Inside Learning … Inside Coffee…ในมุมมองคนรักกาแฟ...

             การเรียนรู้นั้นมีแง่มุมหลากหลาย...ลองมามองในแง่มุมการเรียนรู้ของคนรักกาแฟดูบ้างว่าเป็นอย่างไร? ทำไม?คนถึงติดกาแฟ...ทำไมคนถึงชงกาแฟรสชาดออกมาอร่อยไม่เหมือนกัน...เปรียบเหมือนการเรียนรู้ก็เช่นกัน การมองคนละมุมก็ทำให้เกิดการเรียนรู้ที่ต่างกันถึงแม้ว่าจะเป็นเรื่องเดียวกันก็ตาม ลองเปิดใจให้กว้าง...มองดูคนรักกาแฟอย่างผึ้งงาน...ชวนท่านมาดื่มกาแฟในรูปแบบการเรียนรู้ดูบ้างนะคะ

 

 

 

           ชนิดของกาแฟ...VS…ชนิดของความรู้

          กาแฟนั้นมีหลายชนิด และหลายรสชาด ทั้งรสนุ่มละไม รสเข้มข้น ความหอมของกาแฟแต่ละชนิดก็ต่างกัน เช่น อาราบิก้า เอสเปรสโซ คาปูชิโน ม๊อคค่า กาแฟโบราณ กาแฟร้อน กาแฟยกล้อ กาแฟเย็น กาแฟมีทั้งบดเป็นผงนำไปต้มและ3in1 ซึ่งมีมากมายหลายรูปแบบอีกทั้งสามารถนำมาใส่ขนมทำให้มีรสชาดของกาแฟอีกรูปแบบหนึ่งสำหรับคนรักกาแฟ ไม่ว่าจะนำไปทำขนมหรือชงก็นำมาซึ่งความชอบที่หลากหลาย เป็นการเพิ่มมูลค่าได้หลายช่องทาง

          เปรียบเหมือนชนิดของความรู้  ซึ่งมีทั้งที่อยู่ตามธรรมชาติ ความรู้ในตัวคน(แบบฝังลึก) ความรู้แบบเปิดเผย ความรู้ที่มีการถ่ายโอนไปมาระหว่างกัน ความรู้ที่พร้อมใช้งานหรือความรู้ที่ยังต้องมาวิเคราะห์ก่อนจึงจะนำไปใช้ประโยชน์

          ดังนั้นชนิดของกาแฟและชนิดของความรู้ ก็คงไม่ต่างกันถ้าเราเลือกนำความรู้นั้นมาใช้ให้เหมาะกับสิ่งที่ต้องการ องค์กรเราก็เช่นกันมีความรู้มากมายช่อนอยู่ทุกรูปแบบ ที่สำคัญอย่ามองข้ามความรู้ในตัวคนที่มีประสบการณ์ ทักษะในการทำงานมายาวนาน ซึ่งมักจะเดินออกไปพร้อมกับคนที่เกษียณก่อนเวลาหรือครบวาระเกษียณ หรือภาวะสมองไหล อย่างน่าเสียดาย

 

 

 

แก้วกาแฟ…VS…ความต้องการที่แท้จริง

          มีเรื่องเล่าว่าวันหนึ่งลูกศิษย์ที่เรียนจบไปแล้วและต่างก็แยกย้ายกันไปทำงานจึงนัดกันมาเยี่ยมอาจารย์ที่คณะ พอมาถึงก็ต่างพูดคุยถามสารทุกข์สุขดิบกัน อาจารย์เลยบอกลูกศิษย์ว่าพวกเธออย่าเพิ่งคุยกัน ครูมีกาแฟและแก้วกาแฟอยู่มุมด้านในไปชงกันก่อนนะ...ช่วยตัวเองนะ ตามสบายแล้วค่อยมานั่งคุยกัน

