>>>>>>>>>><<<<<<<<<<


บันทึกนี้ต่อจากบันทึกก่อนที่คุยให้ฟังถึงเรื่องของหนังสือที่อ่านแล้ว    ได้ข้อคิดติดในใจไปอีกนานคือ....ชีวิตยิ่งใช้  ยิ่งได้กำไรกลับคืน....ที่พูดถึงกำไรชีวิตย่อมได้จากการใช้ชีวิต   แต่ที่จะเล่าให้ฟังในตอนนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับการเรียนรู้คน   เพราะหากเรายิ่งเรียนรู้คนในโลกนี้ได้มากเท่าไหร่  เราจะยิ่งรู้จักและเข้าใจโลกมากขึ้นเท่านั้น

 

การเก็บชีวิตไว้ในที่แคบๆ    กับครอบครัว.....กับคนที่เรารักและรักเรา........แม้ว่าจะทำให้ชีวิตอบอุ่นและปลอดภัย    แต่..ก็ทำให้ด้อยประสบการณ์ที่ควรรู้   เพราะ...."โลกใบนี้ไม่ได้มีแต่คนที่รักเราเท่านั้น  แต่โลกใบนี้มีความหลากหลายซับซ้อน    และคนที่รักเราก็ไม่สามารถอยู่ดูแลเราไปตลอดชีวิต"

เราไม่อาจรู้ได้ว่าวันไหนเราจะเดินไปชนกับคนที่พร้อมจะรักหรือพร้อมจะร้าย  ดังนั้นอย่าปิดกั้นตัวเองและอย่าปฏิเสธผู้คน....ไม่ว่าคนคนนั้นจะได้ดั่งใจหรือไม่ได้ดั่งใจเราก็ตาม

ใช้เวลาและโอกาสเรียนรู้จากพวกเขาให้มากที่สุด   เพื่อให้เห็นความแตกต่างของคนดีกับคนร้าย   แล้วค่อยๆคัดคนที่ใช่เข้ามาเก็บไว้ในชีวิต


 

การได้สัมผัสกับผู้คนหลากหลาย......จะทำให้เราเป็นคนที่เข้าใจโลกเข้าใจคนอื่นและ......เข้าใจตนเอง

เพราะความเป็นไปทั้งในแง่ดีและแง่ร้ายในโลกนี้    ล้วนเกิดจากมนุษย์บนโลกนี้ทั้งสิ้น   หากวันไหนเจอคนดี...เราจะรู้วิธีรักษาเขาไว้   และถ้าวันไหนเจอคนไม่ดี......เราจะได้รู้ว่าจะรับมือกับคนแบบนี้ได้อย่างไร


               

      

พอได้อ่านตอนนี้แล้วชอบใจมากเพราะ  krugui  เป็นคนชอบเรียนรู้

และสัมผัสกับผู้คนที่หลากหลาย    ชอบที่จะรู้จักผู้คนเพื่อมองให้เห็น

ถึงความแตกต่างของแต่ละคน   แล้วแยกแยะได้ว่าผู้คนที่เรารู้จักนั้น

เราควรจะรับเขาไว้ได้ในระดับไหน    ในนาทีที่เราสัมผัสโลกกว้าง

และสัมผัสผู้คนใหม่ๆ   เราจะลืมหลายอย่าง ที่อยู่ใกล้ตัว   

รู้สึกได้ว่าโลกนี้ช่างกว้างใหญ่เสียจริงๆ   ตัวเราก็เล็กแค่นี้.......

แล้วเราจะเสาะแสวงหาเพื่อนที่ดีๆ    เสาะแสวงหาที่อยู่ที่ดีๆ 

ให้กับตัวเองไม่ได้เลยเชียวหรือ???