กลิ่นกรุ่นกรุ่นอุ่นไอในลมหนาว

อุ่นไฟในลมหนาว

 

                                

                                กลิ่นกรุ่นกรุ่นอุ่นไอในลมหนาว

กลุ่มควันขาวลอยหายเหนือไฟสุม

ยามท้องฟ้าราตรีค่อยคลี่คลุม

ลามไฟรุมสุมขอนก่อนราลง

                                 ค่ำแล้วหนอลมหนาวผ่านดาวเหนือ

ฟ้ายังเหลือจันทร์ฉายน่าไหลหลง

สีขาวทองยองไยดั่งใจจง

คนยังคงใฝ่ฝันดวงจันทรา

                              กลางความเหงาเงาตะคุ่มของพุ่มไม้ 

กิ่งก้านใบไหวเบาเบาริมราวป่า

แสงจันทร์เลือนเหมือนม่านกั้นสายตา

โอบโค้งฟ้าลงอาบทาบแผ่นดิน  

                             อยู่ห่างไกลเมืองกรุงกับทุ่งกว้าง

หยดน้ำค้างค้างเกร็ดดั่งเพชรดิ้น

เหมือนน้ำตาจากใจที่ไหลริน  

ประดับดินทุ่งหญ้าในราตรี  

                             ไฟดวงซีดส่องบนถนนเปลี่ยว

เหลือดวงเดียวแข่งเดือนเยือนวิถี 

แมลงร้องลำนำคำกวี  

เล่นดนตรีกล่อมไพรให้หลับนอน 

                            ดับลงแล้วไฟรุมที่สุมหล้า 

เมื่อจันทร์ลาฟ้าเหนือเพื่อพักผ่อน 

ลมหนาวพรากจากไกลดวงใจจร  

โอ้อาวรณ์ทุกคราวลมหนาวมา

 

 

โสภณ  เปียสนิท*******บันทึกปลายฝนต้นหนาว 28 ตค. 2553

39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110