดลองบ้าง ฉันจัดการฉีกดอกแคนา ล้างสะอาด
แล้วก็จับใส่ลงไปในน้ำแกงส้มแสนอร่อยหม้อนั้น ทันทีสีน้ำแกงส้มของฉันก็เปลี่ยนไป
มันออกสีหม่นๆ ไม่ค่อยสวยงามนัก ฉันรอจนดอกแคนาสุกพักเดียว
ฉันก็ใช้ช้อนตักน้ำมาทดลองชิมใหม่
โอ้...พระเจ้าของลูก ทำไมพระองค์ไม่สะกิดลูกว่ารสชาติดอกแคนาจะขมขนาดนี้
ฉันนึกถึงยาหม้อโบราณที่ฉันเคยดื่มตอนเป็นไข้เสียเหลือเกิน ฉันมองหม้อแกงส้มอย่างทอดอาลัย
โธ่ ... ความตั้งใจ และดวงใจของฉันที่ใส่ลงไปในหม้อแกงส้ม โดนดอกแคนาทำลายยับเยินหมดเลย
ฉันต้องทำใจอยู่พักหนึ่งก่อนที่จะตัดสินใจเทแกงส้มทิ้งทั้งหม้อ
สรุปแล้วมื้อนั้นฉันต้องเปลี่ยนจากเมนูแกงส้มมาเป็นเมนูปลากระป๋องแทน
แต่นั้นมาฉันก็ไม่เหลือเยื่อใยที่จะแลสายตาไปมองดอกแคนาอีกเลย
ย้อนกลับมานึกถึงชีวิตของฉันเอง บางช่วงของชีวิตที่ฉันเองก็อาจจะพยายามไขว่คว้าหาชีวิตสำเร็จรูป
คือสะดวก สบาย ไม่เหนื่อย และสร้างความสุขเล็กๆน้อยๆให้กับชีวิตได้
เหมือนเครื่องแกงสำเร็จรูป ไม่ต้องไปหาส่วนประกอบอะไร ได้มาก็ปรุงเลย รวดเร็วทันใจ
อร่อยแบบง่ายๆ แต่....ในขณะที่ฉันกำลังดำเนินชีวิตไปบนความสำเร็จรูปนั้น
ฉันก็ได้พบกับสิ่งที่สวยงามและคิดว่านั่นแหละใช่เลย
ฉันก็เก็บเอาสิ่งนั้นมา ผสมเข้าไปกับชีวิตสำเร็จรูปของฉัน
โดยไม่ได้พิจารณาเลยว่า สิ่งที่เก็บมานั้นจริงๆมีคุณสมบัติอะไรบ้าง
ฉันจัดการให้สิ่งสวยงามนั้นเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
สุดท้าย....กว่าจะรู้ว่าสิ่งสวยงามนั้นคือยาขมบนความอ่อนหวาน
ฉันก็ไม่สามารถแยกส่วนผสมนั้นออกมาจากชีวิตได้เสียแล้ว
สิ่งที่ทำได้มีหนทางเดียวคือเททิ้งเหมือนแกงส้มหม้อนั้น
และหากยังมีกำลังจะเริ่มต้นใหม่ก็ถือเสียว่าแกงส้มหม้อนั้น เป็นประสบการณ์ในการสอนให้เรารู้ว่า
ทุกอย่างต้องใช้เวลา อย่าตัดสินใจอะไรด้วยการมองเพียงอย่างเดียว
ใส่ใจลงไปเหมือนตอนที่ทำน้ำแกงส้มเสียด้วย
อย่างไรก็ดี...ไม่มีอะไรสายเกินแก้ไขเสียใหม่
หากวันนี้ทำสิ่งใดที่ใส่ใจลงไปในการกระทำแล้ว
ก็จงอย่าเสียใจเลยถ้าสิ่งนั้นอาจจะผิดพลาดไปบ้าง เพราะอย่างน้อย สิ่งที่ทำด้วยใจ
มักมีค่าในตัวมันเองเสมอ และหากจะบกพร่องไปพระก็พร้อมจะให้อภัย ไม่ทอดทิ้งเลย
น้ำผึ้งหวาน ………………7 กันยายน 2553
