การใช้ชีวิตอยู่ในกรุงเทพมหานคร อมรรัตนโกสินทร์ฯ ที่ไม่มีรถส่วนตัวเป็นของตัวเอง นอกจากต้องใช้ระบบคมนาคมภายในเมือง เช่น รถเมล์สารพัดสี ที่เหลือก็คือ เดิน เดิน แล้วก็เดิน เดินไปหาที่ขึ้นรถเมล์

การใช้ชีวิตของคนเมืองหลวงเป็นไปอย่างเร่งรีบ ร้อนรน และลุกลิก เจอคนบ้านนอกที่เข้ากรุงเทพฯ จึงดูทำอะไรก็ช้าไปหมด เนิบ ๆ ช้า ๆ มาเข้าอบรมไม่เคยทัน อิ อิ

ดังนั้น ทำให้มุมมองที่มีต่อสภาพแวดล้อมรอบ ๆ ตัวอาจจะมองเห็นอะไรบางอย่างในขณะที่คนที่อยู่ปกติมองข้ามไป

ระหว่างการเดิน เดิน เดิน นอกจากก้มหน้าก้มตาเดินแล้ว ผมก็ชอบมองขึ้นท้องฟ้า มองไปรอบตัว ก็เลยได้ภาพ "ก้อนเมฆ ณ เมืองฟ้าอมร" มาฝากบ้าง ถึงแม้จะคุณภาพไม่สูงนัก เนื่องจากเป็นกล้องมือถือ แต่ก็พอดูรู้เรื่องได้ ;)

 

 

วันที่ 2 พฤศจิกายน 2553 ... ถ่ายแถวบ้านต้วเอง เวลา 17.30 น.

 

ภาพที่ 1 ...

 

 

ภาพที่ 2 ...

 

 

ภาพที่ 3 ...

 

 

ภาพที่ 4 ...

 

 

ภาพที่ 5 ...

 

 

 

วันที่ 4 พฤศจิกายน 2553 ... ถ่ายบนสะพานลอยข้ามฟาก อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ เวลา 18.00 น.

 

 

ภาพที่ 6 ...

 

 

ภาพที่ 7 ...

 

 

ภาพที่ 8 ...

 

 

ภาพที่ 9 ...

 

 

ภาพที่ 10 ...

 

 

ภาพที่ 11 ...

 

 

ภาพที่ 12 ...

 

 

ภาพที่ 13 ...

 

 

 

เวลาถ่ายภาพแต่ละจุด แต่ละชุด ก็เดินไป ถ่ายไป ให้ได้หลาย ๆ มุมมอง เพื่อจะได้มุมที่คิดไม่ถึงบ้าง

แต่ห้ามถามนะครับว่า ก้อนเมฆที่เห็นนะ เขามีชื่อว่าอะไร

เดี๋ยวต้องเรียนเชิญพี่ชิว ดร.บัญชา มาสักกะหน่อย เพื่อจะได้ความรู้มาเพิ่มเติมบ้าง

 

 

 

ชมรมคนรักมวลเมฆ ... ไม่ได้อยู่กะเค้าซะด้วย ... นะครับ

เป็นคนนอกชมรมร้อยเปอร์เซ็นต์ ขนาดประธานชมรมนั่งอยู่

ยังไม่ได้เข้าไปทักเลย อิ อิ

 

ขอบคุณที่มาเยี่ยมเยือนครับ ;)