          เมื่อทุกคนกลับมาพร้อมแก้วกาแฟในมือแล้ว...ครูจึงชวนลูกศิษย์คุยโดยที่มีกุศโลบายในการสอนศิษย์อย่างลึกซึ้งว่า...กาแฟเป็นอย่างไรบ้าง? ชงกันเองก็คงอร่อยถูกใจนะ...รอเดี๋ยวนะ...ครูไปนำถาดที่ใส่แก้วกาแฟที่เหลือมาวางที่โต๊ะ ซึ่งเหลือแต่แก้วที่ไม่สวยและธรรมดา ซึ่งเหลือจากการเลือกของทุกคนและถามการงานของลูกศิษย์แต่ละคน ซึ่งมีอุปสรรค์บ้าง? ราบรื่นบ้าง? ครูถามคนใกล้ๆว่าทำไม...เธอไม่เลือกแก้วที่เหลือ เขาบอกว่ามันไม่สวย ...คนอื่นบอกว่าใบมันใหญ่ไป...อีกคนไม่ชอบ...อีกคนชอบลวดลายที่ถืออยู่..อีกคนบอกชอบแก้วสีขาวดูสะอาดตา... ครูจึงถามว่าแล้วตักกาแฟขวดเดียวกันไหม?...ขวดเดียวกัน ...อร่อยต่างกันไหม?...อยู่ที่คนชงว่าชอบรสชาดไหน? อยากถามว่า...เธอชอบกาแฟรสชาดที่ชงหรือเปล่า?...ชอบ...ความจริงแล้วพวกเธอกินแต่กาแฟ....ชอบรสชาดกาแฟ...แต่...ทำไมต้องเลือกแก้วกาแฟเล่า?

          ครูบอกลูกศิษย์ว่า...ในการดำเนินชีวิตรวมถึงการทำงานนั้นก็เปรียบเหมือนกับการที่พวกเธอชงกาแฟนั่นแหละ แก้วกาแฟที่สวยๆ...ราคาแพง...มักจะถูกเลือกไปก่อนจนเหลือแต่แก้วธรรมดาๆ ไม่สวย...แต่ก็ใส่กาแฟดื่มได้เหมือนกัน ทั้งๆที่จริงแล้ว...กาแฟต่างหากที่เป็นความต้องการที่แท้จริง...ไม่ใช่แก้วกาแฟหรือช้อนที่จุ่มอยู่ในกาแฟ...แต่ก็ไม่เคยรับรู้รสของกาแฟเลย... การใช้ชีวิตและการทำงานก็เช่นกัน เรามักจะไปให้ความสำคัญกับสิ่งต่างๆที่ไม่ใช่เรื่องสำคัญที่ต้องทำจริงๆ ไปหลงให้ความสำคัญกับเปลือกนอกของชีวิต จนลืมว่าสิ่งที่ต้องการจริงๆคืออะไร?...แล้วก็หันไปถามลูกศิษย์ว่าแล้วพวกเธอล่ะลองคิดดูนะว่า...หลงลืมไปให้ความสำคัญอย่างอื่นหรือเปล่า?...

 

 

 

เทคนิคการชงกาแฟ...VS…เทคนิคการเรียนรู้

          เทคนิคการชงกาแฟ นั้นมีผลทำให้กาแฟมีรสชาดที่หอมน่ารับประทาน ทำให้ได้รสชาดกาแฟที่แท้จริง ดังนั้นกาแฟนั้นต้องคัดเลือกพันธุ์ของกาแฟ น้ำต้องร้อนที่อุณหภูมิ 94 องศา คนชงให้ความสำคัญกับทุกขั้นตอน ดังนั้น...กาแฟ...ที่ร้านกาแฟ...มักจะอร่อยกว่าที่เราชงเองเสมอ...

