นั่งเครื่องบินของสายการบินแห่งชาติรัสเซีย คนเต็มเครื่อง
            ไกด์ไทยบอกว่าให้รอกันตรงนั้นก่อน กำลังหาตั๋วที่จะกลับไปมอสโคว์ พวกเรามองตารางเวลาบนจอเห็นแล้วว่าเร็วสุดก็คงเป็นเที่ยวบินเวลาสิบโมงสามสิบห้า (เพราะในขณะนั้นก็เกือบเก้าโมงแล้ว) เที่ยวถัดไปเวลาเก้าโมงกว่าก็คงไม่ทันอีกแน่นอน เพราะไกด์แก้ปัญหาช้าเหลือเกิน ซึ่งในที่สุดก็ได้เที่ยวบินนั้นจริงๆ ด้วย เป็นสายการบิน Aeroflot เงินค่าตั๋วจ่ายโดยลูกทัวร์คนหนึ่ง (ซึ่งให้ไกด์ไทยยืมไปสามพันกว่าดอลล่าร์ยูเอส) ระหว่างนั้นทางทัวร์ก็ร่างจดหมายถึงสายการบินว่าเจ้าหน้าที่ของสายการบินทำให้พวกเราตกเครื่อง ขอให้คณะทัวร์ลงชื่อทุกคนไว้ในจดหมาย เพื่อจะไปทำเรื่องให้สายการบินรับผิดชอบ พวกเราก็ช่วยกันได้แค่ลงชื่อรับรองเท่านั้น หลังจากนั้นก็รีบเร่งกันไปเช็คอินเพราะเวลาก็เฉียดฉิวอีกตามเคย ระหว่างที่กำลังคอยเช็คอินนั้นไกด์อูยีนก็หน้าเจี๋ยมเจี้ยมมาบอกว่าซอรี่เขาทำดีที่สุดแล้ว พวกเราส่วนใหญ่ก็ได้แต่สั่นหัว ไม่ยิ้มไม่พูดด้วย หากจะเบลมไกด์อูยีนก็ต้องรับเต็มๆ เพราะตลอดระยะเวลาที่อยู่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กเขาเป็นไกด์ที่ไม่ได้เรื่องที่สุด ไม่ใส่ใจประโยชน์ของลูกทัวร์เลย เอาแต่ประโยชน์ของตนเอง เช่นการยัดเยียดให้ไปชอปปิ้ง ไม่ดูแลลูกทัวร์ ดีแต่คุยเท่านั้น เขาทำงานไม่สมควรที่จะได้รับทิปเลย (แต่ไกด์ไทยได้ออกทิปให้ไปก่อนที่จะถึงสนามบินด้วยซ้ำไป)

          

            เมื่อเช็คอินเสร็จ ต่างก็รีบเร่งกันเพื่อไปผ่านด่านตรวจความปลอดภัยเสร็จแล้วก็รีบเร่งไปยังประตูทางออก เมื่อไปถึงนั่งยังไม่ทันไรเขาก็เรียกขึ้นเครื่องแล้ว โดยขึ้นรถบัสไปยังเครื่องบิน ซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก ครั้งนี้นั่งเครื่องบินของสายการบินแห่งชาติรัสเซีย คนเต็มเครื่อง ถึงมอสโคว์ประมาณเที่ยง กว่าจะได้กระเป๋าออกมาก็บ่าย พบกับไกด์โอก้าที่มารอรับ แล้วพามารอรถอีกตามเคย ระหว่างคอยรถต่างก็คุยกับไกด์โอก้าเรื่องตกเครื่องบิน เรื่องความไม่เป็นมืออาชีพของไกด์อูยีน เมื่อรถมาก็ไปทานข้าวเที่ยงกันที่ร้านจีน ต้องรีบเร่งเพื่อทำเวลา วันนี้อากาศดี ท้องฟ้าแจ่มใสสีฟ้าสวยมีเมฆประปราย ผมพยายามล๊อบบี้ไกด์ว่าวันนี้ท้องฟ้าสวยมากอยากให้พาชมสถานที่ที่เป็น Highlight ก่อน อย่าเพิ่งพาชมสิ่งที่อยู่ในอาคารเก็บไว้วันพรุ่งนี้ได้ไหม เพราะถ้าพรุ่งนี้อากาศไม่เป็นใจก็จะได้ไม่เสียดาย