ลมหนาวมาอีกแล้ว

             ลมหนาว เริ่มต้นอีกแล้ว .... คุณว่าไหม

คุณผ่านมากี่หนาวแล้วหละ รู้สึกอย่างไรบ้างกับความหนาว หนาวแต่ละหนาวของคุณ

ทุกคนต่างก็มีเรื่องราว ของหนาวที่ผ่านมา บางคนอาจมีที่หนาวมาก บางคนอาจมีหนาวปานกลาง บ้างก็อาจมีหนาวน้อยแตกต่างกัน มนุษย์นี้ก็แปลก ถูกสร้างมาให้มีความรู้สึกนึกคิด  ยามช่วงอากาศแบบนี้ เราคงหวนนึกถึงภาพความหลัง อันสวยงามก่อนเสมอ ตอนเด็ก นึกถึง ตอนคุณพ่อคุณแม่ โอบกอดคุณ ยามเข้าโรงเรียน นึกถึงตอนเดินไปกับเพื่อน ๆ ตอนหนุ่มสาว นึกถึง ความหลังครั้งที่คุณมีความรู้สึกดี ๆ พิเศษกันใครคนหนึ่ง(ใช่ไหน)หรือไม่ ก็นึกถึงนอนไปเที่ยว กับเพื่อน ๆ เป็นก๊ก ๆ ยามแน่น ฯลฯ.... และยามแก่ ก็คงนึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมาทั้งหมด ทั้งสิ้นมั้ง แล้วก็รวมเอาว่าชีวิตที่เหลืออยู่ จะทำอะไรต่อ ดี ที่มันดี ดี (ไม่รู้สิผมยังไม่แก่มาก...)

           ยามเช้า ลมเย็นโชย พัดอ่อน ๆ ทำให้คุณต้องตกใจตื่น แต่คุณก็ไม่อยากลุกขึ้นจากที่นอน อันอุ่น ๆ แต่ก็คงนอนต่อไปไม่ได้ใช่ไหม เพราะคุณนั้นมีภาระหน้าที่ ที่รออยู่ คุณอยู่ ช่วยไม่ได้นะ (แต่ถ้าเป้นวันหยุดพักผ่อนก็คงจะดี 55)  ก่อนพระอาทิตย์จะขึ้น สายหมอหนา หนา ปกคลุม ไปทั่ว ยิ่งทางเหนือ แล้ว อย่าบอกใครเชียว หมอกมันหนาจริง ๆ สายลมพัดเอาไอหมอกเข้าปะทะใบหน้าหน้า เย็นสะใจ มือไม้แข็งไปหมด  จนคุณไม่อยากแตะต้องน้ำเลยหละ อย่างผมคนหนึ่ง ที่สินเชื่อน้ำบ่อย ๆ โดยเฉพาะอากาศหนาว ๆ แบบนี้ ไม่นานพระอาทิตย์ก็คงขึ้น ฉายแสงยามรุ่งอรุณ อันอุ่น ๆ มาให้เชยชม โอ้ยสุดยอด บรรยากาศ ช่าง สวยงามเสียจริง ๆ นี่คือ ความรู้สึกเรานะ

 

แสงแห่งรุ่งอรุณ

     แต่ ปีนี้ข่าวว่าจะหนาวกว่าทุก ๆ ปี มันคงหนาวจับจิตข่าวทีวีบอกว่า  อาจจะหนาวเท่าถึง 4 องศา  ผู้คนที่เขาไม่มีอะไร  เขาคงอยากมีแสงไฟ ให้คลายหนาว  อยากได้ผ้าห่มอุ่นปกลมหนาวอย่างพอเพียง    แต่เท่าที่มี มันน้อยหลือเกิน บ้างมีเพียงผ้าผืนน้อย ๆ นั่งกุมมือทนความเหน็บหนาว หนูน้อยมีเพียงเปลวไฟจากตะเกียงและผ้าห่มผืนน้อย  ให้เบียดซุกตัว แต่แม้จะขดตัวเป็นก้อนกลมเท่าไหร่ ก็อุ่นไม่พอเสียที  

  

บางทีความอบอุ่น เล็ก ๆ น้อย ๆ จากคุณอาจช่วย เขาได้นะ

เวลามาเที่ยวก็อย่าลืมพวกเขา บ้างนะ

 

ลอกเขามาครับ