          เวลาชงกาแฟที่ทำงาน เพื่อนมักถามว่า...คนอื่นๆเขาใส่กาแฟก่อนใส่น้ำ แต่ทำไม?ผึ้งงานต้องใส่น้ำก่อนใส่กาแฟ? เหตุผลคือน้ำในกระติกน้ำร้อนนั้นถ้าต้มนานๆมักจะมีตะกรันติดกระติกเวลากดน้ำก็มักจะหลุดออกมากับน้ำด้วย ถ้ากดน้ำก่อนก็สามารถมองเห็นตะกอนก่อนได้ (ถ้าใส่กาแฟก็มองไม่เห็นเพราะว่าสีเดียวกันเลย) และการใส่กาแฟทีหลังนั้น ความร้อนจะนำพากลิ่นกาแฟให้หอมขจรขจาย ทำให้รสหอมชวนรับประทาน

          ส่วนการเรียนรู้ก็เช่นกัน ต้องมีเทคนิคหรือเครื่องมือชนิดต่างๆมากมายเช่น การCoaching หรือการสอนงาน BAR, AAR, Focus group, KM, CoPs, การหมุนเวียนงาน สภากาแฟ ตลาดนัดความรู้ เวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้หรือ K-Sharing การอบรมเป็นต้น ให้เลือกเพื่อเหมาะสมกับผู้เรียนรู้ บางคนชอบการเรียนรู้แบบปฏิบัติ บางคนชอบแบบพี่สอนน้อง บางคนชอบแบบการเรียนรู้จากประสบการณ์ของผู้อื่น บางคนก็ชอบหาวิธีการลองผิดลองถูกด้วยตัวเองและบางคนก็ผสมผสานหลายรูปแบบ จนเหมาะสมกับการพัฒนาตัวเอง ทุกคนล้วนมีธรรมชาติของการเรียนรู้ในแบบของตนเอง เมื่อประสบความสำเร็จก็มักนำความรู้มาแบ่งปันประสบการณ์ผู้อื่นจึงเกิดวงจรการเรียนรู้

 

 

 

ความพอใจของผู้ดื่มกาแฟ...VS…ความพอใจในการเรียนรู้

         

         ความพอใจของผู้ดื่มกาแฟ อย่างเช่นผึ้งงานชอบกาแฟเอสเปรสโซ ซึ่งรสกาแฟเข้มข้น หอม..มาก..ก  ถ้าคนนำกาแฟคาปูชิโนซึ่งมีรสอ่อนนุ่ม...หวาน..มีฟองนมและครีมเยอะๆ มาให้ผึ้งงานดื่มผึ้งงานคงปฏิเสธ ถึงแม้ว่าจะเป็นกาแฟเหมือนกันก็ตามแต่ไม่ใช่รสชาดที่ผึ้งงานชอบ

          ความพอใจในการเรียนรู้ก็เช่นกัน  การที่คนไม่อยากมาร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ก็ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากเรียนรู้...เทคนิคและวิธีการต่างหากที่เราเข้าไม่ถึงผู้คนในองค์กร... การจำกัดวิธีการเรียนรู้ก็เหมือนการเสริพ์กาแฟที่เราไม่ชอบ ...การเรียนรู้ความต้องการซึ่งกันและกัน นำมาซึ่งความพอใจในการเรียนรู้ร่วมกัน

 

 

 

บรรยากาศ...ทำให้เพิ่มรสชาด...เพิ่มความประทับใจ VS 

บรรยากาศ...ทำให้เกิดความประทับใจและเปิดเผยไว้วางใจ...

          การตกแต่งร้านกาแฟ...  แต่ละร้านจะดูน่ารัก...และได้บรรยากาศของนักดื่ม ดูสบายๆ เรียบง่าย ผสมผสานความหอมของกาแฟทำให้เพิ่มรสชาดของกาแฟอย่างมาก โดยเฉพาะถ้าท่านมีโอกาสได้ไปเยือนบนดอยสูงๆ อากาศเย็นสบาย...ไปนั่งจิบกาแฟ...บนยอดดอย...เคล้าทะเลหมอก...ทำให้กาแฟนั้นดูมีรสชาดและน่ารับประทับใจจริงๆ

          การเรียนรู้ก็เช่นกัน ...บรรยากาศที่ส่งเสริมให้เกิดการเรียนรู้ก็สำคัญมาก ทำให้เกิดความประทับใจและเปิดเผย...ไว้วางใจ...ซึ่งกันและกัน การกล้าแสดงออกทางความคิดและก็ยังยอมรับฟังความคิดเห็นของคนอื่น...ทำให้บรรยากาศการเรียนรู้ดูเปิดเผย สบายๆ ส่งผลทำให้เปลี่ยนมุมมองเดิมๆให้มีความน่าสนใจและเกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพที่สุด

 

 

 

ราคา...VS…Asset…VS…เพิ่มมูลค่า

          การนำกาแฟมาทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ที่หลากหลายในการทำอาหาร ทำให้กาแฟนั้นมีคุณค่าและได้ราคาดีอีกทั้งมีสินค้าให้ผู้บริโภคได้เลือกหลากหลายไม่จำเจ เฉพาะแค่กาแฟที่ใช้ดื่ม เป็นการเพิ่มราคา เพิ่มมูลค่าในสิ่งที่มีอยู่

          ความรู้ก็เช่นกัน การนำความรู้ที่มีอยู่ ทำให้เกิดเป็นการเพิ่มมูลค่า...เป็นInnovation หรือนวัตกรรมใหม่ๆ จะทำให้ความรู้ที่มีอยู่นั้นได้ประโยชน์ยิ่งขึ้นและเกิดปัญญาพัฒนาความเจริญต่างๆมาสู่องค์กร...อย่างนี้...ต้องส่งเสริม..ม...

 

 

 

รูปร่างหน้าตาร้าน…VS…ความเร้าใจของเนื้อหา...ก็เป็นที่ดึงดูดใจ

          รูปร่างหน้าตาของร้านกาแฟ...  ดูเก๋ไก๋...น่ารัก...สบายๆ...ก็ทำให้ดึงดูดใจลูกค้า...พร้อมกลิ่นกาแฟที่ดูหอมกรุ่น...เชิญชวนให้เข้าไปแวะไปชิมรสชาด (ยังไม่รู้ว่าจะอร่อยหรือเปล่า?)

          ความรู้ก็เช่นกัน ...ถ้ามีความเร้าใจของหัวข้อและเนื้อหา...ก็จะเป็นสิ่งที่ดึงดูดใจให้คนอยากไปเรียนรู้...ถึงแม้ว่ายังไม่รู้ว่า...ความรู้ที่จะได้รับนั้นจะได้อะไรบ้าง? แต่...หัวข้อน่าสนใจและดูเร้าใจ...ลองแวะเข้าไปดูหน่อย....

 

 

 

Love Coffee…VS…Love Learning

          Love Coffee… คนครึ่งค่อนโลก...ที่ชื่นชอบการดื่มการแฟและมักต้อนรับขับสู้คนมาเยือนด้วยกาแฟ...กินกันไป...คุยกันไป...ยิ้มแย้มแจ่มใส...ใจเปิด...ความคิดก็เปิด...การเรียนรู้การแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันเป็นไปโดยธรรมชาติ ไม่กดดันทั้งเรื่องส่วนตัวและการงาน

          Love Learning... ก็เช่นกัน การเรียนรู้ที่จะรักและเกรงใจในความคิดเห็นของผู้อื่น ทำให้เกิดมุมมองและวิสัยทัศน์ที่กว้างไกลและถ้าLove Coffee and Love Learning ยังทำให้การเรียนรู้ในรูปแบบที่สบายๆ...จิบกาแฟไปคุยกันไปในเรื่องราวที่สนใจคล้ายกัน กาแฟจะยิ่งออกรสชาด...เหมือนสภากาแฟ...ที่ทำบรรยากาศให้เอื้อต่อการพูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องราวต่างๆได้อย่างธรรมชาติ

          คนติดกาแฟ... เปรียบเหมือนลูกค้าประจำหรือคนที่สนใจที่จะพูดคุยแลกเปลี่ยนในสิ่งที่สนใจร่วมกันและแวะมาร่วมบ่อยๆ ดังนั้นสภากาแฟต้องมีเรื่องราวที่น่าสนใจ...ยั่วเย้า...ให้คนอยากรู้...อยากเห็น...อยากเข้ามาลองแวะดู...ถ้าทำให้เห็นความสำคัญในจุดนี้ได้ได้ก็จะทำให้กลายเป็นสภากาแฟที่มีผู้คนแวะเวียนมาเยี่ยมไม่ขาดสาย ทั้งขาประจำและขาจร...ส่งผลให้ความรู้ที่มีอยู่...ก็จะกระจายเป็นวงกว้าง...ดุจโยนหินลงน้ำก้อนเดียว...ก็แผ่วงน้ำให้กระเพื่อมออกไป เราเป็นแค่ผู้โยนก้อนหิน...แต่คลื่นน้ำนั้นจะเกิดขึ้นเองและแผ่ออกไป

 

 

 

เจ้าของร้าน…VS…เจ้าของงาน(องค์กร)

          การที่จะรู้ว่าร้านกาแฟของตนเองมีข้อบกพร่องอะไร...หรือเปล่า? ร้านอื่นเขาก้าวหน้าไปถึงไหนแล้ว? ...เจ้าของร้าน ก็ต้องควรจะออกไปจิบกาแฟร้านอื่นบ้าง เพื่อนำมาปรับปรุงกาแฟของตนเองให้ดียิ่งขึ้น

          เจ้าของงาน(องค์กร)...  ก็เช่นกัน การอยู่แต่ในองค์กรตนเองก็ไม่รู้ว่าองค์กรอื่นเขาก้าวหน้าไปถึงไหนแล้ว?...ดังนั้นจึงควรไปดูงานองค์กรที่เป็นเลิศและองค์กรที่ประสบความสำเร็จด้านต่างๆดูบ้าง? แล้วนำความรู้และเทคนิคที่เขาประสบความสำเร็จมาปรับใช้ให้เหมาะสมกับองค์กรเรา ก็จะทำให้องค์กรเราเป็นเลิศได้เช่นกันเหมือนที่เขาบอกว่า...เสื้อที่สวยที่สุดนั้น...คงจะใส่ได้ไม่พอดีกับทุกคน...  เหมือนความรู้ที่เป็นเลิศขององค์กรอื่น...ก็คงจะไม่เหมาะสมกับสภาพแวดล้อมองค์กรของเราทั้งหมด ดังนั้นเลือกนำสิ่งที่เหมาะสมกับองค์กรมาใช้...จึงจะเกิดประโยชน์

 

 

 

          ดังนั้น... “ บะ ”..สภากาแฟ ...ที่นี่ซึ่งเปิดตลอดเวลาให้คนสนใจ...แวะมาเยี่ยม...ชิม..ชมบรรยากาศและยินดีรับคำติชม...แล้วนำไปปรับปรุงเพื่อสิ่งที่ดีกว่า...รสชาดกาแฟจะได้เข้มข้น...เร้าใจ

          แทนความขอบคุณ...ด้วยกาแฟ 5 แก้วของ “ บะ”...สภากาแฟร้านของเรา (คำเตือน...ห้ามดื่มเกินวันละ 2 แก้ว อาจจะทำให้ความรู้ของคุณแน่นเกินไปได้...)

     1. เปิดตัว “ บะ”...มุมสภากาแฟ

     2. เต้าข่าวเรื่องสมุนไพร

     3. แลกเปลี่ยนประสบการณ์การฉีดวัคซีนไข้หวัด 2009

    4. เตรียมตัวก่อนเกษียณอย่างไร?...ให้เป็นสุข

    5. เหตุจากแม่เยาว์...ตอนไปตรวจภายใน...เรื่องบางรักซอย 9

 

          มุมมองการเรียนรู้…VS…คนรักกาแฟ...ในมุมมองที่แปลกใหม่สไตล์ผึ้งงาน จึงอยากเชิญชวนท่านมาจิบกาแฟออนไลท์...เพื่อแลกเปลี่ยนมุมมองการเรียนรู้ร่วมกัน...สบายๆสไตล์ “ บะ ”..สภากาแฟ...

                                          Ico64_coffee3-15-06-53